Roger (82) sluit na 67 jaar zijn kapsalon: “Ik wil verder doen, maar mijn lichaam is op”

Coiffeur Roger Minnebo gaat met pensioen.
Benny Proot Coiffeur Roger Minnebo gaat met pensioen.
Herenkapper Roger Minnebo (82), met salon in de Brugse Langestraat, stopt er vrijdag voorgoed mee. Hij begon ermee op zijn vijftiende en zal dus 67 jaar kapper zijn geweest. “Ik heb nog dagelijks mijn klanten, maar mijn lichaam is op.”

“We gaan je missen, Roger”, klopt een vaste klant zijn kapper op de rug. “Maar we gaan blijven komen, gewoon om je nog even te zien.” Dat tafereel speelt zich de laatste weken dagelijks af. De vele vaste klanten van herenkapper Roger Minnebo zien hun lievelingsadres verdwijnen. Al is dat niet helemaal waar. “Mijn dochter Tania blijft hier gewoon actief”, zegt Roger, die boven de zaak woont. “Zij is de enige die in mijn voetsporen is getreden, zoals ik destijds ook mijn ouders opvolgde.”

Schuimkwast

Dat deed Roger destijds in de Molenmeers, waar het ouderlijke kapsalon zich bevond. “Net als ik, stapten ook mijn broer en zus in de stiel. Ik was nog maar 15 jaar toen ik aan de slag ging met een leercontract. In het begin hanteerde ik nog vaak het groot mes en de schuimkwast, want in die tijd kwamen nog veel mannen om zich te laten scheren.” De vader van Roger stierf vroeg aan een hartinfarct. Zijn oudere broer Robert nam de zaak, samen met zijn moeder in handen. “Na mijn legerdienst kwam ik terug in het kapsalon en begon Robert een eigen zaak in de Wollestraat. Mijn zus had dan al haar kapsalon in Sint-Andries.”

Krullen leggen

Veertig jaar geleden verwezenlijkte Roger zijn droom: een eigen zaak in de Langestraat, toen de straat nog floreerde. “Ik kijk graag terug op die periode, want dat waren hoogdagen voor kappers. Mannen lieten hun haren groeien en dat vergde veel werk en zorg. Ze lieten zelfs krullen leggen. Ook de haarstukjes waren populair. Vandaag kan je je dat niet meer voorstellen. Lange haren zijn uit de mode. Definitief, denk ik. Nu laten zelfs jonge gasten zich kaalscheren.”

Reuma

Maar tot op vandaag heeft de sympathieke kapper de handen vol. Vaste klanten, die er vaak al vijftig of zestig jaar komen, blijven trouw aan Roger. “Dat doet me veel plezier”, vertelt de kapper met de krop in de keel. Sinds een paar jaar moet hij medicijnen slikken tegen de reuma. Mét medicijnen is het doenbaar, maar zonder al helemaal niet. “Daarom heb ik beslist om te stoppen. Natuurlijk ga ik die mensen allemaal missen. Ik was niet alleen hun kapper, maar vaak ook hun klankbord. Pas op: ik verdwijn niet. Ik blijf hier wonen en zal wel af en toe binnen springen. Of het niet zal kriebelen om de scharen weer boven te halen? Neen, ik kan dat niet maken. Maar een babbeltje slaan: heel graag.”




2 reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • anni degraeve

    chapeau Mijnheer, dank u wel.

  • Nico Sap

    Dankje wel roger