Maartje (22) fietst ondanks diabetes naar Barcelona: “Je denkt heel de tijd aan die ziekte, zelfs tijdens de seks”

Myrthe Winters en Maartje Roskams. Deze zomer fietst Maartje naar Barcelona.
Jan Aelberts Myrthe Winters en Maartje Roskams. Deze zomer fietst Maartje naar Barcelona.
Deze zomer fietst Maartje Roskams (22) naar Barcelona. Zelfs voor de meest geroutineerde wielertoerist een stevige 1.500 kilometer. En al helemaal voor iemand met diabetes. “Je denkt élk uur van élke dag aan je ziekte, zelfs tijdens de seks, nog altijd een taboe. Maar me tegenhouden om mijn leven te leiden? Jamais.” Met de rit wil Maartje als ondervoorzitter van Jong & Diabeet haar ziekte onder de aandacht brengen.

We ontmoeten Maartje op een terras aan de Dageraadplaats, samen met vriendin en lotgenoot Myrthe Winters (20). Jonge twintigers, één been stevig in het leven, vrolijke jurken, nog vrolijkere gezichten. Niks aan de hand dus. “Je ziét het niet aan ons, maar zelf denken we zonder ophouden aan onze ziekte”, zegt Maartje. “Bij alles wat we eten en wat we doen houden we met één oog onze suikerspiegel in de gaten. Is onze bloedsuiker te laag, een hypo, dan kunnen we duizelig, slap en verward worden, zweten en, in mijn geval, ook nog eens heel erg humeurig worden. Zo’n hypo kan je hebben als je te weinig suiker binnen hebt, te veel insuline hebt gespoten, maar ook als je veel stress hebt, zenuwachtig bent. Zelfs tijdens de seks, iets wat heel spontaan zou moeten zijn, moet je daaraan denken.”

Dronken

Al in 1921 wordt de eerste diabetespatiënt met succes behandeld met insuline. Toch is er nog veel onbegrip. “Mensen weten niet altijd hoe ze moeten reageren op ons”, zegt Myrthe. “Zetten we een spuit, dan worden we soms raar bekeken. Heb je een hypo, dan lijkt het alsof je dronken bent. Leg op een eerste date maar eens uit dat dat het gevolg is van je bloedsuikerspiegel en niet een rosé te veel. Ik date soms ook liever met jongens die zelf diabetes hebben. Het is zalig om niet elke keer alles uit te moeten leggen.”

Ik date liever met jongens die zelf diabetes hebben. Het is zalig om niet elke keer alles uit te moeten leggen

Myrthe Winters (20)

Maartje: “Ik kan me hier ook in vinden! Je moet je dan ook niet schamen voor je pompje of uitleggen dat je een spuit moet zetten. We komen met een handleiding en die moet je dan niet uitleggen. Je moet je niet verantwoorden voor je ‘rare’ gedrag tijdens hypo’s en alle ups en downs. Het blijft moeilijk je open te stellen voor iemand uit schrik voor ongemakkelijke situaties. Dat is ook de reden dat ik mijn rit naar Barcelona onderneem. Iedereen weet ongeveer wat diabetes is, maar wat er allemaal bij komt kijken: mensen hebben geen idee. We kunnen alles, maar écht jong en onbezonnen zijn is er niet meer bij. Je kan je bloedsuiker een dag negeren, maar dan voel je het de volgende dag. En geloof me: je kan je heel slecht voelen. Toch durven we het niet altijd zeggen. Zelfs vragen een half uurtje vroeger van het werk te vertrekken valt me moeilijk. Want je ziét niet dat ik ziek ben.”

Maartje is ondervoorzitter van Jong & Diabeet. Ze organiseert weekends en kampen voor lotgenoten. “Maar we praten daar dus niet heel de dag over onze ziekte, he. Helemaal niét zelfs”, zegt ze. “Het is fijn om in een groep niet de uitzondering zijn, om zonder na te moeten denken een spuit te kunnen zetten. Veel jongeren doen dat nog altijd stiekem. Heel jammer, maar volkomen begrijpelijk. Het is niet fijn om ‘anders’ te zijn. Een week op kamp ‘normaal’ zijn: za-lig. Ik heb één grote droom: ik zou willen dat iemand één dag alle zorgen over mijn ziekte van me overneemt, mijn insuline berekent, voor me kookt, mijn pompje in de gaten houdt. Maar dat kàn niet. Heel veel mensen willen het wel doen, maar in je hoofd blijf je er altijd mee bezig.”

Mont Ventoux

Maartje heeft al 7 jaar diabetes, Myrthe al 10 jaar, de helft van haar leven. “Ik kan me niet herinneren wanneer ik voor het laatst gegeten heb zonder eerst te denken: ik moet een spuit zetten”, zegt Myrthe. “Maar we laten ons niet doen”, zegt Maartje. “Deze zomer zal ik bewijzen dat we àlles kunnen. Ik zag op de kaart dat ik voorbij de Mont Ventoux moet. Dan neem ik die er wel even bij. Voilà. Ik wil leven mét diabetes, niet lijden aan diabetes.

Maartje steunen kan op steun.diabetes.be/project/21226.

Maartje traint hard voor de rit van meer dan 1.500 kilometer.
Sportograf Maartje traint hard voor de rit van meer dan 1.500 kilometer.



Reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.