Zaakvoerster Beauty Factory Geetbets net buiten Parijs overvallen tijdens aankoop van collectie: “Ze viseren auto’s met Belgische nummerplaat waarin vrouw alleen zit”

Els is erg aangedaan door de brutale overval.
Bollen Els is erg aangedaan door de brutale overval.
De 50-jarige Els Landerloos, zaakvoerster van Beauty Factory Geetbets, is gisteren overvallen net buiten Parijs. Ze was op weg om nieuwe collectie in te kopen voor haar winkel, toen er plots een steen door de voorruit aan de passagierskant van haar auto werd gegooid. Een onbekende ging er met haar handtas vandoor.

Els is zichtbaar erg aangedaan door het voorval. Toch wil ze haar verhaal doen, als waarschuwing voor haar collega’s. “Het is namelijk zo dat ik niet het enige slachtoffer blijk te zijn. Dat vernam ik van de politie”, vertelt Els. “Auto’s met Belgische nummerplaten, waarin een vrouw alleen zit, worden geviseerd, omdat die vrouwen meestal maar met één doel naar Parijs afzakken en dat is om nieuwe collectie aan te kopen. De overvallers weten dit en kiezen dus doelbewust die wagens uit. Zo zag ik enkele weken geleden nog een wagen met Belgische nummerplaat aan de kant van de weg net voor Parijs staan. De voorruit was ingeslagen en ik zag een meisje alleen naast de wagen staan. Wie had kunnen denken dat mij wat later hetzelfde lot beschoren zou zijn?”

De man die de steen had gegooid, graaide zo snel hij kon mijn handtas mee en zette het op een lopen. Ik wilde uit mijn auto springen om hem achterna te gaan, maar plots dook er van achter de wagen een tweede man op, die mijn deur meteen dichtgooide en het ook op een lopen zette

Els Landerloos

Els reed gisterochtend iets voor 9 uur richting centrum van Parijs. Toen ze voor een rood licht moest stoppen, werd er plots een steen door de voorruit aan de passagierskant gegooid. “Ik had mijn handtas nog naast mij op de zetel liggen, omdat ik net de péage had betaald. De man die de steen had gegooid, graaide zo snel hij kon mijn handtas mee en zette het op een lopen. Ik wilde uit mijn auto springen om hem achterna te gaan, maar plots dook er van achter de wagen een tweede man op, die mijn deur meteen dichtgooide en het ook op een lopen zette.”

Daders al gepakt

Els bleef in shock achter, terwijl een vrouwelijke omstaander de hulpdiensten belde. “Plots kwam er een persoon op mij af, met een pistool in de halster, die mij vroeg ik overvallen was. Hij gebood me meteen hem te volgen met de wagen. Onderweg dacht ik: waar ben je mee bezig Els? Wie ben je aan het volgen? Want die man had gewone kleren aan en had niet gezegd wie hij was. Gelukkig stopte hij aan het politiebureau. Daar werd ik samen met mijn twee hondjes die op de achterbank zaten, heel goed opgevangen. Wel honderd mensen kwamen naar me toe om te vragen hoe ze konden helpen. En meteen kreeg ik ook het nieuws dat de daders al gepakt waren. Het handtasje werd me terug overhandigd en gelukkig was er niets uit gestolen.”

Plots kwam er iemand op mij af, met een pistool in de halster, die mij vroeg ik overvallen was. Hij gebood me meteen hem te volgen met de wagen. Onderweg dacht ik: waar ben je mee bezig Els? Wie ben je aan het volgen? Want die man had gewone kleren aan en had niet gezegd wie hij was. Gelukkig stopte hij aan het politiebureau. Daar werd ik heel goed opgevangen. Wel honderd mensen kwamen naar me toe om te vragen hoe ze konden helpen. En meteen kreeg ik ook het nieuws dat de daders al gepakt waren. Het handtasje werd me terug overhandigd en gelukkig was er niets uit gestolen

Els Landerloos

Els moest in het politiebureau blijven om de daders te identificeren. “Het was net als in de film. Ik moest achter glas de overvallers aanduiden. Het bleek te gaan om een man van 23 en een jongeman van 16. Na onderzoek van mijn wagen verliet ik uiteindelijk rond 16 uur het politiebureau, maar daar stond ik dan, moederziel alleen, met de venster van mijn wagen stuk. Ik reed dus naar Carglass in Frankrijk waar ze mij blijkbaar niet konden helpen omdat het om een Belgisch dossier ging. Ik ben toen beginnen huilen. Het werd me even allemaal te veel. Daarop werd er dan toch plexiglas in mijn venster gestoken, zodat ik naar huis kon rijden.”

Morgen weer aan het werk

Tijdens de terugrit besefte Els pas echt wat er gebeurd was en bij thuiskomst begon heel haar lichaam pijn te doen. “Ik voelde ook plots allerlei kleine stukje glas steken, in mijn voet, in mijn hoofd, in mijn oor en zelfs in mijn mond. Bij nazicht vandaag bij de dokter bleken het gelukkig maar allemaal kleine wondjes te zijn. Maar psychisch ben ik gekraakt. Zestien jaar geleden is mijn zaak tot vier keer leeggeroofd op amper drie maanden tijd. En nu gebeurt dit weer. Je moet het allemaal kunnen plaatsen. Vandaag heb ik dan ook mijn klanten moeten afbellen. Morgen wil ik wel terug aan het werk, want dan kan ik mijn gedachten wel verzetten. Ik heb ook al heel wat lieve en steunende reacties gehad van mijn klantjes. Dat doet deugd.”

Terug naar Parijs rijden, zal voor Els wel zwaar worden. “Ik moet normaal binnen enkele weken terug nieuwe collectie ophalen. Gelukkig heb ik alvast iemand gevonden die met me wil meerijden. Dat heeft de politie mij ook aangeraden, om niet meer alleen naar Parijs te rijden. Deze boodschap geef ik dan ook graag door aan mijn collega’s, want zoiets wil je echt niet meemaken.”




11 reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • Tina Colpaert

    Zijn er echt nog vrouwen zo dom om hun handtas naast zich te plaatsen tijdens het rijden en al zeker in het buitenland ook koffer kunnen ze openen als je aan de lichten staat stop ze onder de zetel of achter de bestuurdersplaats!!!!!

  • Lieve Bols

    Serkte mevrouw.

  • Patrick Pittoors

    Waarom kon Carglass in Frankrijk haar niet helpen wegens "Belgisch dossier" ?

  • Edmond Dillien

    Een steen door een voorruit van een auto gooien is een quasi onmogelijke zaak doordat dit veiligheidsglas is en dus gelaagd glas is, door de zijruiten is een andere zaak dit is gewoon Sekurit glas en versplinterd in duizenden kleine stukjes zodanig dat er een groot open gat ontstaat waar je alles dus kan pakken in de wagen. En op depannage moet je in Frankrijk ook niet rekenen vorige zomer is mijn wagen gerepatrieerd van aan Lyon voor een kapotte alternator.

  • Frank Joos

    Gewoon officieel betalen en geen casch meenemen is ook al een groot punt. Plaats je handtas in de kofferruimte buiten het zicht.