"Onze drijfveer? Het beste bier brouwen"

MICROBROUWERIJ DE DOCHTER VAN DE KORENAAR BROUWT BIER PAL OP DE GRENS

Ronald Mengerink van brouwerij De Dochter van de Korenaar.
Peter Vanderveken Ronald Mengerink van brouwerij De Dochter van de Korenaar.
De zomer, dat is een fris glas bier op ons terras. Steeds vaker wordt dat bier gebrouwen in een zogeheten microbrouwerij door erg gepassioneerde liefhebbers. Wij trekken een hele zomer langs de opvallendste microbrouwerijen van de streek. Deze week: brouwerij De Dochter van de Korenaar. Een brouwerij uit het uiterste noorden, Baarle-Hertog, waar bierbrouwen écht pure passie is.

'Ik kan beter tegen het sap van de dochter van de korenaar, dan tegen het bloed van de druiventros.' Woorden van Keizer Karel in de 16de eeuw. Her en der in biercafés kom je diezelfde spreuk tegen en ook de brouwerij uit Baarle-Hertog gebruikt die op zijn website. De woorden passen perfect bij brouwerij De Dochter van de Korenaar.

Een Nederlander die bier brouwt. Ergens doet het bij de Belgen nog altijd de wenkbrauwen fronsen, maar Ronald Mengerink bewijst al jaren het tegendeel. Het verhaal van De Dochter van de Korenaar is er eentje om in te kaderen. Ronald heeft van zijn passie zijn beroep gemaakt. Zes dagen op zeven zit hij in zijn brouwerij. Het heiligdom is de voorbije twaalf jaar al drie keer verhuisd. Het begon ooit letterlijk in héél het huis in de Pastoor de Katerstraat en nu zitten ze in de Oordeelstraat. Pal op de grens. Als je je een meter verplaatst, zit je in Nederland, of in België. Het is maar hoe je het bekijkt. Maar het gerstenat dat er gebrouwen wordt, is elke keer opnieuw puur met liefde gebrouwen. En met kunde. Dat bewijzen misschien wel de vier prijzen die er aan de muur hangen, uitgereikt door het meer dan gerenommeerde Zythos Bier Festival.

Franse biernamen

De bieren dragen namen die passie uitstralen of wat denkt u van Beau Monde, Belle-Fleur, Bravoure, Charbon of Crime Passionel, L'Enfant Terrible, Courage... Allemaal Franse namen. "Eigenlijk zit er wel een verhaal achter", lacht Ronald. "Het eerste bier dat we hier brouwden, wilden we eigenlijk 'Goesting' noemen. Maar toen we realiseerden dat de biermarkt toch wel redelijk internationaal is, gingen we op zoek naar een andere naam", vertelt Ronald.

"De eerste brouwerij die we hadden, werd deels betaald met de opbrengst van de verkoop van een huisje in Frankrijk dat we volledig hadden opgeknapt. Waarom niet voor een Franse naam gaan dan? Uiteindelijk hebben we die lijn dan maar gewoon doorgetrokken."

Ronald blijft toch een beetje trots wanneer hij ons rondleidt in de brouwerij. De brouwketels, de vergistingstanks, de bottellijn... Hij begon ooit met installatie voor enkele honderden liters. Tegenwoordig wordt er zo'n 350.000 liter per jaar geproduceerd. Niet minder dan achttien bieren heeft hij op zijn productielijst staan. De ene wordt al wat meer gebrouwen dan de andere.

Plots trekt Ronald een luik in de grond open. "Dit is een klein beetje hét heiligdom van de brouwerij", zegt Ronald. "Hier liggen momenteel zo'n 360 vaten. Wijn, whisky en rum. Heerlijk om ermee te experimenteren. We zijn zelfs een stapje verdergegaan. Sinds kort hebben we een eigen port gemaakt op basis van een bier dat ik er speciaal voor gebrouwen heb, maar waarvan het bierproces vroegtijdig is stopgezet om er uiteindelijk de port van te kunnen maken. De eerste versie is nu drie jaar oud en de eerste resultaten zijn veelbelovend. Heel wat restaurantchefs zijn hem al komen halen. Ik ben benieuwd hoe de versies van vier en vijf jaar het gaan doen. Die kunnen volgens mij alleen nog maar beter worden. Geen bier, maar ik ben er echt tevreden over."

Experimenteren

De drang om te experimenteren zit er bij Ronald zeker in, al zoekt hij de extremen niet op. "Het moet nog altijd bier blijven", vertelt de brouwer. "Eigenlijk is er maar één drijfveer: een zo goed mogelijk bier maken, of beter hét beste bier maken. Experimenteren hoort daarbij, want dat houdt je als brouwer wakker. Zo heb ik onlangs geprobeerd om een pils te maken. Ik heb er de tijd voor genomen en het bier ook drie maanden laten rijpen op eiken vaten. Een pils volgens de regels van de kunst. Ergens was het ook een uitdaging. Bewijzen dat ik ook dat kan. Niet om mezelf de hemel in te prijzen, maar het is me wel gelukt", aldus Ronald. "Ik denk dat ik het dit jaar in de winter weer ga proberen. Wil ik daar de concurrentie aangaan met de grote merken? Neen, maar ik wil wel een alternatief kunnen bieden. En hier hebben we het voordeel dat we het bier gewoon de tijd geven om goed te worden. Er zijn al verschillende zaken die onze Claire - ja, weer die Franse naam - op tap hebben en de klanten zijn ook tevreden."

Douane

Ronald is momenteel 57 jaar. Het bierbrouwen begon eigenlijk al op zijn vijftiende. "Ik zag een poster van Heineken en dacht: 'dat wil ik ook kunnen'. Mijn eerste probeersel was een mengeling van havermout, wilde gist en hop. Eerlijk, het was niet te drinken. Maar kwaliteit telde toen nog niet (lacht)", legt hij uit. "Ik denk dat ik 17 jaar oud was toen ik mijn eerste bier brouwde dat min of meer te drinken was. Maar toch duurde het uiteindelijk tot 1984 vooraleer ik echt ben beginnen brouwen, in Groningen toen. Maar dat verhaal liep niet zo goed af. Uiteindelijk ben ik dan in Baarle-Hertog verzeild geraakt en is het brouwen écht van de grond gekomen. Eerst nog altijd als hobby, maar sinds heel wat jaren is het mijn voltijdse bezigheid."

De eerste jaren brouwde Ronald dus in het eigen huis. Later verhuisde hij deels naar een nieuwe locatie. "Dat was toen wel grappig, want ik moest regelmatig het bier vervoeren van de ene naar de andere locatie. Ik heb toen wel even de douane moeten contacteren of het wel zomaar kan om vijf keer de grens te passeren met een bierwagen (lacht)."

Japan

De eerste brouwerij was 130 vierkante meter groot. Nu telt De Dochter van de Korenaar zo'n 1.800 vierkante meter brouwerij, bottelruimte én opslagruimte. "We zitten nu op 3.500 hectoliter op een jaar", zegt Ronald. "Dat is mooi, maar om door te groeien, zullen we toch verder moeten denken. Dan moeten we iemand hebben die echt met ons bier op de markt gaat want tot dusver hebben we dat eigenlijk niet gedaan. Al zit ons bier wel al in 28 landen. Japan was een best mooi verhaal. De vertegenwoordiger had ons bier jaren geleden leren kennen op het Zythos Bier Festival. Hij zag een lange rij bij ons staan en dacht: 'dat moet daar goed zijn' (lacht). Uiteindelijk heeft hij nog lang moeten wachten op een eerste levering, maar ze waren er dolgelukkig mee. Ook in Australië, Amerika, China, Hongkong en zelfs in Panama en Zuid-Korea kennen ze De Dochter van de Korenaar. Maar we vergeten zeker België en Nederland niet, want als je bieren onder meer in restaurant The Jane in Antwerpen op de kaart staan..."

Info: www.dedochtervandekorenaar.be

De bieren dragen allemaal een Franse naam.
Peter Vanderveken De bieren dragen allemaal een Franse naam.
De drang om te experimenteren zit er bij Ronald zeker in.
Peter Vanderveken De drang om te experimenteren zit er bij Ronald zeker in.
Ronald brouwt nog altijd vol passie.
Peter Vanderveken Ronald brouwt nog altijd vol passie.



Reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.