Laatste Hospitaalzusters Sint-Jan verlaten Brugge na 800 jaar en verhuizen samen naar woonzorgcentrum

De laatste zusters nemen afscheid van hun klooster.
Bart Huysentruyt De laatste zusters nemen afscheid van hun klooster.
De Hospitaalzusters van Sint-Jan in Brugge verlaten hun hoofdklooster langs de Oude Oostendsesteenweg. Daarmee komt een einde aan een geschiedenis van meer dan 800 jaar. “De laatste zusters wilden absoluut samen blijven en verhuizen naar het woonzorgcentrum Vogelzang”, vertelt zuster Rita.

De Hospitaalzusters van Sint-Jan behoren tot het Bisdom van Brugge. Ziekenzorg aan de armste mensen is altijd al hun doel geweest. “Wij hadden en hebben geen eigen klinieken, maar de zusters stelden zich altijd ten dienste van het hospitaal van de stad”, vertelt zuster Sabine Desoete. “Als religieuzen volgen wij de spiritualiteit van de Heilige Augustinus, een kerkvader die leefde in de derde en vierde eeuw.” De kloostergemeenschap kan terugblikken op meer dan 800 jaar geschiedenis.

Inn 1150 besloten de stadhouders en het kapittel van de Onze-Lieve-Vrouwekerk in Brugge het ‘Godshuis van Sint-Jan’ op te richten, ten bate van de arme zieken en reizende passanten in de stad. Daarvoor werd beroep gedaan op vrome, edelmoedige vrijwilligers. “Zo is onze kloostergemeenschap ontstaan: een dubbele gemeenschap: Broeders en Zusters. Ons eerste reglement uit 1188 is altijd bewaard gebleven.”

Broederklooster

De ‘Vrouwe’, ofwel moeder-overste, en de zusters stonden in voor de ziekenzorg, de voeding, linnen en de kapel. “Onze gemeenschap woonde lang op de eerste verdieping van de zuidelijke ziekenzaal in het oude Sint-Janshospitaal. Later konden we verhuizen naar het Broederklooster. In die tijd, de vijftiende eeuw, waren we met zo’n 20 zusters.”

Op vraag van het stadsbestuur van Oostende en de bisschop van Brugge gaan drie hospitaalzusters vanaf de negentiende eeuw van Brugge naar Oostende om daar het stadshospitaal te bedienen. Zij vormen daar een zelfstandige kloostergemeenschap. Vanaf 1900 stijgt het aantal zusters geleidelijk. Rond 1955 zijn er 100 zusters, waarvan er 90 het diploma van vroedvrouw of verpleegster behaald hebben.

In 1955 sluiten de Hospitaalzusters van Oostende en Wervik aan bij Sint-Jan Brugge. Zij bedienden in die steden de ziekenhuizen, waardoor ze met 140 zusters een recordaantal hebben bereikt.

Onze-Lieve-Vrouwekerk

In 1977 verhuist het AZ Sint-Jan naar de stadsrand. In de nabijheid, langs de Oude Oostendsesteenweg, wordt een nieuw klooster gebouwd. 35 zusters blijven in de binnenstad wonen, aan de Onze-Lieve-Vrouwekerk, tot de zes overgebleven zusters op 16 maart 2005 definitief afscheid nemen van deze site.

De eeuwenoude hospitaalgebouwen zijn nog intact. Recente restauraties laten het nu zien in zijn oorspronkelijke staat. Het Memlingmuseum vindt er zijn plaats. De oude apotheek (1643-1977), ingericht in het vroeger Broederklooster, is hersteld.

“In Oostende en Wervik zijn er geen zusters meer en ook in het ziekenhuis loopt er geen zuster meer rond. De laatste ging er met pensioen in 2011. De laatste jaren hebben de zusters nog meegewerkt in parochiale eenheden of in woonzorgcentrum Herdershove. De laatste jaren werden we heel erg geconfronteerd met het verminderen van het aantal zusters en hebben we de beslissing moeten nemen om de site hier te verlaten. De uitdrukkelijke wens van de zusters was om samen te kunnen blijven”, zegt zuster Rita.

Vanaf dinsdag 30 april wordt het gebouw langs de Oude Oostendsesteenweg ingepalmd door de buren van vzw Bermhertigheid Jesu. De zusters verhuizen naar een nieuwe vleugel van het woonzorgcentrum Vogelzang in de Witte Molenstraat in Sint-Michiels. Daar is plaats voor 25 zusters. Ze nemen er vanaf woensdag 1 mei intrek.

De afscheidstaart ziet er zo uit.
Bart Huysentruyt De afscheidstaart ziet er zo uit.



Reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.