Praalwagenbouwers Katuit en Ros Beiaardommegang op pensioen: “Afscheid met heel ander gevoel door uitstel ommegang”

Marc, Rudy en Paul spenderen hun laatste weekjes in de werkhallen. Daarna wenkt het pensioen.
Geert De Rycke Marc, Rudy en Paul spenderen hun laatste weekjes in de werkhallen. Daarna wenkt het pensioen.
De tijd dat Paul Joos, Marc Caluwé en Rudy Van Impe ervoor zorgden dat Katuit en de Ros Beiaardommegang telkens konden rekenen op mooie praalwagens zit erop. Hun pensioen wenkt. Hoogtepunt voor dat afscheid moest normaal de ommegang op 24 mei geweest zijn, maar daarop is het nu een jaar langer wachten. “Het zal een heel ander gevoel geven onze wagen dan pas te zien”, zegt het drietal.

Paul Joos (59) en Marc Caluwé (60) zijn smeden van dienst voor het Dendermondse stadsbestuur en het Ros Beiaardcomité. Rudy Van Impe (59) is schilder. De praalwagens die zij al onder handen namen, de jongste tijd onder leiding van Bram Buytaert, zijn haast niet te tellen. Sinds eind november gebeurde dat haast 7 dagen op 7 voor de Ros Beiaardommegang van 2020. “Er moest keihard gewerkt worden”, zeggen ze. “Deadline was 24 mei. Maar toen kwam het nieuws dat door de coronacrisis de ommegang een jaar uitgesteld werd. We hadden dat wat voelen aankomen, maar hadden ons het einde van onze carrière toch enigszins anders voorgesteld. Het doet iets als je je werk in zo’n groot evenement voorbij ziet rijden. Maar dat zullen we nu volgend jaar op een heel andere manier beleven, als toeschouwer in plaats van actief medewerker.”

Het drietal is nog een paar weken aan het werk in de werkhallen van de stad. In een rustiger tempo dan de voorbije maanden weliswaar. “De praalwagens voor de ommegang waren zo goed als klaar, op nog wat details na”, klinkt het. “Daarna zal het aan onze opvolgers zijn. We hebben er vertrouwen in, zij hebben genoeg tijd gehad om te kunnen stelen met hun ogen. De praalwagens die wij maakten, gaan overigens nog wel een hele tijd mee, dus we gaan er nog veel plezier aan kunnen hebben. Het was voor ons de gewoonte om naar de stoet te kijken ter hoogte van het Justitiepaleis, als hij de Grote Markt verlaat. Hopelijk kunnen we dat blijven doen.”

De Hellewagen is de speciaalste die we ooit hebben gemaakt

Praalwagenbouwers Marc, Rudy en Paul
Paul en Marc, met op de achtergrond de Hellewagen.
Geert De Rycke Paul en Marc, met op de achtergrond de Hellewagen.

Pronkstuk in al die jaren dienst is voor Paul, Marc en Rudy de Hellewagen. Daar zijn ze het unaniem over eens. “Daar hebben we allemaal aan samen gewerkt”, zeggen ze. “Deze wagen was een immense uitdaging, hij is uniek in zijn soort. Er kwamen veel nieuwigheden bij kijken. Ook technisch was het geen simpele klus. Het is het speciaalste wat we ooit gedaan hebben. En we waren dan ook nog zeer blij toen deze wagen ook nog eens in goede aarde viel bij het publiek.”

Paarden

Of de drie zich zullen vervelen als ze op pensioen gaan? Nee, dat zeker niet. Voor Paul wordt het fietsen en tuinieren en uitstapjes naar zee. Rudy is van plan om vaker met de motor te rijden en te wandelen. En Marc kijkt er naar uit meer tijd met zijn paarden ruiter door te brengen. “Ik ben van kindsaf met pony’s en paarden bezig”, zegt hij. “Bij Katuit hielp ik altijd de vierspannen van paarden aan de praalwagens te bevestigen. Ik heb dat altijd met veel plezier gedaan.”

Rudy sluit zijn veertigjarige carrière af met een boodschap voor de toekomstige bouwers: “Ik heb in al die jaren de praalwagens alleen maar zien groeien, niet alleen van grootte maar ook van kwaliteit en techniciteit. Elke tien jaar werd de ommegang spectaculairder. Ik wens de opvolgers veel succes en hoop dat ik de komende jaren nog veel van hun werk zal mogen genieten.”

Rudy spendeerde liters en liters verf aan de praalwagens.
Geert De Rycke Rudy spendeerde liters en liters verf aan de praalwagens.