Vriendinnen hopen op repatriëring in Laos. “Er zijn geen vluchten meer en we zijn hier niet meer welkom”

Dominique Blaise, Dominique De Gerlache en Valerie De Goes bij het begin van hun reis in Laos.
rv Dominique Blaise, Dominique De Gerlache en Valerie De Goes bij het begin van hun reis in Laos.
Dominique Blaise (48), Valerie De Goes (54) en Dominique De Gerlache (54), drie vriendinnen uit De Haan en Woluwe bij Brussel zitten momenteel vast in Laos. Er vertrekt geen enkele commerciële vlucht meer en de grenzen met de buurlanden zijn gesloten. Hun enige hoop is repatriatie door de overheid, maar daarover is nog geen duidelijkheid. “Als we niet gerepatrieerd worden, zitten we hier vast tot in juni. Maar we hebben niet het gevoel dat we hier nog welkom zijn als buitenlander”, vertelt Dominique Blaise.

De drie vriendinnen gaan al 13 jaar samen op reis. Dit jaar was de bestemming Laos. Toen ze vertrokken was er nog geen negatief reisadvies dus het was niet eenvoudig om de reis af te zeggen. De dames zijn op 13 maart aangekomen op hun bestemming en een dag later kwam er dan toch een negatief reisadvies. “We hebben onmiddellijk geprobeerd om terug naar huis te komen. We belden naar Connections, bij wie we de reis geboekt hebben, en naar de vliegtuigmaatschappij Qatar Airways. Maar ze waren niet bereikbaar. Onze terugvlucht was geboekt vanuit Cambodja, maar de grenzen waren ondertussen al gesloten. We hebben op 25 maart geprobeerd om een vlucht te nemen vanuit de hoofdstad van Laos naar Bangkok. We hadden enorm veel stress om alle nodige documenten in orde te krijgen en plots werd ook die vlucht geannuleerd. Zo ging een tweede ticket verloren en nu zitten we compleet vast”, aldus Dominique.

Slecht nieuws 

De ongerustheid is enorm. “We hebben vrijdag de consul van België aan de lijn gehad en er zou in samenwerking met andere EU-landen een repatriëring op poten gezet worden, maar er is nog geen duidelijkheid. We zitten hier op hotel met Fransen, Italianen, Nederlanders en andere Europeanen. Er was eerst sprake dat het hotel zou sluiten, maar ze hebben ons verzekerd dat ze open blijven tot we hier weg kunnen.” De drie vriendinnen zijn ondertussen zelf bang om besmet te raken met het coronavirus. “We dragen altijd een mondmasker, maar ik weet niet of het zal helpen en we willen hier echt niet ziek worden. Om het allemaal nog erger te maken heb ik vannacht een bericht gekregen dat mijn moeder op de afdeling intensieve zorgen ligt en dat het niet goed gaat met haar.”

Dominique heeft thuis een dochter van 25 jaar. “Mijn dochter en vriend zijn thuisgebleven. We hebben elke dag contact, maar ze kunnen niets doen van daaruit. We proberen ons hier zo goed mogelijk te houden, maar dat gaat de ene dag beter dan de andere en het is nu bijzonder moeilijk na het slechte nieuws over mijn moeder.” De sfeer is ondertussen niet meer gastvrij naar buitenlanders toe. “Er zijn hier al enkele besmettingen, maar wij horen daar niet zo veel van. We merken wel dat we niet meer welkom zijn in de omgeving en dat mensen hun mond bedekken als we voorbijlopen of blijven staan.” Ook de kosten blijven oplopen. “Gelukkig is het eten hier niet zo duur, maar we hebben al twee keer vliegtuigtickets moeten betalen en een repatriëring zal ook niet gratis zijn. Al blijft het belangrijkste nog altijd dat we veilig thuis geraken.”