Terminaal zieke arts Dirk Van Duppen (PVDA) krijgt ontroerend afscheid in De Roma

Het kippenvelmoment van de hulde: Dirk Van Duppen, met echtgenote Lieve, die zijn kleinkind Louis in de armen houdt.
Klaas De Scheirder Het kippenvelmoment van de hulde: Dirk Van Duppen, met echtgenote Lieve, die zijn kleinkind Louis in de armen houdt.
Een bomvolle De Roma in Borgerhout heeft politicus én arts Dirk Van Duppen (PVDA) zondag een ontroerend eresaluut gebracht. Van Duppen lijdt aan een ongeneeslijke pancreaskanker. Het boek ‘Zo verliep de tijd die me toegemeten was’ is zijn testament. “Ik wil afgerekend worden op wat ik voor een ander heb betekend.”

Hét kippenvelmoment zat aan het slot: Dirk Van Duppen die op het podium zijn zes weken oude kleinkind Louis in de armen houdt. Als arts van Geneeskunde voor het Volk in Deurne verwierf hij nationale bekendheid met zijn voorstel om het Nieuw-Zeelandse kiwimodel ook in de Belgische gezondheidszorg toe te passen. Dat lukte gedeeltelijk. Een strijd die hij helemaal won, was die tegen het Lange Wapperviaduct dat het sluitstuk moest worden van de Oosterweelverbinding. Een referendum begroef het viaduct.

Fataal verdict

Een half jaar geleden viel het fatale verdict voor Van Duppen. Met zijn strijdershart begon hij aan een indrukwekkende afscheidstournee met lezingen, interviews en een boek. Dat werd geschreven door Thomas Blommaert, die er een poëtisch literair werk van maakte. Het is al aan de vijfde druk toe.

Van Duppens echtgenote, huisarts Lieve Seuntjens, bleef in de luwte. “Soms dacht ik: laat mijn man met rust. Maar nu ben ik dankbaar voor alle aandacht. We hopen – stilletjes – dat we nog vele weken samen mogen hebben.”

Euthanasie

Dirk Van Duppen wéét wat pancreaskanker aan het eind met een mens doet. Hij kiest voor euthanasie. De filantroop in hem ziet een mooie toekomst voor de mensheid: “Ik zie de wereld kantelen en ik geloof dat het goed komt.”

Het publiek in De Roma bedankte met een enthousiast meegezongen partizanenlied Bella Ciao.