Crisis treft ook Hagelandse Chaussée d'Amour

AANTAL BORDELEN AAN STAATSBAAN AFGELOPEN TIEN JAAR GEHALVEERD

De Staatsbaan tussen Bekkevoort en Diest is ook vandaag nog een aaneenschakeling van clubs en bars, al is het aantal wel gehalveerd ten opzichte van 2011.
Bollen De Staatsbaan tussen Bekkevoort en Diest is ook vandaag nog een aaneenschakeling van clubs en bars, al is het aantal wel gehalveerd ten opzichte van 2011.
Het aantal bordelen langs de Staatsbaan in Bekkevoort - de 'Chaussée d' Amour' van het Hageland - neemt af. In 2001 waren er dat nog 24, vandaag nog hooguit de helft. De prostituee die achter haar vitrine haar waren uitstalt, heeft plaats geruimd voor erotische clubs die zich organiseren als doodnormale bedrijven. De politie controleert regelmatig op illegale meisjes, maar die zijn er niet meer. De gemeente verdient intussen een zakcentje aan de bordelen.

Da Vinci, Boys Club, Camelia, Calypso, Cupido, El-Patio, Sessibon. Het zijn maar enkele opvallende naamborden aan de Staatsbaan in Bekkevoort. Geen raamprostitutie en vitrines meer met fluorescent licht, maar rendez-voushotelletjes waar je kamers per uur kan huren, of erotische clubs onder de koepel van wellness. En allemaal met een discrete parking achter het gebouw. Dames van lichte zeden zijn al even lang met de garnizoenstad Diest en Bekkevoort verbonden als dat er soldaten gelegerd zijn. Die soldaten maken al lang het cliënteel niet meer uit, zeker niet nu de laatste para's al een tijdje vertokken zijn.

Bollen

Economische crisis

Nog een twaalftal tellen we er, en dat waren er enkele jaren geleden nog veel meer. "Toen ik bij deze politiezone begon, waren er dat 24", vertelt hoofdcommissaris Luc Liboton, korpschef van de politiezone Hageland. "Er zijn er in tussen al veel verdwenen. Allicht speelt de economische crisis hen ook parten. De prostitutie voelt als eerste de gevolgen als het economisch wat minder goed gaat."


De politie brengt regelmatig een bezoekje aan de clubs, om er te controleren op illegale meisjes en mensenhandel. "Vroeger vonden we al eens meisjes zonder papieren achter een verborgen wand, maar de jongste jaren niet meer", zegt korpschef Liboton. "De clubs hebben hun zaken goed geregeld. We hebben er eigenlijk weinig last van. Af en toe is er wel eens een lastige klant waarvoor we tussenbeide moeten komen, maar dat heb je ook in doodnormale horecazaken."


Ook de brandveiligheid wordt gecontroleerd. "Dan klagen de uitbaters wel eens dat ze streng gecontroleerd worden, terwijl je op het internet ook prostitutie vindt die buiten de controle valt", zegt burgemeester van Bekkevoort Hans Vandenberg (CD&V). "Dat klopt, maar dat is ook zo met gokken. Een casino wordt gecontroleerd, maar op internet kan je vrijuit gokken."

Gemeentetaks

De gemeente verdient een zakcentje aan de bars en clubs. "We vragen een gemeentetaks van ongeveer 2.000 euro per club per jaar", vertelt burgemeester Vandenberg. "Die bars zijn er al zo lang ik me kan herinneren. Ze verminderen in aantal, maar ze moderniseren wel."


Een van de gevestigde waarden aan de Staatsbaan is club El-Patio. Op de website van de club staat wat de klant mag verwachten: "Een 'Spa for Men' waar wellness en ontspanning in gezelschap van mooie dames elk bezoek tot een onvergetelijke belevenis maken." En ook: "In onze luxekamers kan u in het gezelschap van een door u gekozen masseuse in alle rust relaxen." Uitbaatster Evi is een vlotte, verzorgde dame met blond haar. Ze runt de zaak met service manager Hanne als belangrijkste kracht. Fictieve namen, zo willen de dames. Evi ging vroeger met haar man zelf al eens naar erotisch massagesalon en op een dag besloten ze om een eigen zaak te starten. Eerst wat verderop langs de steenweg, maar die zaak werd algauw te klein. Enkele jaren geleden konden ze El-Patio overnemen.

Verblijfsvergunning

Er werken een twaalftal dames, netjes met een deeltijds contract. Wie niet over een verblijfsvergunning en de juiste papieren beschikt, kan hier niet werken. De meeste meisjes zijn trouwens gewoon Belgen. "Wij zijn een wellnessclub", zegt Evi heel voorzichtig. "Een plek waar je als klant gewoon iets kan komen drinken, genieten van het zwembad, de jacuzzi of de sauna, in het gezelschap van mooie dames. Je kan natuurlijk ook een kamer huren, maar de meeste klanten doen dat eigenlijk niet. Ze genieten vooral van het vrouwelijke gezelschap."


Evi en Hanne leiden ons rond door de club. Eerst langs de tuin met babbelhoekjes, een jacuzzi en zelfs een barbecue. Naast het binnenzwembad is de sauna, opnieuw een jacuzzi en een massagetafel. "We doen hier ook normale massages", lacht de gastvrouw. Via een duistere gang komen we aan de kamers. Het zijn er vier, van strakke kamers in Japanse stijl die zo uit een luxehotel lijken te komen tot een al even luxueuze suite met eigen jacuzzi en grote inloopdouche. Helemaal vooraan in de club is de bar, met zithoekjes en een danspaal. De dranken achter de bar zijn alleen topmerken, de prijzen zijn navenant. Wie hier komt, betaalt een pak meer dan hij voor een vluggertje in het Antwerpse Schipperskwartier zou neertellen. "Maar het is dan ook niet te vergelijken met wat wij doen", zegt Evi. "Ons cliënteel wil discretie, ontspanning, een plezierige avond in een luxueuze omgeving. En dat is precies wat wij bieden."

Girl next door

Officieel is de club een horecazaak. Een professioneel georganiseerde bvba waarvan alle papierwerk netjes in orde is. Toch krijgt El-Patio vaak controleurs over de vloer, en niet alleen omdat ze gezelschap zoeken. De dames zelf zijn tussen de 30 en 45 jaar. Eentje van hen wil wel op de foto, maar onherkenbaar. De jonge vrouw met lang, blond haar heeft haar werkkledij al aan: een kort jurkje dat niet veel aan de verbeelding overlaat. Ze is Vlaams en vindt als 'masseuse' een behoorlijke bijverdienste. "Al onze meisjes komen uit Europa, en de meeste van hen zijn Nederlandstalig", zegt Evi. "Anderen spreken Frans en Engels, en we hebben ook twee Roemeense meisjes. De meeste klanten vinden het fijn om iets te drinken met Vlaamse meisjes. Type 'girl next door', heel alledaagse meisjes die hun buur zouden kunnen zijn."


Met personeelsgebrek kampt El-Patio niet. In de sector is de club gekend en meisjes dienen zich spontaan als kandidaat aan. Op de website staan de jobvereisten. "Eigenlijk moeten de meisjes vooral sympathiek en sociaal zijn en een vlotte babbel hebben."


De meeste klanten die over de vloer komen zijn - uiteraard - mannen, maar steeds vaker komt er ook een koppel langs. "De mannen zijn doorgaans zakenmannen of zelfstandigen die geen relatie hebben. Hier kunnen ze plezier maken zonder zich hoeven te binden. De meeste klanten komen niet uit de buurt. Misschien zijn ze bang herkend te worden. Natuurlijk komen er ook getrouwde mannen over de vloer. Soms weet de vrouw zelfs dat hij hier is. Er is een klant die zijn vrouw vraagt om geld te brengen, als hij krap bij kas zit. Echt waar." De meeste klanten zijn 40 tot 50 jaar oud. Af en toe komt er een twintiger binnen. De oudste vaste klant is 82 jaar.

Kamer voor vier uur

Aan de overkant van de baan verhuren Hans en Wilma kamers per uur. Of liever, per vier uur. "Discrete luxe kamerverhuur", staat er te lezen. Er zijn zes verschillende kamers, van de eenvoudige standaardkamer tot de luxe suite met jacuzzi en de fetisj kamer. "De objecten in deze kamer zijn voor decoratieve doeleinden", staat op de website, voor alle duidelijkheid.


"We doen dit nu een zevental jaar", zegt de uitbater. "We verhuren hotelkamers en onze klanten vinden de weg vlotjes naar Bekkevoort. Meestal komen er koppels, dat wil zeggen mensen die elkaar kennen en graag een discrete plek voor zichzelf hebben." De kamers lijken doorsnee hotelkamers, op enkele tactisch geplaatste spiegels na. De foto's van de fetisj kamer op de website laten weinig aan de verbeelding over: een pijnbank, celdeuren, kettingen, het is er allemaal.