Jooris heeft laatste broodje gebakken

EEN VAN DE LAATSTE ARTISANALE BAKKERS GAAT MET PENSIOEN

Bakker Hubert Jooris en zijn vrouw Georgette.
Baert Marc Bakker Hubert Jooris en zijn vrouw Georgette.
Na 33 jaar noeste arbeid heeft Hubert Jooris zaterdag de laatste broden uit zijn oven gehaald. Een van de laatste warme bakkers van Brussel gaat met pensioen. "Ik maakte alles zelf, dat proefden de klanten", aldus Hubert.

Voor de laatste keer trokken trouwe klanten afgelopen weekend naar bakkerij Jooris op de Wayezstraat voor hun favoriet koffiekoek of soes van hun geliefkoosde chef-patissier. Hubert Jooris is een nog een echte artisanale bakker. "Ik maak alles zelf, met de blote handen. Van het deeg tot de crème au beurre. Als het niet goed was in de keuken, kwam het niet vooraan in de winkeltoog terecht", zegt Hubert (64).


Op zijn 16de koos hij voor een ambacht: bakker. Toen hij op 30-jarige leeftijd in de 'boulangerie' op de Wayezstraat 53 terechtkwam, nam hij een jaar later de zaak over en opende bakkerij Jooris. Hubert aan de bakkerstafel, zijn vrouw Georgette aan de toonbank in de winkel. "1 februari 1985, die datum vergeet ik nooit meer. Het was een sprong in het diepe."


Maar Hubert beheerst zijn stiel als geen ander. Klanten kwamen speciaal naar bakkerij Jooris voor de dessertkoeken, broodpudding, broden en zijn specialiteit: mattetaarten. "Ik ben zelf afkomstig uit Geraardsbergen. 15 jaar geleden maakte ik de eerste mattetaarten en deed dat één keer per maand. Maar ze vielen zo in de smaak, de laatste jaren bakte ik ze elke dag."


Hubert zwoer bij ambachtelijke producten. "Om 2 uur 's nachts stond ik op om tot 18 uur taarten te bakken, ik maakte suikerwafels en bereidde koffiekoeken. Tot wel 60 kilo bloem kon ik in een dag verwerken. Soms was er geen tijd om te eten."


Zaterdag kneedde Hubert voor de laatste keer het brood. "Tijd om met pensioen te gaan. Gezien ik geen opvolger vind, sluit de bakkerij voorgoed de deuren." Tot grote teleurstelling van vele klanten. "Vrijdagavond om 9 uur begon ik mijn laatste shift. Ik heb aan één stuk door gewerkt tot zaterdag 3 uur. De opkomst van de klanten was ongelofelijk. Alles was uitverkocht, alle rekken leeg. Een mooier compliment kon ik niet krijgen."

Een beeld uit de beginjaren van de bakkerij.
Baert Marc Een beeld uit de beginjaren van de bakkerij.

Uitstervend ras

En zo is Brussel opnieuw een warme bakker kwijt. "De echte artisanale bakkers verdwijnen stilaan allemaal uit het straatbeeld. Heel wat bakkers tegenwoordig beweren dat ze nog alles handmatig doen, maar als ik een blik werp op hun toonbank, weet ik wel beter. Een goede volharding en het métier beheersen dat zijn de geheimen van een goede bakker."


Hubert weet wat hij zal doen met zijn vrije tijd. "Op reis gaan, naar Cuba bijvoorbeeld. En meer tijd doorbrengen met mijn kinderen. En als ik kan, hier en daar nog meehelpen in een bakkerij."