Nora Gharib: ‘Antwerpen maakte me tot wie ik nu ben!’

Een jaar na ‘Patser’ heeft de Antwerpse haar eerste boek uit

Tim De Backer
In de Antwerpse editie van In de buurt Magazine, dat je op dinsdag 30 april GRATIS bij Het Laatste Nieuws krijgt, siert toptalent Nora Gharib de cover. Wij spraken haar over haar band met ‘t Stad, en wat die stad haar allemaal bijbracht. 

Wie is Nora Gharib?

- Nora Gharib werd geboren op 1 september 1993 in Merksem, en heeft haar jeugd doorgebracht op Linkeroever.
- Nora werd bekend door haar deelname aan K3 zoekt K3 in 2015, waar ze de halve finale haalde.
- Vorig jaar speelde ze de vrouwelijke hoofdrol in ‘Patser’, een film van Adil El Arbi en Bilall Fallah.
- Haar eerste boek is net uit, ‘Heavy Sh!t’, waarin ze jongerenproblemen uitwerkt (te koop op borgerhoff-lamberigts.be voor €22,99).
- In 2017 huwde ze met haar man, die van Ghanese origine is.

Je vindt In de buurt Magazine op dinsdag 30 april GRATIS bij Het Laatste Nieuws. Tips, adresjes en warme gesprekken uit en over jouw regio: je vindt het allemaal in ‘In de buurt’.
Je vindt In de buurt Magazine op dinsdag 30 april GRATIS bij Het Laatste Nieuws. Tips, adresjes en warme gesprekken uit en over jouw regio: je vindt het allemaal in ‘In de buurt’.

Hoe was het om op te groeien in Antwerpen?

Ik ben geboren in Merksem, daar heb ik 11 jaar gewoond, en dan zijn we verhuisd naar Linkeroever. Antwerpen is moeilijk weg te denken uit mijn leven. Wat ik hier zo tof vind, is dat het zo gemixt is, op alle vlakken. Je hebt drukte en rust, verschillende culturen, geloven en afkomsten, waardoor ik zowat alles heb gezien. Mijn man en ik denken erover om een huis te kopen, en dat moét in Antwerpen zijn. Nu niet in het centrum, dat is me net iets te druk, maar we zoeken in Berchem, Wilrijk, Burcht,… Ik hou van deze stad, ik wil hier absoluut niet weg! En als ik hier wegga, is het omdat ik naar het buitenland zou gaan, zeker niet naar een andere plek in België.

Heb je dan plannen om naar het buitenland te gaan?

Ik hoop dat ik ooit een jobaanbieding krijg in het buitenland en daar een paar maanden kan wonen, maar zeker niet voor altijd. Weggaan van mijn familie in Antwerpen zie ik niet gebeuren.

Wat zijn jouw favoriete plekjes in Antwerpen?

De Meir, en het shoppingcenter in Wijnegem, of hoort dat al niet meer bij Antwerpen? In ieder geval: overal waar je kan shoppen. En verder, Linkeroever natuurlijk. De plage, de bloemenweide: overal aan de Schelde is het zalig. Vroeger was dat voor jongeren een hippe plek om af te spreken, maar zelfs nu ik iets ouder ben, ga ik daar nog dikwijls naartoe om te chillen. Dan ga ik met mijn zussen een ijsje halen, en dan zitten we daar gezellig wat te babbelen.

Zijn er ook negatieve punten aan Antwerpen?

Jammer genoeg vind ik dat er toch nog wat racisme en discriminatie heerst. Zeker niet bij iedereen, en ik heb het gelukkig zelf nog niet meegemaakt. Maar ik merk wel dat Antwerpenaren, en dan heb ik het vooral over de oudere generatie, wat meer op zichzelf zijn. Ik heb het gevoel dat mensen die niet in zo’n grote stad wonen opener zijn, meer durven praten met anderen, ook al kennen ze die persoon niet. In Antwerpen zou dat ook wel zo mogen zijn. Je vindt hier allerlei verschillende soorten mensen, in alle kleuren en vormen. Ik schrik er soms van hoe gesloten mensen kunnen zijn. Jammer toch. Ook geweld vind ik maar niets. Als je hoort dat er in de Brederodestraat op klaarlichte dag mensen worden neergeschoten, dat vind ik erg.

Voel jij je dan wel nog veilig?

Ja, dat zeker en vast wel. Zo’n dingen mogen je leven niet overnemen, ik ben echt niet bang om op straat te komen, hoor.

Je vindt hier alle verschillende soorten mensen, in alle kleuren en vormen, daarom schrik ik ervan hoe gesloten mensen soms zijn.

Nora Gharib

Heb je altijd in Antwerpen gewoond?

Sinds een jaar woon ik terug in Antwerpen, maar ik heb met mijn man twee jaar in Lier gewoond. Hoewel dat helemaal niet zo ver van Antwerpen ligt, was dat toch een wereld van verschil. Je merkt dat er daar nog wel wordt opgekeken als mijn man en ik een winkel binnen stappen, van ‘Kijk, een Marokkaanse, en een zwarte!’. Je keert daar een beetje terug in de tijd. De mensen zijn daar heel vriendelijk, begrijp me niet verkeerd, ik heb daar heel graag gewoond. Maar je merkt wel dat ze het niet gewoon zijn dat er mensen met een andere huidskleur rondlopen. Niet dat we niet aanvaard worden, maar ze kijken gewoon wat langer. Zo wilde ik eens de bus nemen in Lier, en twee oude dametjes waren aan het babbelen. Opeens vroeg een van die dames aan mij of ik Nederlands sprak. ‘Ja, ik spreek Nederlands!’, antwoordde ik lachend. ‘Maar, u bent dan toch niet van hier? Want je hebt zo’n schoon kleurtje?’, zei ze. Zoiets kom je in Antwerpen natuurlijk niet tegen. In Antwerpen kijkt niemand naar je om in de supermarkt, je blendt gewoon overal in.

Tim De Backer

Word je dan niet herkend in Antwerpen?

Jawel! Dat is ook de reden waarom mijn man en ik even in Lier gaan wonen zijn. Ik kon tijdens de periode van ‘K3 zoekt K3' niet buiten komen zonder minstens één selfie te moeten nemen met iemand. Ik vond dat wel leuk, maar als ik met mijn familie ergens aan het eten ben en er komen mensen naar mijn tafel: zoiets zou ik bijvoorbeeld nooit doen. Als ik op Linkeroever 10 meter de deur uit stapte, had er al iemand mij aangesproken. Dat gaf me stress, omdat ik wist dat als ik naar buiten ging, ik niet rechtstreeks naar mijn bestemming kon gaan. Ik moest een uur extra rekenen om ergens te geraken! Ik wilde mijn privéleven terug, dus zijn we naar Lier verhuisd. Het was daar zalig, mensen laten je er gewoon met rust. Ik werd wel herkend, maar er is niemand naar me toe gekomen voor een foto, omdat mensen je gewoon niet willen lastigvallen. Dat vond ik heel leuk, maar het pendelen werd op den duur te zwaar, dus zijn we teruggekeerd naar Antwerpen.

Waar ik ben opgegroeid, is iedereen vanuit dezelfde achtergrond vertrokken, maar wat er verder met je leven gebeurt, is je eigen keuze.

Nora Gharib

Heeft je jeugd in Antwerpen je geholpen met het schrijven van je boek?

Zeker en vast. Wat ik in mijn boek, Heavy Sh!t, aan jongeren wil zeggen, is dat ze niet bij de pakken moeten blijven zitten, het heft in eigen handen moeten nemen en hun eigen keuzes moeten maken. Dat heb ik tijdens mijn jeugd op Linkeroever dikwijls gemerkt. Ik ben opgegroeid in een sociale woning, zoals bijna iedereen daar. Ik ben met mensen opgegroeid die later drugsdealers zijn geworden, wat voor heel veel jongeren, gelukkig, een ver-van-mijn-bedshow is. Voor mij is zoiets heel normaal, in dat milieu was drugs iets wat je ofwel deed, ofwel verkocht. Dat is waar ik ben opgegroeid, iedereen kende iedereen, iedereen is vanuit dezelfde achtergrond vertrokken, maar wat er verder met je leven gebeurt, is een eigen keuze. Er zijn er die verder hebben gestudeerd of een eigen zaak hebben, maar er zijn er ook die helemaal niets hebben. Toch zijn we allemaal in dezelfde buurt opgegroeid en naar dezelfde school gegaan. Ik vraag me soms af hoe dat komt, wat is het verschil tussen die persoon en die persoon? Dat bewijst voor mij dat alles mogelijk is. Soms kom ik mensen tegen op straat die me zeggen ‘Chapeau wat jij nu aan het doen bent!’ Dan denk ik: ‘Wij komen van hetzelfde, dat had jij ook kunnen doen.’ Maar ik ben nooit bij de pakken blijven zitten: ik betaalde mijn school zelf, ik was constant bezig mijn toekomst te plannen, ik ging er echt voor. Ik heb het niet toegelaten drugs te gebruiken of met school te stoppen, en ik geloof erin dat je je eigen keuzes maakt, uit welk milieu je ook komt.

Antwerpen heeft me sociaal gemaakt, levendig.

Nora Gharib

Heeft Antwerpen invloed gehad op jouw succesvolle carrière, denk je?

Antwerpen heeft me sociaal gemaakt, levendig. Door al die verschillende mensen en culturen ben ik extravert geworden, omdat ik het gewoon ben dat er veel mensen rond mij zijn. Als ik verlegen zou zijn, had ik niet kunnen deelnemen aan K3 zoekt K3, of in Paleis 12 een award uitreiken. Als ik mij iets van andere mensen hun mening zou aantrekken, zou ik Patser niet hebben gedaan. Antwerpen heeft me zeker gekneed tot wat ik nu doe en wie ik nu ben.




1 reactie

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • Frieda Sysmans

    Super trots op je, Nora !