“Mikey wilde zijn vriendin Lore in bescherming nemen. Hij was een held”: burgerlijke partijen lovend over slachtoffer

Mikey Peeters (l) en Steven Van Geel (r).
RV/BELGA Mikey Peeters (l) en Steven Van Geel (r).
In het Brugse assisenhof hebben de burgerlijke partijen vandaag hun pleidooi gehouden op het proces rond de dodelijke steekpartij op de Brugse Markt van 4,5 jaar geleden. Zij omschreven Mikey Peeters (19) als een held en vroegen de jury om Suleyman Betelguiriev (25) schuldig te verklaren aan doodslag. Steven Van Geel (25) is volgens hen mededader. Vrijdag valt het doek over het proces.

Franky Baert was de laatste advocaat die aan het woord kwam. De raadsman van Lore Versyck beschreef hoe het meisje na de steekpartij beschimpt werd als moordenaar. “Bepaalde mensen zagen haar als medeplichtig en verweten haar dat ze het mes genomen had. Ze ging naar de stad en hoorde achter zich “moordenaar” roepen. Er gooiden zelfs mensen een mes op de grond toen ze passeerde. Je moet het maar meemaken. Ze was immers nog een kind. En dat komt allemaal door die lafaard”, wees Baert naar Steven Van Geel. “Mocht jij ter plaatse gebleven zijn in plaats van gewoon weg te wandelen, was het een gans ander verhaal geweest. Dan had Lore misschien niet zo’n leed gehad. Ik hoop dat je dat begrijpt.”

Held

“Zijn mooiste karaktertrek is zijn dood geworden.” Advocate Nadia Lorenzetti beschreef Mikey donderdagnamiddag tijdens haar pleidooi als “een held”. “Hij wilde zijn vriendin Lore in bescherming nemen. Alle vorige slachtoffers van ons vrolijke duo waren die nacht niet ingegaan op hun uitdagen. Mikey wel. Omdat hij Mikey was. Hij was geen lafaard en beschermde de underdog, ook al kwam hij daardoor in de problemen. Als vrouw kon je je geen betere vriend bedenken dan Mikey Peeters. Hij ging voor niemand achteruit. Hij kreeg nog liever een slag, dan dat hij Lore bloot zou gesteld hebben aan gevaar.”

Lorenzetti richtte zich vervolgens tot Steven Van Geel. “Jij bent geen held. Het contrast met Mikey kan niet groter zijn. Je bent een lafaard en weigert zelfs tot op vandaag de waarheid te vertellen. Je verschuilt je achter denkbeeldige ziektebeelden. Je hebt “Mammie” en “Pappie” zomaar hun kleinkind ontnomen. En Betelguiriev? Die is zelfs niet aanwezig. Van lafheid gesproken.

Doodslag

Jo Muylle, advocaat van de vader van Mikey, belichtte tijdens z’n pleidooi de juridische kant van de zaak. Hij vroeg de volksjury om Suleyman Betelguiriev schuldig te verklaren aan doodslag. “Hij had de intentie om Mikey te doden. Als je iemand met een vouwmes 6 keer in het bovenlichaam steekt, mag je er vanuit gaan dat dat dodelijk kan zijn.” Van Geel was volgens de raadsman mededader aan de doodslag. “Hij hield het mes in de worstelring door het niet te ver weg te smijten en hield Mikey vervolgens weg van het wapen door bovenop hem te kruipen. Hij zorgde ervoor dat het slachtoffer niet weg kon en wist maar al te goed dat Suleyman het mes vast had en zou steken. Beiden hebben gevochten om Mikey de ultieme prijs te doen betalen.”

Jef Vermassen , advocaat van Mikey’s moeder, denkt dat Van Geel en Betelguiriev al weken voor de steekpartij beslisten om zich niet meer te laten doen in het uitgaan. “Suleyman was eens alleen weggeweest en had slaag gekregen. Van Geel nam foto’s van zijn handen, waar het bloed vanaf droop. Ik ben zeker dat ze toen afgesproken hebben dat ze zoiets nooit meer zouden laten gebeuren.”

Vermassen noemde beide beschuldigden meer dan eens “twee lafaards”. “Ze waren een tandem, maar dan een zeer gevaarlijke. Ze waren twee eenzaten die plots een klik hadden, elkaar gevonden hebben en elkaar ondersteunden. Suleyman was de rem van Van Geel én z’n veiligheidsgordel. Die jongen stond de avond van de feiten meermaals op ontploffen, maar werd tegengehouden door z'n kameraad. De steekpartij mocht niet te vroeg gebeuren. Niet als er teveel mensen op stonden te kijken.” Volgens de strafpleiter loog Van Geel tijdens het onderzoek voortdurend. “Ik heb zelden een leugenaar van dit niveau gezien. Hij is erger dan Trump.”

Pest- en veldtocht

De advocaat van Mikey’s moeder beschreef de avond van Van Geel en Betelguiriev als een pest- en vechttocht. “Ze begonnen met te drinken in de auto. Drinken om te drinken, om in form te geraken. Dan begonnen ze aan hun ambeteertocht. Uitgaan bestond voor hen uit mensen ambeteren. Zoveel als ze konden en liefst meisjes. Van Geel werd door niemand aangevallen. Hij viel zelf iedereen lastig en het mes was daarbij het verlengstuk van z'n persoonlijkheid.”

“De ruzie begon ook, toen Van Geel en Betelguiriev iets riepen in de richting van Mikey’s vriendin. Het was weer eens tegen een meisje. Mikey riep iets terug en Van Geel werd agressief. Zijn vat liep bijna over, maar Suleyman hield hem tegen. Op de camerabeelden zien we Van Geel weglopen van Mikey, maar dat was niet vluchten. Hij spurtte immers niet. Hij was Mikey gewoon aan het uitdagen.” Volgens Vermassen vroeg Van Geel tijdens de daaropvolgende worstelpartij hulp aan Betelguiriev. “Een foorkramer hoorde hem dat roepen, toen Mikey bovenop hem zat. Hij had op dat moment perfect kunnen stoppen met vechten. Mikey vroeg dat ook. Maar nee: de man vroeg hulp aan Suleyman, terwijl hij wist dat die een mes bij zich had. Hij kende het wapen, want het kwam uit z'n eigen auto. We moeten dus niet twijfelen dat hij mededader is aan de feiten.”

Volgens Vermassen was de houding van Van Geel na de feiten een doorn in het oog van de familie van Mikey. “Hij werd na z'n vrijlating opgepakt omdat hij op café agressief deed tegen twee mannen. Hij was duidelijk dronken en had dus niets geleerd. Mikey is voor niets gestorven. Die jongen wordt nog enorm gemist. Hij was erg geliefd en kwam steeds op voor een ander.” De strafpleiter eindigde z’n pleidooi met de laatste zin van Mikey. “Lore zat op de Markt met haar stervende vriend in haar armen. Ze vroeg hem om te vechten en hij antwoordde: “Ja, ik ga dat voor jou doen, maar ik heb zoveel pijn”. Het typeerde Mikey en dat is hoe iedereen hem zal herinneren.”

Veranderd na vrijlating

Voordat de burgerlijke partijen donderdag hun pleidooien hielden, kwamen eerst nog vrienden en familie van Steven Van Geel getuigen. Bij velen was te horen dat de Leuvenaar veranderd was, toen hij voorwaardelijk vrij kwam uit de gevangenis. “Ik herkende hem niet meer”, aldus zijn beste vriend. “Hij stond onder medicatie en begon te pochen dat hij van alle soorten drugs had genomen in de gevangenis. Ik had op een bepaald moment zelfs schrik van hem, toen hij begon agressief te doen tegen z'n vader.” Toen Van Geel bij één van z’n vrijlatingen ‘s avonds toch sigaretten ging kopen, gaf hij de naam van z'n beste vriend op aan de politie. Die reageerde donderdagvoormiddag bijzonder verbaasd. “Daar wist ik helemaal niets van.”

De morgen na de feiten stond Van Geel voor de deur van de man. “Hij riep me uit bed. Ik wist meteen dat er iets niet klopte. Steven was stil en wilde me niet zeggen wat er gebeurd was. Een andere vriend heeft hem uiteindelijk kunnen overtuigen om zich aan te geven. Ik was enorm verrast door de feiten. Ik heb Steven altijd gekend als een eerlijke, brave gast. Op de beelden zie je dat hij het mes weggegooid heeft en is beginnen worstelen op de grond. Hij deelde geen slagen uit. Ik weet dat hij niet de intentie had om te vechten. Als hij ooit vrijkomt, kan hij steeds op me rekenen.”

De man kende ook de voortvluchtige Suleyman Betelguiriev persoonlijk. “Het is voor mij totaal onverwacht wat er is gebeurd. Ik kende Suleyman als een eerlijke jongen en heb hem nooit iets slecht zien doen. Hij was altijd heel vriendelijk. Ik vind het zelf verschrikkelijk wat hij heeft gedaan. Het is voor mij een shock.”

Brave jongen

Volgens Johanna Hostens, de 59-jarige moeder van Van Geel, was haar zoon een brave jongen. “Hij was als kind heel rustig. Een beetje verlegen, maar goed opgevoed. Steven was beleefd en loyaal. Het zijn waarden die ik hem van thuis uit meegegeven heb. De feiten waarvoor hij hier terecht staat, zijn dingen die nooit in ons zouden opkomen. Ik heb mijn zoon zo niet opgevoed.”

De moeder van Steven Van Geel kwam donderdagmorgen in het Brugse assisenhof getuigen.
Gianni Barbieux De moeder van Steven Van Geel kwam donderdagmorgen in het Brugse assisenhof getuigen.

Steven Van Geel is een kind van gescheiden ouders. Zijn moeder kreeg na zijn geboorte het hoederecht over haar zoon. “Het was een vechtscheiding die drie jaar heeft geduurd. Toen Steven bij z'n vader was, werd hij psychologisch vernederd. Die man had een alcoholprobleem. Ik heb met z’n verslaving geleefd. Dat wens ik niemand toe. De vader van Steven ging ook vaak mee naar het voetbal, toen onze zoon nog bij OH Leuven speelde. Na de wedstrijden bleef hij vaak plakken. Steven was daar beschaamd over. Ook zijn schoolresultaten gingen tijdens het middelbaar naar beneden. Ik vind dat ze op school nooit goed voor hem hebben gezorgd.”

Alcoholverslaving

Haar zoon had volgens Johanna Hostens een alcoholverslaving. “Nu zie ik dat in”, vertelde ze. “Hij dronk teveel tijdens het uitgaan. Toen hij bij mij was, was dat niet het geval. Ik dacht dat dat normaal was, dat het eigen was aan puberen. Om zijn angststoornissen op te lossen, heeft hij gegrepen naar medicatie. Zijn alcoholverslaving is zo veranderd naar een medicatieproblematiek.”

Bij Oscar Van Geel, ook gekend als “de Carre”, was een compleet ander verhaal te horen. “Onze scheiding is redelijk vlot verlopen. Steven is veel bij mij geweest. Hij werkte af en toe mee in m’n dakwerkersbedrijf, maar dat was niets voor hem. Ik heb nooit mogen klagen over Steven. Hij is geen slechte jongen. Of hij veel alcohol dronk? Er is een moment geweest dat hij meerdere glazen bier dronk bij mij en bij z’n kameraden. Maar of dat veel was, denk ik niet.”

Donderdagvoormiddag komen nog enkele vrienden van Steven Van Geel getuigen. Daarna gaan de burgerlijke partijen van start met hun pleidooien.




1 reactie

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • Philippe Schotte

    Brave jongens ???? Gelukkig zijn er niet teveel van dit soort brave jongens !