Armand (81) met nieuwe motor naar Gibraltar

DE MAN MAAKT RIT VAN 6.000 KILOMETER... ALLEEN

Onderweg richting Valencia. Armand Broux rijdt op zijn 81ste naar het zuiden van Spanje met de motor.
Foto Borgerhoff Onderweg richting Valencia. Armand Broux rijdt op zijn 81ste naar het zuiden van Spanje met de motor.
Op rijden met een moto staat kennelijk geen leeftijd. Armand Broux, een gewezen paracommando en meubelmaker, is daar het levend bewijs van. Met zijn motor trok hij, 81 jaar jong, op zijn eentje naar Gibraltar.

De man is bijna 82 en hij ziet er nog altijd kwiek, levenslustig en sportief uit. Twee maanden geleden kreeg hij van z'n twee zonen een fonkelnieuwe motor cadeau: een Triumph 1200 cc. Armand trok in z'n eentje op z'n motor naar Gibraltar, de Britse enclave in het uiterste punt van Spanje. Een trip van 6.000 kilometer. "M'n zonen verklaarden me gek", laat Armand Broux weten.


Hij doet z'n verhaal vlak bij de zwarte motor die hij in de veranda van z'n woning uitstalt. De motor blinkt. Armand heeft pretoogjes als hij vertelt over z'n stunt. Veel 80- plussers zitten op de leeftijd van Armand in een rusthuis. "Dat is niet aan mij besteed", bekent de motard. "Hout vasthouden, maar ik voel me nog te goed om naar een home te gaan."

M'n beste vriend

Armand wil bewijzen dat hij fysiek nog in orde is en dat hij zelfs een trip van 10 dagen dwars door Frankrijk, Spanje en Gibraltar aankan. "Het is me gelukt", liet hij horen. "Ik zat elke dag zo'n 600 kilomter op de motor. Ik kon m'n beste vriend (zo noemt hij hem) nog goed de baas. Hij weegt 260 kilo. Oké, ik was vermoeid na een etappe. Ik voelde dat ik zware armen had omdat ik uren op de motor zat, en ik moest de machine in evenwicht houden."

Twee accidentjes

Armand Broux kwam met uitzondering van twee "accidentjes" heelhuids terug thuis. "Twee keer viel de motor om", getuigt hij. "Ik was vergeten hem op z'n poot te zetten. Hij viel met z'n volle gewicht op m'n voet, die bloedrood zag. De verwonding viel mee, en ik kon m'n weg voortzetten. De tweede keer gebeurde hetzelfde, maar zonder dat ik gewond raakte." Na een etappe arriveerde hij veelal 's avonds in een stad die hij niet kende. "En ik moest nog zoeken naar een hotel. Dat lukte me op negen van de tien dagen. Een keer vond ik geen plek om te overnachten. Ik heb onder een boom op een bank geslapen. Ik heb die nacht slecht geslapen. M'n motor had ik met twee zware kettingen afgesloten, maar ik ben geregeld wakker geschoten. Ik was bang dat ze hem zouden stelen."


Opgeven stond niet in z'n woordenboek. "Als ik aan iets begin, ga ik er voluit voor", vertelt Armand. "Ik heb nog genoeg kracht in m'n lijf om op een motor te rijden. De Triumph is geen racemoto. Het is er een om mee te toeren. Op de motor voel ik me weer 30 jaar en zo vrij als een vogel."

Dankzij tijd para's

Armand kan ondanks z'n leeftijd tegen een stoot. "Dat ik er nog goed uitzie, dank ik aan de tijd bij de para's. Zeven jaar was ik bij de commando's. Ik heb drie jaar in Congo gediend. Ik was in shape. Op zolder thuis hing een koord waarmee ik trainde om sterker te worden. En daar pluk ik nog altijd de vruchten van", werpt hij tot slot op.