Duurzame Held Nora Lorré gaat gepassioneerd voor zero waste: “Potjes van klanten vullen in eigen winkeltje Tara is gewoon zalig”

Nora Lorré in haar winkel Tara. De koekjes en snoepjes zijn haar favoriet.
Geert De Rycke Nora Lorré in haar winkel Tara. De koekjes en snoepjes zijn haar favoriet.
Ze is net verkozen tot ‘Duurzame Held’ van Dendermonde en daar is ze heel fier op. Nora Lorré gaat dan ook gepassioneerd voor een verpakkingsvrije samenleving. Daarvoor zette ze zelfs haar job als leerkracht opzij om haar eigen winkeltje Tara zonder verpakkingen te openen. En ze is ook stuwende kracht achter De Buurderij voor lokaal kopen.

Nora Lorré maakte de switch naar ‘zero waste’ vijf jaar geleden. Inspiratiebron was Bea Johnson, één van de pioniers wereldwijd om te strijden voor verpakkingsvrij. “Ik zag een filmpje over hoe Bea naar de winkel ging met eigen potjes om ze daar te vullen en hoe ze zelfs het velletje van de salami in de winkel liet. Tegen het einde van het jaar had ze slechts één klein potje afval”, vertelt Nora. “Ik was me op dat ogenblik van geen kwaad bewust, leefde zoals zoveel andere mensen compleet mee met de wegwerpmaatschappij en zette elke week een goed gevulde vuilniszak buiten. Raar, die Bea, dacht ik. Maar het filmpje zette me aan het denken en ik besliste er ook volledig voor te gaan. Ik herinner me nog die eerste dag: ik was in de winkel en had chips op mijn lijstje staan. Ik kocht ze uiteindelijk niet omdat ze in een plastiek zakje zaten.”

Zoektocht

Wat volgde was een zoektocht naar handelszaken waar verpakkingsvrij winkelen mogelijk is. “In de reguliere supermarkten bijvoorbeeld is dat niet evident”, klink het. “Ik moest een totaal nieuwe routine opbouwen. Ik ben dol op koekjes en snoep, maar vind ze maar eens zonder verpakking. Die ben ik gewoon zelf beginnen bakken om de verpakking te vermijden. In grootsteden doken toen wel de eerste verpakkingsloze shops op, maar hier in de buurt waren die er niet. Shampoo die je zelf kan tappen, pasta die los verkocht wordt,... het was een hele zoektocht. Vanuit die vaststelling bedacht ik dat ik maar beter zelf zo’n winkeltje kon open doen. Dan hadden de inwoners uit deze regio ook zo’n alternatief dicht bij huis.”

Pand delen

Tara, de naam geïnspireerd op de term voor het gewicht van een product zonder de verpakking, was geboren. Ondertussen zei Nora er zelfs haar job als leerkracht plastische opvoeding en geschiedenis voor op. “Mama worden was de extra klik om er helemaal voor te gaan”, zegt ze. “Per slot van rekening zijn het onze kinderen en kleinkinderen die later nog een mooie planeet moeten hebben. Ik merk ook dat steeds meer mensen met de problematiek begaan zijn. Het aantal klanten bij Tara stijgt gestaag. De wijziging voor de inhoud van de PMD-zak, waar voortaan alle plastiek in mag, deed velen nadenken. De confrontatie van de grote hoeveelheid plastiek die je bij elkaar haalt als je er niet op let, doet heel wat mensen overstappen naar verpakkingsvrij winkelen.”

Een locatie voor haar Tara vond Nora aan de Provinciale Baan, op de grens van Dendermonde en Buggenhout. Daar deelt ze de winkel met imker Bart Callaert die er zijn honing aanbiedt. “Bart leerde ik kennen via De Buurderij, een initiatief in jeugdhuis Zenith waar lokale producenten wekelijks samenkomen om hun producten aan geïnteresseerden te verkopen. We kwamen op het idee om een pand te delen en dat loopt nu prima. Klanten vinden bij Tara pasta, rijst, bouillon, muesli, lactosevrije koekjes en vegan snoepjes, koffie, noten en zelfs verzorgingsproducten. Sinds de start is het aanbod verdriedubbeld. Iedereen komt hier met zijn eigen potjes en ik vul ze. Ik hoop dat ik dat steeds meer mag doen in de toekomst.”




Reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.