Jan Mulder ziet zijn 'zusje' terug

ANDERLECHTCORYFEE HAALT HERINNERINGEN OP MET DOCHTER VAN GASTGEZIN WAAR HIJ LOGEERDE

Anderlechtcoryfee Jan Mulder (70) zakte maandagavond af naar het Constant Vanden Stockstadion in Anderlecht. Hij was er gastspreker op de 100-jarige viering van supportersclub Centrum en Vertrouwen en zag er een van de dochters van zijn voormalig gastgezin terug, waar hij de eerste drie jaren van zijn Anderlechtperiode verbleef. "Ik voelde me daar echt wel een deel van het gezin", keek Mulder nostalgisch terug.

Jan Mulder maakte op 20-jarige leeftijd de overstap van het Nederlandse Winschoten VV naar Anderlecht. Hij werd er in het team van trainer Pierre Sinibaldi een ploeggenoot van onder meer Paul Van Himst, Jef Jurion, Wilfried Puis, Laurent Verbiest, Georges Heylens, Johan Devrindt en Pierre Hanon. Ook zijn landgenoot Gerard 'Pummy' Bergholtz maakte in 1965 de overstap naar Anderlecht. Samen met diezelfde Bergholtz en Moïse Dos Santos werd Mulder dat jaar ondergebracht bij Julienne en Remy Menschaert en hun dochters Christine en Marie-Paule. In totaal zou hij er drie jaar op een kamer op de zolderverdieping verblijven.

Overheerlijke confituur

"Ik weet nog dat ik een contract kreeg dat voor die tijd zeker in orde was, maar daarmee kon ik absoluut geen penthouse in het Brusselse huren. Het was de club zelf die voorstelde om mij bij een gastgezin onder te brengen", aldus Mulder.


De voetballers schoven 's morgens mee aan de ontbijttafel bij de familie Menschaert en vertrokken dan voor een hele dag naar de club. Pas 's avonds keerden ze terug naar hun gastgezin. "Ik herinner me nog de overheerlijke confituur die er 's morgens op tafel stond. Dat ontbijt was trouwens altijd helemaal in orde. Ik herinner me nog heel goed de familieavonden voor de buis. Alle lichten werden dan gedoofd en enkel het blauwe licht van de televisie verlichtte de woonkamer. Thuis in Nederland stonden er altijd wel ergens nog lampen aan, maar in België was het de bedoeling om televisie te kijken in het stikdonker. Daar moest ik in het begin toch even aan wennen, maar het is nu een leuke herinnering geworden."

Trekken van haar moeder

Op de viering van het 100-jarig bestaan van supportersclub Centrum en Vertrouwen kreeg Mulder de kans om een deel van zijn gastgezin terug te zien. Het wederzien met jongste dochter Marie-Paule was hartelijk. "Op het ogenblik dat ik bij hen aankwam, was zij nog maar twaalf jaar, maar ik herkende Marie-Paule meteen. Ze heeft ontegensprekelijk de trekken van haar moeder."

Joviale man

Ook Marie-Paule was onder de indruk. "In die tijd was hij al een joviale man, op televisie spat datzelfde kenmerk van het scherm, en ook nu is de ontmoeting aangenaam. Hij is nog altijd even vlot en spontaan, maar tegelijkertijd ook nog eenvoudig. Mijn ouders waren absoluut geen voetbalfans, maar de drie voetballers die hier logeerden kwamen absoluut niet tekort. Ik denk zelfs dat mijn moeder hen net iets meer in de watten legde dan Christine of mezelf", vertelt Marie-Paule.

Ze keken huiswerk na

"Mijn moeder luisterde ook altijd op de radio of 'haar' jongens hadden gescoord en of de ploeg had gewonnen. Als ze dan terugkwamen, wenste mijn moeder ze dan proficiat. 'Pummy' keek dikwijls ook mijn huiswerk na, wat ik eigenlijk niet zo leuk vond. Met Jan speelde ik dan weer gezelschapspelletjes. Ook speelden we samen op de Melodica, een instrument waar het geluid wordt geproduceerd door op een mondstuk te blazen en tegelijkertijd een of meer toetsen in te drukken", aldus Marie-Paule. "Van dat laatste herinner ik me niets meer, maar het is ondertussen ook al 40 jaar geleden. Maar het was een mooie tijd bij de familie Menschaert", besluit Mulder.