Afscheid van Ward Van Mulders

OCMW-SECRETARIS EN VOLKSVRIEND SCHONK LICHAAM AAN WETENSCHAP

Ward Van Mulders.
Mozkito Ward Van Mulders.
Vrienden en familie nemen morgen afscheid van Ward Van Mulders (72), voormalig OCMW-secretaris en socialist van het eerste uur, maar bovenal een volksvriend en lefgozer met een stalen karakter. Van Mulders overleed op 23 juni en schonk zijn lichaam aan de wetenschap. "Ward wilde dat iedereen het goed had in dit leven."

Met het heengaan van Ward Van Mulders verliest Asse een opmerkelijk man, die de voorbije drie decennia zijn stempel drukte op het sociaal beleid in zijn gemeente. Ward, een socialist zoals er nu geen meer zijn, ging in 1971 aan de slag bij het toenmalige COO, de voorloper van het OCMW.

Ward met zijn tweede echtgenote Marie-France, op vakantie in Spanje.
Mozkito Ward met zijn tweede echtgenote Marie-France, op vakantie in Spanje.

Hoogdagen SV Asse

Als overtuigd atheïst kwam hij er tussen de gasthuiszusters terecht. Maar de zusters en Ward werden al snel goede vrienden en vrijdenker Ward zorgde er zelfs voor dat de katholieke nonnetjes een loon kregen en benoemd werden. In 1980 werd hij aangesteld als OCMW-secretaris, een functie die hij gedurende 30 jaar met bravoure volbracht. Onder zijn bezieling werd een centrum voor geestelijke gezondheidszorg opgestart. En het OCMW van Asse werd uitgebouwd tot een voorbeeld voor andere gemeenten. Het was ook Ward die van het trieste bejaardentehuis van weleer een comfortabel rust- en verzorgingstehuis maakte. Die ingreep kostte geld, veel geld. Maar dat vond Ward niet erg, in tegenstelling tot heel wat raadsleden die de centen moesten beheren.


Tussendoor was Van Mulders ook bezig met voetbal, eerst als speler, later als bestuurslid. Bij SV Asse was hij jarenlang secretaris en lokte hij de beste voetballers uit de regio naar zijn club. Het waren de hoogdagen van SV Asse in vierde klasse, toen wekelijks meer dan 500 voetbalfans naar het stadion in de Bergestraat afzakten.


Ward combineerde een stevige dosis lef met een stapel aan ideeën. Hij was intelligent en belezen, maar kwam ook onverbloemd, soms zelfs brutaal, voor zijn mening uit. En dat botste al eens met politici, die zijn onbehouwen (en soms kwetsende) stijl niet altijd in dank afnamen.


Aan politiek deed hij zelf ook, maar dan achter de schermen. Ward was een socialist pur sang. Eén keer stelde hij zich kandidaat, nadien nooit meer.


Maar hij maakte wel prominent deel uit van het bestuur van de toenmalige SP. En bij de gewone volksmens speelde hij met verve de rol van socialistisch ambassadeur. Want in de arbeidersbuurten werd hij op handen gedragen en hielp hij wie hij kon. "In de volksbuurt kende iedereen Ward en we keken ook naar hem op", vertelt een inwoner. "Ward was ook rechtuit. Als hij iemand niet kon helpen, dan zei hij dat ook vlakaf. Eigenlijk was hij een uniek man. Hij wilde oprecht dat iedereen een goed leven had."

In de jaren '80, tijdens een optocht van de socialistische partij.
Mozkito In de jaren '80, tijdens een optocht van de socialistische partij.

Veel gereisd

In 2010, toen hij 30 jaar het OCMW had geleid, ging Ward Van Mulders met pensioen. In datzelfde jaar werd borstkanker bij hem vastgesteld. De kanker overwon hij, maar de gevreesde longziekte COPD en uiteindelijk een zware longembolie kregen hem wel klein.


Marie-France Asselman, zijn tweede echtgenote, maakte de aftakeling van Ward van dichtbij mee. "Na de longembolie moest Ward permanent aan de zuurstof", vertelt ze. "Ondanks die beperkingen hebben we nog veel gereisd. Ik zocht alles uit om hem een rijk gevuld leven te schenken. We kochten zelfs nog een appartement in Andalusië."


Op 17 januari kreeg Ward te horen dat hij te ziek was om nog met het vliegtuig te reizen. "De hemel viel op ons hoofd toen we dat hoorden", vertelt Marie-France. "Hij heeft dat eigenlijk nooit kunnen aanvaarden. Vier weken geleden kregen we te horen dat er geen enkele behandeling meer mogelijk was. Ik heb Ward meteen mee naar huis genomen."


"Ik heb veel verhalen gehoord over Ward. Hij had een sterke persoonlijkheid, kwam radicaal voor zijn gedacht uit. Maar thuis was hij een ongelooflijk romantische en zachte man, ook al zal niemand dat misschien geloven."