Monnik Giel spreekt met Bilzerse schoolkinderen over het boeddhisme: “Oh, wat een mooie jongen!”

Monnik Giel geeft les in Freinetschool Rippetip in Bilzen.
Karolien Coenen Monnik Giel geeft les in Freinetschool Rippetip in Bilzen.
Monnik Giel Foubert uit Sint-Laureins trok donderdag naar Freinetschool Rippetip in het Limburgse Bilzen om te vertellen over zijn geloof, het boeddhisme. De jonge monnik vertrok zes jaar geleden naar een klooster in India. Hij was toen vijftien en zijn beslissing leidde tot veel ophef en juridische procedures. Vandaag is hij 21 jaar en deelt hij zijn ervaringen die hij meemaakt in het monnikenklooster.

“Oh, wat een mooie jongen!”, was de eerste reactie van de leerlingen van het zesde jaar. “Wij dachten dat monniken oude mannetjes waren. Maar monnik Giel is een mooie jongen”, reageren de al wat oudere meisjes van het zesde jaar na een eerste kennismaking met monnik Giel Foubert. Het bezoek van monnik Giel gebeurt op vraag van de school zelf. Rippetip biedt Freinetonderwijs aan en werkt ervaringsgericht en projectmatig. Deze en volgende week staan in het teken van de verschillende wereldgodsdiensten. “De leerlingen bezoeken onder meer een moskee om te spreken met de imam en nemen erna deel aan een theeceremonie”, vertelt juf Karlijn Loix. "Ze krijgen yoga van een hindoe, gaan langs in de kerk van Beverst om met de deken te spreken en gaan in gesprek met een rabbijn, een joods godsdienstleraar. Monnik Giel maakt het rijtje compleet met zijn inleiding tot het boeddhisme. We waren blij dat we hem konden strikken.”

De leerlingen van het eerste jaar hangen aan de lippen van monnik Giel.
Karolien Coenen De leerlingen van het eerste jaar hangen aan de lippen van monnik Giel.

Voetballen uit den boze

“Toen ik zo oud was als jullie vroeg ik aan de sint een speelgoedtrein van LEGO”, vertelt monnik Giel aan de leerlingen van het eerste jaar. “En inderdaad, ik kreeg een LEGO-trein. Het jaar erop vroeg ik een stationnetje, en opnieuw kreeg ik wat ik vroeg. Maar toen vroeg ik mij af, is het dat wat ik wil?” De leerlingen die aan zijn lippen hingen, hoorden het even in Keulen donderen. “Maar het stemt hen tot nadenken”, legt juf Karlijn uit.

In het laatste jaar ging de monnik iets verder. “Als jullie een favoriete trui bezitten, dan dragen jullie die zo vaak als jullie kunnen. Dan wassen jullie die ook regelmatig, met wasverzachter zelfs. Jullie dragen zorg voor die trui. Nu, jullie gedachten zijn altijd bij je, daar moet je ook zorg voor dragen.” Soms werd het wat moeilijk voor de twaalfjarigen, maar gelukkig brak het vragenkwartiertje aan. Zo leerden de jongens dat voetballen uit den boze was en slechts een paar keer per jaar mocht gedaan worden, tijdens een picknick dan nog. Kwestie van sereen te blijven. Meisjes die misschien monnik wilde worden omwille van die mooie, kleurrijke pij, haakten vrijwel meteen af toen bleek dat ook zij zich dienden kaal te scheren. 

Het was een leerrijke ervaring voor de Bilzense leerlingen. Na schooltijd keerde monnik Giel terug naar zijn familie in Oost-Vlaanderen, om daarna terug naar zijn klooster in India te gaan. In alle sereniteit.

“Toen ik zo oud was als jullie vroeg ik aan de Sint een speelgoedtrein van Lego”, vertelt monnik Giel aan de leerlingen van het eerste jaar
Karolien Coenen “Toen ik zo oud was als jullie vroeg ik aan de Sint een speelgoedtrein van Lego”, vertelt monnik Giel aan de leerlingen van het eerste jaar
Monnik Giel geeft les in school in Bilzen.
Karolien Coenen Monnik Giel geeft les in school in Bilzen.
Voor de gelegenheid waren er Boeddhabeeldjes in de klassen gezet
Karolien Coenen Voor de gelegenheid waren er Boeddhabeeldjes in de klassen gezet
Monnik Giel geeft les in school in Bilzen.
Karolien Coenen Monnik Giel geeft les in school in Bilzen.
Monnik Giel geeft les in school in Bilzen.
Karolien Coenen Monnik Giel geeft les in school in Bilzen.