Afscheid genomen op plek waar hij liefst was

PATJE 'STEERT' DECREMER (51) KRIJGT ALS EERSTE UITVAART OP BOSUIL

Vrienden ontsteken Bengaals vuur wanneer de lijkwagen voorbijrijdt.
Klaas De Scheirder Vrienden ontsteken Bengaals vuur wanneer de lijkwagen voorbijrijdt.
Een primeur op de Bosuil: voor het eerst heeft een Antwerp-fan er een uitvaart gekregen. Het afscheid van Patje 'Steert' Decremer (51) was zonder meer indrukwekkend: bevriende motards vormden een erehaag, vrienden en kennissen ontstaken Bengaals vuur. "Patje, je bent altijd een rebel geweest, en ook nu weer, op je begrafenis, doe je het op jouw manier."

Een uitvaart in het Bosuilstadion in Deurne: het is niet elke Antwerp-fan gegund. "Maar in het geval van Patje maakten we graag een uitzondering: hij was een van onze trouwste supporters", zegt Thomas Deckers, de woordvoerder van Antwerp. "Na zijn overlijden werden we overstelpt met berichtjes met de vraag of zijn uitvaart in zijn geliefde Bosuilstadion kon doorgaan, dus hebben we toegezegd. Omdat het stadion recent vernieuwd is, was dit perfect te organiseren."


In en rond de Bosuil kende iedereen Patje Steert, naar zijn onafscheidelijke paardenstaart.

De urne wordt van het stadion naar de lijkwagen gebracht.
Klaas De Scheirder De urne wordt van het stadion naar de lijkwagen gebracht.

Hersentumoren

Hij groeide op in de Seefhoek, woonde in Deurne en was lid van de harde kern van Antwerp. De shock bij Patje en zijn entourage was enorm toen vorig jaar een viertal hersentumoren werden ontdekt, na een epilepsieaanval. Een zware behandeling volgde. Tot uiteindelijk een vreselijk verdict viel: Patje was terminaal ziek. De agressieve kanker was uitgezaaid naar de longen. De diehard Antwerp-fan overleed op 30 januari.

Patje Decremer.
Bernaerts Jonathan Patje Decremer.

Laatste wens

Zijn laatste wens, een uitvaart in The Great Old, werd zaterdag ingewilligd. Honderden kennissen, familieleden en sympathisanten woonden de plechtigheid op de eerste verdieping van de vernieuwde tribune 1 bij. Een dertigtal bevriende motards was zelfs onder politiebegeleiding naar de Bosuil afgezakt om Patje een laatste eer te bewijzen.

Altijd rebel

Het werd een emotioneel afscheid. Met een lach en een traan. Familie en vrienden haalden herinneringen aan Patje op. "Hoe vaak zijn we elkaar niet in de haren gevlogen", zei Josephine, de mama van Patrick, beter gekend als Fieke. "Jij noemde me de 'generaal' en ik jou 'vuile apsjaar'. Maar eigenlijk konden we elkaar niet missen. Veel te vroeg ben je van ons weggegaan. Gelukkig vind ik troost: je bent nu bij onze pa, bij Stafke. Doe hem de groeten daar. Patje, je bent altijd een rebel geweest. En ook nu, op je begrafenis, doe je het op uw eigen manier. Typisch jij. We zullen je missen."

Witloof met kaas

Ook ex-acteur en ex-politieagent Tim Tubbax nam het woord. "Patje, je was een trouwe kameraad", zei hij. "Zelf toen je al erg ziek was, kwam je me helpen met de organisatie van een festival. En niet zo lang geleden, hebben we voor de laatste keer samen gegeten. Jij koos witloof met kaas en hesp. De herinneringen aan jou zal ik koesteren."


Op het einde van de plechtigheid gebeurde er iets opmerkelijk. De dansplaat 'Hallelujah Anyway' van zangeres Candi Staton werd opgelegd en enkele dichte vrienden waagden zich aan een danspasje. Daarna konden de honderden aanwezigen een groet aan Patje brengen.


Een laatste eresaluut kreeg Patje op de parking van het Bosuilstadion. Wanneer de lijkwagen met de urne wegreed, vormden Patricks motorvrienden een indrukwekkende erehaag en lieten ze hun motoren ronken. Vrienden en kennis staken daarna massaal Bengaals vuur af.