Tussen 12 en 20 pintjes per dag. (Van de dokter mag het)

96-JARIGE ROBERTINE DRINKT NOG DAGELIJKS 'HALVE BAK' IN STAMCAFÉ FLOREAL

De vrienden van Café Floreal zetten de jarige Robertine maandagavond letterlijk en figuurlijk in de bloemetjes.
Ponsaerts De vrienden van Café Floreal zetten de jarige Robertine maandagavond letterlijk en figuurlijk in de bloemetjes.
Een toonbeeld van verantwoord alcoholgebruik is ze niet bepaald, maar de 96-jarige Robertine Houbrechts uit Muizen kiepert in haar stamcafé Floreal nog dagelijks vlot tussen de 12 en de 20 pintjes achterover, elke avond. "Ik ga hier ook altijd als laatste buiten", klinkt het op het verjaardagsfeestje van de oudste en trouwste stamgast van Floreal. "Maar van de dokter mag het."

"Fanny, geef me maar een fluitje (een pintje in een hoog, smal glas, nvdr), want ik heb grote dorst", lacht Robertine Houbrechts als ze op haar 96ste verjaardag haar stamcafé Floreal op de grens van Hever en Muizen binnenstapt. Elke avond, wanneer de meeste van haar leeftijdsgenoten wellicht al onder de wol liggen, trekt Robertine met haar inwonende zoon Felix naar hun stamkroeg, om er zich aan de pintjes tegoed te doen - soms tot wel 20 per avond. Maandag was er een verjaardagsfeestje voor de oudste en trouwste stamgast van Floreal, die menig ander caféganger vlot 'onder tafel' drinkt.


"Elke avond, zo ongeveer vanaf een uur of acht, vind je me hier", verzekert de kranige stamgaste die richting de 100 gaat. Op haar vaste tafeltje aan het raam ook steevast een schuimend fluitje - uitsluitend Jupiler, iets anders gaat er bij haar immers niet in. Over hoeveel 'fluitjes' Robertine op een doorsnee avond zo naar binnen werkt, doet ze zelf geheimzinnig. "Een stuk of 3, 4 misschien...", zegt ze met een guitige lach die verraadt dat ze niet de waarheid spreekt. "Nee, gemiddeld drinkt ze op een avond toch een 12-tal pintjes - een halve bak dus", verklapt cafébazin Fanny Waegemans. "Op een 'goeie avond' durven dat er ook wel eens een stuk of 20 worden. Maar zeker als ze hier met haar 'drinkebroer' zit, schenk ik haar aan het eind van de avond tussendoor al wel eens een 'bleuke'. Dat daar heel wat minder alcohol in zit, proeft ze op dat moment niet."

Robertine, zoals gewoonlijk met een 'fluitje' in de hand.
Ponsaerts Robertine, zoals gewoonlijk met een 'fluitje' in de hand.

'Draaienissen'

Echt dronken wordt de kranige negentiger naar eigen zeggen niet.


"Hooguit wat 'draaienissen' in het hoofd, maar da's van de ouderdom. De dokter zegt dat zolang het nog gaat, ik op café mag blijven komen. Dat kan volgens hem geen kwaad (lacht). Ondertussen drink ik ook al zoveel jaren bier, en ik leef nog... Een goed medicament blijkbaar, want ik moet dagelijks ook nog altijd maar één pilleke nemen. Het enige wat ik echt mankeer, is dat ik bijna niet meer hoor. Ik drink ook enkel hier - thuis, tijdens de dag, nooit."


Robertine heeft, met een uitgebreid horecaverleden, altijd al wel goed met de pintjes overweg gekund. De horecastiel leerde ze al op jonge leeftijd in de legendarische dancing Jagershuis, even verderop in Hever. Na daar een zeer lange tijd te hebben opgediend, opende ze zelf een café: De Ster, eveneens langs de Leuvensesteenweg. Tot haar 60ste bleef ze daar als cafébazin achter de toog actief. Ondertussen ook al sinds een 17-tal jaar is Floreal, een paar honderd meter verderop in haar straat, dus haar vaste stamkroeg. "Ons dagelijks cafébezoek brengt routine in haar leven", weet zoon Felix Leemans. "Moeder kent hier iedereen, en iedereen kent haar. Dit zijn haar vrienden. Enkel op woensdag - de sluitingsdag - zijn we er niet. Dan kijkt ze tv. Liefst voetbal. Maar zet haar niet voor de koers, want dan valt ze in slaap."

Cafébazin Fanny Waegemans geeft Robertine, die elke avond de zaak sluit, een dikke knuffel.
Ponsaerts Cafébazin Fanny Waegemans geeft Robertine, die elke avond de zaak sluit, een dikke knuffel.

Als laatste buiten

Vroeg onder de wol kruipen is er voor Robertine, ondanks haar respectabele leeftijd, dus niet bij. "Mijn oudste stamgast 'sluit' zelfs nog elke avond het café", verzekert cafébaas Fanny. "Zolang er hier volk zit, blijft ook zij. Ook al loopt het al tegen middernacht, Robertine gaat hier altijd als laatste buiten. En zitten ze hier tegen sluitingstijd nog met vier, dan zegt ze wel eens: 'Geeft de Guy en de Roland nog ne goeie'. Want door hen een Duvel te trakteren,


weet ze dat ze die avond zelf nog twee fluitjes tegoed heeft..."