Sofagesprek met Ish Aït Hamou
over racisme en discriminatie

Sofagesprek in Genk  met schrijver, theatermaker, filmregisseur en choreograaf Ish Aït Hamou over racisme en discriminatie.
Mine Dalemans Sofagesprek in Genk met schrijver, theatermaker, filmregisseur en choreograaf Ish Aït Hamou over racisme en discriminatie.
Op uitnodiging van het schepencollege en naar aanleiding van de internationale dag tegen racisme en discriminatie kwam Ish Aït Hamou - een bekende schrijver, theatermaker, danser, choreograaf en filmregisseur met Marokkaanse roots uit Vilvoorde - naar Genk. Voor 220 medewerkers van de stad, politie-inspecteurs, brandweermensen en vertegenwoordigers uit het middenveld werd hij door radio-journaliste Eva Droogmans aan de tand gevoeld over de herkenning van en houding tegenover racisme en discriminatie.

Een opportuniteit

Genk was één van de eerste steden met een lokaal meldpunt discriminatie en racisme dat nu onder de koepel van Unia, het gelijke kansen centrum van de Vlaamse overheid, zit. Vorig jaar werden 34 meldingen van racisme en discriminatie, die zich in Genk voordeden, gedaan. “Als kind werd ik uitgemaakt voor Makak”, vertelde Ish. “Er werd anders gekeken naar een kind met een vreemde achtergrond. Ik ben opgegroeid in twee culturen. Ik ben op en top Vlaming maar ik ben ook Marokkaans opgevoed. Ik zag dat toen niet als een opportuniteit, nu wel”, vult hij aan.

Concreet

Ish Aït Hamou kreeg enkele concrete situaties voorgeschoteld van de aanwezigen. Hoe kun je voorkomen dat je bij een onaangename ervaring een hele bevolkingsgroep over dezelfde kam gaat scheren? “Informeer je eerst goed en probeer te begrijpen wat er aan de hand is”, stelde Ish. Vandaag wordt te snel racist geroepen. “Dat komt door de sociale media”, legde hij uit. “Mensen communiceren vandaag wel meer maar mensen praten te weinig met elkaar.” Hoe ga je om met de situatie waarbij iemand uit je omgeving een racistische opmerking maakt? “Het is een persoonlijke keuze”, vindt Ish. “Ik maak niet van alles een strijd. Natuurlijk word ik boos als ik te maken krijgen met racisme of discriminatie. Maar die boosheid zet ik om in creativiteit. Al wat ik tot nog toe aan werkstukken (boek of toneelstuk) heb gemaakt, zijn ontstaan uit m’n boosheid.” Is er een verschil tussen een racistische opmerking en een grap, ook al is die niet kwetsend bedoeld. “Om dat onderscheid te maken, bestaat geen recept”, verklaart hij. “De grens aanvoelen heeft vaak met de persoon zelf te maken. Wie is hij? En hoe kijkt hij tegen het leven aan?    




Reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.