Wit kamelenveulen geboren in Nevele: “We zoeken nog een leuke naam”

Geert Sergeant met het kamelenveulen en Kim, de moeder.
Anthony Statius Geert Sergeant met het kamelenveulen en Kim, de moeder.
In het Oost-Vlaamse Nevele (Deinze) is zondagochtend een kameel geboren. Geen alledaagse gebeurtenis, want Geert Sergeant (50) is de enige particulier in ons land die de dieren mag kweken. Gemiddeld om de twee jaar komen er twee pluizige bulten bij, en op zijn hertenfarm lopen er sinds dit weekend twaalf kamelen rond. “Haar grote gestalte en zijn witte kleur maken dit veulen extra speciaal”, zegt Geert. 

Wie in de zomermaanden vanop de E40 de afrit Nevele neemt en richting Deinze rijdt, maakt veel kans om in de verte kamelen te spotten. Behalve in het dierenpark Planckendael in Mechelen kan je ze bijna nergens anders vinden in ons land. Pairi Daiza en de Zoo van Antwerpen hebben dromedarissen — het bekende broertje met één bult op de rug — maar echte kamelen zijn zeer zeldzaam. Geert Sergeant, die een hertenboerderij runt in de Biebuyckstraat in Nevele, bij Deinze, heeft er sinds zondag maar liefst twaalf. “Een uit de hand gelopen hobby”, zegt de man.

De bronsttijd van mannetjeskamelen duurt zo’n drie maanden. Gedurende die periode eten ze niet. Ze spreken dan hun reserves aan, vandaar de slappe bult.

Geert Sergeant

In de weides van Hertenfarm Sergeant loopt of springt allerlei fauna rond: herten uiteraard, maar ook kippen, varkens en geiten. In het lentezonnetje liggen ook kangoeroes een dutje te doen en een kudde wollige alpaca’s kijkt nieuwsgierig op wanneer we de gigantische serre van Geert betreden. Maar de meest bijzondere dieren zijn ongetwijfeld de kamelen: negen flink uit de kluiten gewassen volwassen exemplaren, twee jongere dieren en het pasgeboren veulen. Het beestje staat nog wat wankel op de hoge poten en zoekt bescherming in de warme vacht van moeder Kim, die de bezoekers met een laag gegrom en een argwanende blik begroet. Vader Juul ligt uitgeput en met één van de twee bulten slap op de rug te genieten in het warme zonlicht dat de serre binnenkomt.

12 kilogram

“De bronsttijd van mannetjeskamelen duurt zo’n drie maanden”, legt Geert uit. “Gedurende die periode eten ze niet en zo kan het gewicht van Juul zakken van 1.500 naar 1.000 kilogram. Hij spreekt dan zijn reserves aan, vandaar de slappe bult. Eens het warmer wordt is de bronsttijd voorbij en da beginnen ze weer te eten; voornamelijk hooi en oud brood. Ik laat mijn kamelen om de twee jaar paren en dit jaar is het prijs. Merrie Kim is zondagochtend bevallen van een gezond veulen. Met haar 12 kilogram en een schofthoogte van zo’n meter is de boreling uitzonderlijk groot. Eigenlijk zijn al mijn kamelen aan de grote kant. Kamelen bestaan in drie kleuren: wit, bleekbruin en donkerbruin. Wit is eerder uitzonderlijk en zeer gegeerd en dit maakt ons veulen extra speciaal.”

De jonge kameel van Geert Sergeant is voorlopig naamloos.
Anthony Statius De jonge kameel van Geert Sergeant is voorlopig naamloos.

Geert kweekt kamelen sinds de jaren 90 en zijn dieren kunnen gehuurd worden voor speciale activiteiten. Zo liepen er enkele dieren mee in een tafereel van de Heilig Bloedprocessie in Meigem (Deinze), een van de weinige overgebleven processies in ons land, en ze maken soms acte de présence op scholen. “Ook een wandeling met een kameel is mogelijk”, zegt Geert, “want door hun zachtaardig en rustig karakter hebben ze een therapeutische werking. Het is echter niet zo evident om zelf kamelen te houden en de voorwaarden zijn zeer streng. Per dier heb je ongeveer 10.000 vierkante meter aan oppervlakte nodig. Ons klimaat is zeker geschikt voor een kameel, want in tegenstelling tot wat veel mensen denken, komen deze dieren oorspronkelijk uit Centraal-Azië, in de streek rond de Balkan, en niet uit de woestijn. Er is vaak verwarring met de dromedaris, die vooral in Noord-Afrika rondloopt. Kamelen kunnen dus zeer goed tegen de kou en in de winter verliezen ze hun vacht. Ze passen zich dus prima aan aan extreme weersomstandigheden.”

De een voetbalt, de ander gaat graag met een boot varen, ik verzamel kamelen

Geert Sergeant

Geert gaat minstens twee keer per dag tot bij zijn kamelenfamilie langs om hun stal te kuisen, maar ook om ze te bewonderen. “De een voetbalt, de ander gaat graag met een boot varen, ik verzamel kamelen”, antwoordt Geert wanneer we hem vragen waarom de dieren hem zo fascineren. “Het zijn zeer lieve, aanhankelijke dieren en ze kunnen gemakkelijk 60 jaar oud worden, dus je hebt ze voor het leven. Mijn oudste kameel is 21 jaar, mijn jongste drie dagen. We zijn trouwens nog op zoek naar een leuke naam voor ons veulen: alle suggesties mogen naar hertenfarm.sergeant@telenet.be”, besluit Geert.