Sociaal restaurant ‘t Vork neemt na twintig jaar afscheid van Marianne: “Ik ben moderne Robin Hood geweest”

“Mensen zich gewenst doen voelen: dat kan met kleine gebaren en simpele woorden”, zegt Marianne Broothaerts.
Geert De Rycke “Mensen zich gewenst doen voelen: dat kan met kleine gebaren en simpele woorden”, zegt Marianne Broothaerts.
Twintig jaar lang, van bij de opstart, is Marianne Broothaerts bezieler en stuwende kracht achter het sociaal restaurant ‘t Vork van Dendermonde geweest. Donderdag neemt ze afscheid. Het pensioen wenkt. “Dat ik het verschil kon betekenen voor zoveel mensen die het moeilijk hadden, dat zorgde voor de mooiste job die je ter wereld kan hebben”, zegt ze.

In 1999 was het dat Marianne Broothaerts aan de wieg stond van een sociaal restaurant in Dendermonde. “Ik werkte al voor het OCMW, maar was toe aan een nieuwe uitdaging”, blikt Marianne terug. “Toen de Koning Boudewijnstichting 2,5 miljoen Belgische frank subsidie schonk aan het OCMW voor de opstart van een sociaal restaurant, stelde ik me meteen kandidaat om me om de boel te bekommeren. Ik heb het me in al die jaren nooit beklaagd. Elke dag de voorbije twintig jaar heb ik genoten. Ik heb mijn hart en ziel in het sociaal restaurant gelegd, niets is me te veel geweest omdat ik dit zo graag deed.”

Dat moeten ook de vele bezoekers en eters van ‘t Vork, het personeel en andere betrokkenen gemerkt hebben, want Marianne werd op handen gedragen en was heel geliefd. Bezoekers van het sociaal restaurant, gemiddeld 75 per dag, kunnen dagelijks kiezen uit verschillende menu’s, gezond en evenwichtig. Letterlijk elke Dendermondenaar kan er zijn buik rond eten en dus niet alleen die inwoners met financiële moeilijkheden of een laag inkomen. “Ik heb het altijd ervaren alsof ik een moderne Robin Hood was”, zegt Marianne. “Wie het wat beter heeft, betaalt 7 euro voor een maaltijd. Door daar 2 euro af te nemen en bij te steken aan de 3 euro voor wie het minder breed heeft, kan de kok telkens maaltijden tegen 5 euro per persoon maken.”

Kleine gebaren

‘t Vork is bovendien een sociaal tewerkstellingsproject. Mensen krijgen er de kans om terug te wennen aan het ritme van werkdagen en de arbeidsmarkt. “Zeventig procent van wie hier zo terug op weg geholpen wordt, stroomt door”, zegt Marianne. “Dat maakt me zo gelukkig! Sommigen hadden in twintig jaar niet gewerkt en kregen hier terug de goesting om een job uit te oefenen. Ik heb, ook bij de bezoekers, zoveel mensen ontmoet die met een beetje hulp het leven weer in de hand kregen. Voor mij was dat het allermooiste aan de job. Ik heb zelf kanker moeten overwinnen en een scheiding moeten doorstaan. Het was de voldoening die ik hier uit mijn werk haalde, die me door alles doorgehaald heeft. Door wat ik aan dankbaarheid en warmte terug kreeg van de mensen hier.”

Het is meer dan alleen wat eten geven dat we hier doen, we schenken een bord met aandacht.

Marianne Broothaerts

Het zijn de kleine gebaren volgens Broothaerts die het hem doen. “Om het verschil te maken hoeven dat echt geen grote dingen te zijn”, zegt ze. “Ik heb er altijd op gestaan bezoekers persoonlijk welkom te heten. ‘Tof dat je er bent!’, ‘zie ik je morgen weer?’ het zijn simpele zinnetjes, maar ze zorgen dat mensen zich gewenst voelen. En dan kunnen ze veel meer aan. Het is meer dan alleen wat eten geven dat we hier doen, we schenken een bord met aandacht.”

In 't Vork wordt Marianne op handen gedragen. De bezoekers gaan haar missen.
Geert De Rycke In 't Vork wordt Marianne op handen gedragen. De bezoekers gaan haar missen.

‘t Vork werd indertijd opgestart aan de Gentsesteenweg. Later volgde een verhuis naar Zaal Mariakring en vervolgens naar een lokaal aan de bibliotheek. Sinds 2013 is het initiatief gehuisvest op de vroegere kindercampus, waar ooit Kim De Gelder toesloeg, aan de Vijfde Januaristraat. “We zijn altijd blij geweest met deze verhuis, ondanks de beladenheid van de site”, zegt Marianna. “We hebben hier, dankzij grote aanpassingen een open en ruim gebouw. We hebben het hier een nieuwe toekomst gegeven. Daarmee tonen we onze bezoekers ook: hoe diep je ook zit en hoe slecht het kan zijn, je kan altijd weer iets opbouwen.”

Hypnose

Na twintig jaar inzet en met op de teller 62 jaar is het voor Marianne tijd om op pensioen te gaan. Niet dat ze de werkdagen ooit geteld heeft. Drie dagen vakantie waar ze nog recht op heeft, laat ze verloren gaan. Aan anekdotes is er geen gebrek. “Er zijn mensen en verhalen die me altijd zullen bijblijven”, klinkt het. “Marina bijvoorbeeld, die ik als één van de eersten bij de start van ‘t Vork leerde kennen. Ze was net haar man verloren. Ondertussen is ze één van onze gewaardeerde vrijwilligers. En er is de man die verslaafd was aan flipperkasten in cafés. Ik bracht hem in contact met een andere bezoeker van ons, een hypnotiseur. Hij is drie maanden niet meer in een café durven binnen gaan, omdat hij geloofde dat de hypnose er zou voor zorgen dat bij spelen op de flipper zijn sluitspier zou ontspannen. Een andere bezorgde ik een polaroidcamera om in het kader van een doktersbezoek discreet een foto te kunnen maken van zijn geslacht. Ik was de enige geweest die hij over het probleem in vertrouwen durfde nemen.”

Voor de toekomst lonken andere, nieuwe projecten. “Ik ga Arabisch leren, potten bakken en een moestuin aanleggen”, blikt Broothaerts vooruit. “En ik zal eindelijk tijd hebben om boeken uit te lezen. Met mijn zes kleinkinderen ga ik bovendien een kinderboek schrijven. Mijn job in ‘t Vork zit erop, het is tijd voor andere zaken nu. Eén ding heb ik geleerd uit alle ontmoetingen de voorbije jaren: wat je overkomt heb je niet altijd in de hand, maar de manier waarmee je ermee omgaat wel.”

“eindelijk tijd om boeken uit te lezen”, zegt Marianne Broothaerts over haar pensioen. “En om een eigen kinderboek te schrijven.”
Geert De Rycke “eindelijk tijd om boeken uit te lezen”, zegt Marianne Broothaerts over haar pensioen. “En om een eigen kinderboek te schrijven.”



6 reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • Phaedra Bauwens

    Een topmadam met een hart van goud. Door met haar samen te werken en haar vele tips ben ik verder gekomen in het leven dan dat ik had gedacht.

  • Walter De Batselier

    Marianne, Met hart en ziel heb je iedere dag je taak behartigd. Het geluk op jouw gezicht gaf je door aan elkeen die met moeilijkheden geconfronteerd werd. Laat nu de rust en de ontspanning maar komen vooral om en rond jouw kleinkinderen.

  • David Beullens

    Dank zy haar heb ik men leven na een burnout terug op de rails gekregen en heb ik terug het plezier gevonden in werken Je was geen baas maar een vriendin je deur stond altyd open voor iedereen het is jou gegunt en geniet ervan djw marianne

  • dimitri kasztanovics

    Geniet ervan, het was altijd fijn om samen te werken!

  • Lieveke Dotje

    Via naaiatelier heb ik vroeger heel soms met haar samengewerkt en ook gaan eten. Een warm persoon met een hart van goud! Geniet van je pensioen.