Drie generaties op zelfde schoolbanken

IMMACULATA BESTAAT 150 JAAR: FAMILIE DEGRIECK BLIKT TERUG

De familie Degrieck beleefde mooie tijden in de zandbak van 't Marktschooltje. De eerste kleuterklas bij juf Christiane in 1979. Bram zie je onderaan, tweede van links.
Benny Proot De familie Degrieck beleefde mooie tijden in de zandbak van 't Marktschooltje. De eerste kleuterklas bij juf Christiane in 1979. Bram zie je onderaan, tweede van links.
Basisschool Immaculata De Panne viert zijn 150ste verjaardag met een boek en expo. Wij trokken met drie generaties van de familie Degrieck, Johan (72), zoon Bram (40) en kleinzoon Storm (14), naar 't Marktschooltje, een wijkafdeling die ook al 90 jaar bestaat.

"Wat hebben we veel plezier beleefd in de zandbak op de speelplaats", mijmert Johan. De zandbak is met stip dé herinnering die de drie generaties delen. Bram Degrieck heeft het uitgerekend. "Mijn jongste zoon Tiezz kwam eens thuis met 70 gram zand in zijn schoenen. Als je bedenkt dat er 188 schooldagen zijn en de school 100 leerlingen telt, dan mogen we besluiten dat er één ton zand per jaar uit de zandbak verdwijnt", lacht hij. En Johan gooit er nog een cijfer bovenop. "Al 74 jaar zit er wel iemand van onze familie in 't Marktschooltje, niet mis als je weet dat die wijkafdeling 90 jaar bestaat."


De Zusters van de Heilige Gehoorzaamheid hebben basisschool Immaculata 150 jaar geleden opgericht. In de wijkafdeling Oosthoek heb je de kleuters en in de Sint-Pietersschool en Marktschool ook nog de eerste graad.

Op de foto: Bram Degrieck (40), directeur Jaak Maton, Juf Ruth, Johan Degrieck (72) en kleinkinderen Storm (14), Zazoe (12), Lilo (3), Tiezz (6) en Pixie (10) Degrieck.
Benny Proot Op de foto: Bram Degrieck (40), directeur Jaak Maton, Juf Ruth, Johan Degrieck (72) en kleinkinderen Storm (14), Zazoe (12), Lilo (3), Tiezz (6) en Pixie (10) Degrieck.

Zuster Stanislas

"Ik stam nog uit de tijd dat er woensdagnamiddag en zaterdagvoormiddag school was", graaft de 72-jarige Johan in zijn geheugen. "Erg vonden we dat niet, vooral niet op zaterdag, want dan was het marktdag. Met een groepje passeerden we altijd in het geniep langs het snoepkraam. Met veel plezier hielpen we bij het inladen, want er viel altijd wel iets lekkers van de boom. De schooldag begon met zuster Simone die haar castagnetten liet klikken. Drie zusters runden de school samen met meester Gerard Noterdaeme. Mijn favoriet was zuster Stanislas. Bij haar mochten we een sjaal breien op een blok met nagels. Het was een gele en ik was de primus, dus breide zuster Stanislas mijn sjaal wat langer. Wat heb ik die lang gehouden!"

Dagje gespijbeld

"Meester Gerard was één keer heel kwaad toen ik een dag had gespijbeld", herinnert Johan zich. "Ik had slechte punten en durfde dat thuis niet te tonen, dus trok ik naar de duinen. 's Avonds kwam meester Gerard bij ons thuis om het geld van de schoolreis naar het Nederlandse eiland Walcheren terug te geven, want ik mocht als straf niet mee. Het was diezelfde leraar die ons leerde schrijven en lezen. Middenin het schooljaar moest ik naar de Sint-Pietersschool omdat ze daar leerlingen tekort hadden. Maar daar schreven ze cursief terwijl meester Gerard ons blokletters leerde. Gelukkig mocht ik terug naar 't Marktschooltje. Daar stond ook in elke klas een 'stove' die we met hout, papier en karton aanstaken. De meisjes en jongens zaten apart, maar tijdens de speeltijd zagen we elkaar." Johan was thuis met zes, hij had nog één broer en vier zussen. Ze volgden allemaal les in 't Marktschooltje.

Doktertje spelen

Bram, nu 40 jaar oud, heeft twee zussen en drie broers, en ook die bende ging naar dezelfde school. "Wat een fantastische tijd", blikt hij terug. "Gewapend met schoppen waren we tijdens de speeltijd bezig met putten graven in de zandbak. Jongens en meisjes zaten in dezelfde klas en de juffen hielden er niet van dat we samen 'doktertje' speelden. Ik heb vaak in de hoek gestaan of met mijn knieën op de regel gezeten. Eén keer trok de turnmeester me aan de oren omhoog, maar dat zal wel verdiend geweest zijn zeker? Je kan je dat vandaag niet meer inbeelden. Zuster Christiane was een topper. Ik herinner me nog haar zachte, lieve stem. Zuster Bernarde was voor ons als kind zuster Elektriek, want directrice was een te moeilijk woord om uit te spreken. De zee en het strand waren onze favoriete uitstapjes. Hoe vaak zijn we daar niet naartoe getrokken?"

Mooie verhalen

Ook de vijf kinderen van Bram, Storm (14), Zazoe (12), Pixie (10), Tiezz (6) en Lilo (3), verslijten hun broek op de schoolbanken van basisschool Immaculata of hebben dat gedaan. "Ik hoor mijn papa graag praten over zijn avonturen in de zandbak, want dat was ook mijn favoriete bezigheid", lacht Storm. "Een lei en griffel of een inktpot zoals mijn opa hebben we nooit moeten gebruiken, maar toch herken ik veel in hun verhalen. Het was een leuke schoolperiode."