PASTOOR PENNE VERTREKT

NIEMAND WOU HET, IEDEREEN VREESDE HET

Andy Penne maakte zes jaar lang een onuitwisbare indruk, onder meer als moderne pastoor die sociale media allesbehalve schuwde.
Foto Colpaert Andy Penne maakte zes jaar lang een onuitwisbare indruk, onder meer als moderne pastoor die sociale media allesbehalve schuwde.
De kogel is door de kerk: pastoor Andy Penne (45) verlaat Galmaarden. Zes jaar lang heeft hij hier de geloofsgemeenschap aangevoerd, zes jaar lang heeft hij hier een onuitwisbare indruk gemaakt. Maar aartsbisschop Jozef De Kesel heeft hem elders nodig, ondanks smeekbedes van de parochianen.

Pastoor Penne streek in 2011 neer in Galmaarden, zes jaar later wil niemand hem daar laten gaan. Want Penne heeft - om het met een understatement te zeggen - zijn stempel op de regio gedrukt. Hij deed wat van een pastoor verwacht werd: het geloof met vuur verkondigen. Maar hij deed ook meer - véél meer. Penne stond immers in geen tijd te boek als een moderne pastoor, eentje die sociale media vlot beheerste én gebruikte om zijn parochianen te bereiken. Wekelijks kregen die ook mails en filmpjes toegestuurd, waarin Penne onder meer maatschappelijke vraagstukken onder de loep neemt. En dan waren er ook de live-uitzendingen op Radio Maria, twee keer per week.


Maar dat is nu voorbij, en zeker niet op vraag van Andy Penne zelf. "Enkele dagen voor Pasen heeft het aartsbisdom me opgeroepen", vertelt hij. "Toen kreeg ik de vraag om de herderlijke zorg voor de parochies Holsbeek, Kortrijk-Dutsel, Nieuwrode en Sint-Pieters-Rode op mij te nemen." Allemaal parochies uit de regio rond Leuven, waar een grote priesternood heerst. Als je dan ook weet dat het Pajottenland nog relatief veel pastoors heeft, dan is die overplaatsing van Penne nog niet eens zo vreemd. Toch was het nog wachten op de bisschopsraad van gisteren, alvorens definitief beslist werd dat Andy Penne het Pajottenland moet verlaten.

Smeekbedes

Nochtans wist het Bisdom dat heel wat parochianen van bij ons - en ook pastoor Penne zelf - niet echt blij waren met die aangekondigde verhuis. Aartsbisschop Jozef De Kesel kreeg de jongste dagen zelfs brieven en mails van gelovigen die hem nog op andere gedachten probeerden te brengen. Helaas zonder succes. "In deze streek voelde ik me thuis", reageert Penne zelf. "Het is mijn thuisstreek en ik spreek het dialect van de mensen. Ik zit hier ook op amper vijftien kilometer van mijn ouders, terwijl de streek rond Leuven mij onbekend is. Holsbeek ken ik van de files, van de andere dorpen had ik nog nooit gehoord. Daar zal ik op zeventig kilometer van mijn ouders zitten. En toch, als de bisschop zoiets vraagt, dan moeten wij daar als priester de stem van God in herkennen. Blijkbaar heeft Hij mij daar nodig, en dus vertrek ik naar Holsbeek. Mijn ouders konden het eerst niet geloven, maar mijn moeder bedacht al snel dat ik al verder van huis geweest ben (Penne heeft jaren als priester in Nederland gewerkt, red.)."


Galmaarden verliest een erg geliefde pastoor, maar blijft natuurlijk niet 'onbeheerd' achter. Penne wordt vanaf september opgevolgd door pastoor Kris Meskens, die nu al in Herne en Vollezele werkzaam is. Het belooft evenwel een erg zware taak te worden voor Meskens, die nu tien gemeenten onder zijn hoede krijgt. "Laat ons bidden voor meer priesters", besluit Penne zelf.