"Ik blijf protesteren tot er iets verandert"

STUDENT KETENT ZICH VAST VOOR RECHTEN SANS-PAPIERS

Mieriën Coppens, vastgeketend aan de deur van de Dienst Vreemdelingenzaken.
Foto Baert Mieriën Coppens, vastgeketend aan de deur van de Dienst Vreemdelingenzaken.
Masterstudent Mieriën Coppens heeft zich gisterenvoormiddag vastgeketend aan de ingang van de kantoren van de Dienst Vreemdelingenzaken in Brussel om te strijden voor de rechten van sans-papiers. Drie van zijn vrienden hebben geen geldige verblijfsdocumenten en zitten daarom opgesloten in een centrum. "Zo'n gesloten instelling is een gevangenis voor onschuldigen", aldus Mieriën.

Gisterenochtend ketende de Brusselse twintiger zich vast aan de ingang van de kantoren van de Dienst Vreemdelingenzaken in Brussel. Het doel: zijn drie vrienden Medoune Ndiaye, Thierno Ball en Abdulkarim Blaila terug vrij krijgen uit een gesloten instelling. De gespecialiseerde diensten van de politie knipten in de loop van de voormiddag de student echter al los. "Ik was voorbereid om hier nog een hele tijd te zitten voor de strijd voor sans-papiers, want laat me duidelijk zijn, deze actie gaat om hen, niet over mezelf", aldus Mieriën.

Behandeld als crimineel

De jongeman is gefrustreerd hoe sans-papiers in ons land behandeld worden. "Sommigen van hen verblijven al meer dan tien jaar in België, zijn gemotiveerd om hier een toekomst op te bouwen, maar worden dan behandeld als een crimineel. Zij komen ook in een vicieuze cirkel terecht. Zonder papieren kunnen ze alleen in het zwart werken en kunnen ze geen woning vinden. Nochtans willen deze mensen echt verder in het leven. Daar word ik ongelofelijk kwaad om. Als je dan ziet dat vrienden van je opgepakt worden en later het land worden uitgezet, dan is het tijd om actie te ondernemen. Op betogingen loop ik ook mee, maar deze keer wilde ik iets meer doen om dit probleem onder de aandacht te brengen."

Isoleercel

Mieriën wil ook dat er meer aandacht wordt geschonken aan de gesloten instellingen zelf, waar sans-papiers verblijven. "Allereerst wordt hun vrijheid er ontnomen, maar de levensomstandigheden zijn er penibel. Ze krijgen er altijd hetzelfde voedsel en de medische zorgen zijn ook ondermaats. Vaak worden sans-papiers met medische klachten in een isoleercel gegooid 'omdat ze te veel zagen'. Onlangs sneed iemand zijn keel nog over uit frustratie. In plaats van hem naar de ziekenboeg te brengen, hebben ze hem in een isoleercel gestoken. De dag erna was hij overleden aan zijn verwondingen. Een gesloten instelling is zoals een gevangenis, maar dan zonder de criminelen, maar met onschuldige mensen."


Mieriën zal zich ook in de toekomst blijven inzetten voor sans-papiers. "Het is misschien wat naïef, maar ik blijf hopen dat er iets verandert. We zullen blijven protesteren totdat dit probleem is opgelost. Iedereen moet in dit land de goesting krijgen voor sans-papiers op te komen. Het zijn geen profiteurs, maar mensen die zich willen inzetten voor de maatschappij, maar dat recht wordt hen niet gegund", besluit Mieriën.