De burgemeester ligt onder vuur

Column LDVK

Kogels die rond zijn huis vliegen, zo moet burgemeester Bart De Wever het niet bedoeld hebben, toen hij zijn ‘war on drugs’ lanceerde, de strijd tegen de drugsmaffia die de haven en de stad meer en meer in haar macht heeft. Het is natuurlijk ook de omgekeerde wereld, wanneer de kogels van misdadigers de hoogste politieke en bestuurlijke autoriteiten van de stad bedreigen in plaats van omgekeerd.

In de jongste drie jaar werden nu circa 70 incidenten geteld, van rondvliegende granaten tot brandstichting, aanslagen en kogels uit oorlogswapens. Daar moet ooit eens een dodelijk slachtoffer bij vallen, iemand die toevallig in de baan van een lukrake kogel loopt of die het slachtoffer wordt van een doelgerichte aanval, wanneer de drugsmaffia overschakelt van pure intimidatie naar het echte werk, moordaanslagen tegen rivalen, familie en advocaten. En wie in de toekomst ? Rechters ?

Ik heb het hier al eens geschreven: de druggerelateerde misdaad kan enkel teruggedrongen worden, als gerecht en politie de hele drugs-misdaadscène aanpakken, van preventie en repressie tot medische en sociale begeleiding van gebruikers, van het aanbod tot de vraag, vooral dan van cocaïne. Het moet een geïntegreerd beleid zijn. Anders werkt het niet.

Hoogste van Europa

Uit internationaal onderzoek blijkt het verbruik van cocaïne in Antwerpen bij de hoogste van Europa te liggen. En als de bestellingen even vlot blijven binnenlopen bij de amazons en zalando’s van de dealers, zal hun verkoopdienst moeite hebben om de vraag bij te benen. Het zou ook vreemd zijn, als de burgemeester zich niet zou realiseren hoe dicht de drugswereld zich al heeft genesteld onder de gewone burgers, ook onder hen met wie de politici al eens op restaurant willen gaan.

Het veiligheidsbeleid van het Antwerpse stadsbestuur baart me in zijn geheel zorgen, ook al zijn de cijfers van inbraken en kleine criminaliteit al een aantal jaren licht aan het dalen. Maar ze blijven nog veel te hoog, niet alleen in de stad, ook in de districten, in de buitenwijken en de omliggende gemeenten.

Vele mensen zien het niet zitten, als het hoofdkwartier van de politie uit het centrum van de stad verdwijnt naar een plek aan de Ring in Berchem. Vele mensen zijn ook bang als hun politiekantoor niet langer toegankelijk zal zijn in hun woon- en winkelbuurt, voor een aangifte of wat ook. En dat je al naar een kazerne in een verre havenbuurt moet aan de Noorderlaan, als je wil binnenstappen in een politiekantoor.

Fietspatrouille

De nabijheid van hulp is een van die elementen, die het vertrouwen in de stedelijke overheid doen toenemen. Stel dat je iets overkomt in de oude dorpscentra. Vroeger was hulp dan dichtbij. Dat er nu tweehonderd patrouilles rondrijden, is uiteraard een goede zaak, maar een vriendelijke politieman of -vrouw die traag door je straat fietst of wandelt, het biedt altijd een groter gevoel van veiligheid.

“Niet goed dat de politie zo ver weg is, hé opa”, zei mijn kleinzoon van 11 spontaan, toen we laatst op de Oudaan reden waar hij vlakbij woont. De waarheid komt soms uit een kindermond.




1 reactie

Alle reacties zijn welkom zolang ze voldoen aan de do's en don'ts die je hier kan terugvinden: gedragsregels. Elke dag ontvangen wij duizenden reacties, het kan enkele uren duren voor jouw reactie wordt geplaatst. Wordt jouw reactie afgekeurd dan werd er geoordeeld dat deze onze gedragsregels schendt.


  • rik van dijck

    Neen , de druggerelateerde misdaad kan enkel aangepakt worden als er mensen hun functie zou doorgeven aan betere en slimmere mensen die geen domme ( Latijnse ) uitspraken zouden doen en zich met het echte werk bezighouden !