Blij dat ik nooit brandweerman verloren heb

COMMANDANT FRANKY GARDIN (65) GAAT VANDAAG NA 40 JAAR MET PENSIOEN

Brandweercommandant Franky Gardin verlaat zijn Brugse korps.
Foto's Proot/EPA/HLN Brandweercommandant Franky Gardin verlaat zijn Brugse korps.
De Brugse brandweercommandant Franky Gardin (65) keert vandaag niet terug naar de kazerne. Na een carrière van veertig jaar trok hij gisteren voor de laatste keer zijn outfit aan. Van de brand in het kasteel van Oostkamp tot de ramp met de Herald of Free Enterprise: overal stond hij op de eerste rij. "Ik ben blij dat ik nooit een brandweerman van mijn korps verloren heb", zegt Gardin, die in vijf onvergetelijke momenten terugblikt op een mooie carrière.

 

EPA

1977, Werf AZ Sint-Jan, Brugge

"Ik was niet voorbestemd om brandweerman te worden. Toen ik na mijn legerdienst als ingenieur op de werf van het ziekenhuis AZ Sint-Jan ging werken, wilde ik eigenlijk lijnpiloot worden. Dat is - jammer genoeg - bij een droom gebleven. Toen er vuur ontstond op de werf van het ziekenhuis dat nog volop in aanbouw was, maakte ik voor het eerst een brand mee. We kregen een aantal basistechnieken in vuurbestrijding mee. Daar is de liefde voor het vak gegroeid. In april 1977 heb ik me dan aangesloten bij de brandweer van De Haan-Wenduine, waar ik woonde. In drie jaar tijd klom ik er op van stagiair tot korpsoverste."

1981, Kasteel van Oostkamp

"Ik nam deel aan een examen om beroepsonderluitenant te worden in Brugge en mocht meteen beginnen. Voorwaarde was dat ik naar deze stad zou verhuizen. Ik was nauwelijks begonnen of we haalden vijf lijken uit een plezierbootje. Diezelfde maand was er een ontploffing in Assebroek en was er een binnenschip aan het zinken op 't Sas. Dat was wel wat anders dan een klein brandje in Wenduine. Een maand later vond een grote brand plaats in het kasteel van Oostkamp. Het lokale korps verloor daarbij een brandweerman. Ik prijs me gelukkig dat ik nooit een van mijn mannen heb verloren tijdens een interventie, al moet je daarbij soms geluk hebben. Niet veel later moesten we de brand in Hotel Continental in Blankenberge blussen. Ook dat was een opdracht waar enorme risico's aan verbonden waren."

1987, Herald of Free Enterprise, Zeebrugge

"Ik was op 6 maart 1987 toevallig van wacht. We kregen een telefoontje binnen over een gezonken bootje in de havengeul van Zeebrugge. Niks ernstigs op het eerste gezicht. Maar hoe dichter we kwamen, hoe groter de omvang bleek. Ik stond, samen met een urgentiearts, als eerste op de kade aan het loodswezen. Het schip lag kilometers verder gekapseisd in zee. Het werd uiteindelijk een van de grootste rampen uit onze geschiedenis (waarbij 193 mensen het leven lieten, red.). Mijn taak was om de geredde opvarenden met bussen naar opvangplaatsen te brengen. Ik zie de gezichten van die mensen nog altijd voor me: wezenloos voor zich uit starend op de bus."

1992, Meubelgalerij Jonckheere, Brugge

"In de jaren negentig, ik was toen al kapitein, was ik eindverantwoordelijke bij de brand in meubelgalerij Jonckheere in de Brugse binnenstad. De Kartuizerinnestraat zag zwart van de rook. We hebben toen beslist om meteen een aantal andere korpsen in te schakelen om met hoogtewerkers die enorme brand te bestrijden. Het risico was immers groot dat ook huizen in de Wollestraat getroffen zouden worden. Om de brand te blussen, haalden we water uit de reien."

1996, Kaarsenfabriek Hautekiet, Brugge

"Een van de momenten die mij het meeste schrik heeft aangejaagd, was de brand op 18 januari 1996 in de kaarsenfabriek, toen nog langs het Waggelwater. In een kwartier tijd stond de hele fabriek in lichterlaaie. Wat de situatie erg onveilig maakte, was de hoogspanningslijn die zich boven het bedrijf bevond. Door de roetvorming knakte de lijn en vlogen de kabels in het rond. Als bij wonder werd geen brandweerman geraakt. Een nabijgelegen villa stond meteen in brand en tegelijk viel alle voeding naar de kust uit. Van Oostende tot Knokke was er geen elektriciteit meer. Ik heb dus erg veel meegemaakt in mijn carrière. Maar ik ben vooral opgelucht dat er nooit een brandweerman van mijn korps het leven heeft gelaten."