"Boei herinnert me aan verloren kameraden"

ZEEMACHT ONTDEKT SCHEEPSWRAK EN SCHENKT REDER SOUVENIR

Peter Thysebaert met de opgeviste boei van de gezonken vissersboot Z19 Sonja.
Foto Proot Peter Thysebaert met de opgeviste boei van de gezonken vissersboot Z19 Sonja.
Die fatale zaterdag eind augustus laat reder Peter Thysebaert niet los. Toen kapseisde de vissersboot Z19 Sonja en kwamen twee bemanningsleden om. Thysebaert kreeg zopas de opgeviste boei terug en geeft ze een plaats in zijn pakhuis in Zeebrugge.

Vissersboot Z19 Sonja vertrok vanuit de haven van Zeebrugge met vijf bemanningsleden aan boord. Op zaterdag, een paar dagen na hun vertrek, kapseisde het schip zo'n 50 kilometer voor het Britse Great Yarmouth. Kurt Slabinck (48) en Roger Zoete (60) overleefden het ongeval niet. De vissersnetten raakten verstrikt en deden de boot zinken. Drie andere bemanningsleden slaagden erin om aan boord van een reddingsvlot te geraken. Zij dobberden nog vier uren op zee rond vooraleer een cruiseschip hen opmerkte en aan boord haalde. Reder Peter Thysebaert (53) is er nog altijd het hart van in. "Het zal voor altijd een zwarte dag blijven", zegt hij. "Ik kan het voorval niet uit mijn hoofd zetten. Ik sta ermee op en ga ermee slapen."

Plat op de bodem

Een pas opgeviste reddingsboei is het enige wat hij overhoudt. Die kreeg hij van de Zeemacht van Zeebrugge. De zeemacht ging onlangs duiken naar het scheepswrak en slaagde erin de boei los te maken. "Hij hangt nu in mijn pakhuis op de plaats waar ik anders mijn netten maakte", zegt Peter. "Noem het een ereplaats. Als ik ernaar kijk, dan denk ik vooral aan de twee kameraden die ik op zee ben verloren." De Z19 ligt voor de Engelse kust. De duikers die de boei opvisten, maakten ook videobeelden.


"Ik heb ze gezien, ja", zegt de visser. "Dat doet wel iets. Wat heel erg opviel, is dat het schip eigenlijk plat op de zeebodem ligt, hoewel het toch gekapseisd is. Op die manier weet ik toch een beetje meer over de omstandigheden hoe het schip uiteindelijk op de zeebodem is geraakt. Maar goed, daarmee heb ik het schip en mijn kameraden natuurlijk niet terug."

Moeilijke periode

Het schip ligt in niemands weg en heeft behoorlijk wat schade opgelopen. Peter zal het dan ook niet laten bergen. "Het blijft in zee liggen. De kosten zijn zodanig hoog. De verzekering heeft het mij afgeraden." Peter verloor die dag niet alleen zijn kameraden, maar dus ook zijn schip en dus zijn werk.


"Ik moet op zoek naar iets nieuws", zegt hij. "Makkelijk is dat niet. ik ben 53 jaar. Het is veel te vroeg om nu al met pensioen te gaan. Maar alles waar ik 38 jaar hard voor gewerkt heb, is wel verloren. Het schip heb ik 19 jaar gehad. Het is een heel moeilijke periode. Veel meer dan in mijn pakhuis rondlopen, kan ik voorlopig niet doen."