"Na 43 jaar is het ijs gebroken tussen mij en mijn zoon"

KAREL CORTEBEECK (65) BLIKT TEVREDEN TERUG OP ZIJN REIS NAAR CONGO

Karel (midden) met zijn zoon Uzani (rechts), zijn schoondochter en kleinkinderen.
Repro Bollen Karel (midden) met zijn zoon Uzani (rechts), zijn schoondochter en kleinkinderen.
"Sinds ik terug thuis ben hangen we elke dag aan de telefoon. Het ijs is gebroken tussen ons." Karel Cortebeeck (65) blikt tevreden terug op zijn reis naar Congo. Na 43 jaar heeft hij er zijn zoon Uzani voor het eerst ontmoet. "Jarenlang durfden we geen contact zoeken, maar ik werd hartelijk ontvangen bij hem en zijn familie."

Uzani werd geboren uit een verhouding die Karel had met de scholiere Kanon, begin jaren 70. Karel was toen leraar in een school van de paters Salvatorianen in Katanga. Toen bleek dat ze zwanger was werd Kanon door de paters naar haar geboortedorp gestuurd en Karel moest werk zoeken in een andere school. Hun zoon Uzani zou hij slechts één keer te zien krijgen, enkele maanden na de geboorte. Karel keerde ontgoocheld terug naar België.


Pas in 1998 zocht Uzani per brief toenadering tot zijn vader. De twee hielden lange tijd schoorvoetend contact, maar vorige maand besloot Karel zijn zoon en diens drie kinderen eindelijk eens te bezoeken. "Op de luchthaven zijn we elkaar in de armen gevallen. Woorden waren op dat moment overbodig."


"Mijn zoon is nu onderzoeker in de mijnbouw en woont in de miljoenenstad Lubumbashi. Drie weken heb ik bij hem en zijn familie gelogeerd. Hij is een heel bemiddeld man, maar zijn huis is naar onze maatstaven erg karig. Het licht steek je aan met mazout. Wassen doe je je in een kuip met water, verwarmd op de kachel. Het eten was bijzonder lekker. Sylvie, zijn echtgenote, is een geweldige kok. Drie keer per dag aten we een warme maaltijd. Ik ben vier kilo bijgekomen", lacht Karel. "Familie is de werkelijke rijkdom in Afrika. In het huis wonen ook Ginette en Olga, de zussen van Sylvie en hun moeder Marie. Uzani had nog een dochter bij een vorige vrouw, Ruth (21). Zij is een kleindochter van me, een knappe vrouw."


Karel heeft kunnen ravotten met zijn drie jonge kleinkinderen. "Karl (1,5 jaar) is een handig en slim ventje. Hillary (4) was aanvankelijk heel achterdochtig, maar ik wist haar vertrouwen te winnen met de poppen die ik voor had meegebracht. Op een bepaald moment werd ze ziek en ik bleef bij haar tot ze weer beter was. Ze viel in de zetel in slaap tegen mij aan en werd mijn grote vriend. Voor Ariel (10) had ik een volleybal gekocht waarmee we samen oefenden."


"Ik had gezworen dat ik mijn kleinkinderen zou leren zwemmen. Dat is op de derde dag al misgegaan toen ik lelijk uitgleed in het zwembad. Ik moest naar het ziekenhuis voor onderzoek, maar de schade viel mee. Ik heb wel de hele reis met een zere rug gelopen."


Zijn jeugdliefde Kanon, de moeder van Uzani is hij gaan opzoeken. "Het vuur tussen ons is voorbij, maar het weerzien was gemoedelijk. Ze heeft zeven kinderen en wordt door Uzani financieel gesteund."


Karel moet nog bekomen van de indrukken. "Congo waadt in chaos. Het eerstkomende jaar ga ik er zeker niet terug", besluit hij. De band met zijn zoon is in ieder geval aangehaald. "Bijna elke dag hangen we aan de telefoon. Ik wil hem en zijn gezin graag in Bekkevoort ontvangen, al maakt de bureaucratie, ginder maar ook bij ons, het mij niet eenvoudig om hun verblijf hier te regelen."


De verhalen van Karel kan je lezen op zijn blog www.backtocongo.be