AXL

Vijf talen

Klaas De Scheirder

Van zowat elke plaats in Europa weet ik exact waar ik Het Laatste Nieuws kan kopen. Granada, Salzburg of Liverpool. Saint-Tropez, Amsterdam of Monschau. Geef me een paar minuten en ik breng je een maximum achtenveertig uur oud exemplaar.


'Wallon?' vraagt de man achter de kassa.


'Plus ou moins', lach ik terwijl ik op hem afstap. Ik toon hem de voorpagina van de krant die ik net uit een van zijn rekken heb genomen.


'Ah bon, Flamand! Neemt u mij niet kwalijk.'


'Pas de problème', antwoord ik.


Mijn vrouw en ik hebben voor de gelegenheid een hotelkamertje gehuurd in Bourscheid, een klein dorpje in het hartje van het Groothertogdom Luxemburg. Ik bevind me in het lokale gazettenwinkeltje.


'U spreekt blijkbaar ook Nederlands?' vraag ik terwijl ik in mijn broekzak op zoek ben naar kleingeld.


'Een klein beetje. Er komen hier veel Nederlandse en Vlaamse toeristen over de vloer, vandaar', antwoordt hij.


'Chic!' repliceer ik terwijl ik in mijn handpalm wat koper tel. 'Hoeveel talen spreekt een doorsnee Luxemburger eigenlijk?'


Hij denkt even na en begint op zijn vingers te tellen.


'Vijf. Duits, Frans, Engels, een beetje Nederlands en Luxemburgs natuurlijk. Dat laatste is wel een dialectvariant van het Duits, maar wij beschouwen het toch als een eigen taal.'


'Indrukwekkend', fluister ik. 'Daar kan een doorsnee Belg nog eens een puntje aan zuigen.'


'Het is geen kwestie van kunnen, maar van willen kunnen', antwoordt de man geamuseerd.


Ik bekijk hem. 'Hoe bedoel je?'


'Jullie kunnen ook vijf talen spreken als jullie willen. Maar jullie willen het blijkbaar niet kunnen. Da's het probleem. Vlamingen en Walen doen tegenwoordig geen moeite meer om elkaars taal te spreken. Maar ze zouden het wel kunnen, als ze dat zouden willen.'


'Daar zit een kern van waarheid in', antwoord ik terwijl ik de krant betaal.


De man begint de muntjes te sorteren.


Ik kijk naar de voorpagina en mompel: 'Die fucking Bende van Nijvel! Ze krijgen het blijkbaar niet opgelost, hè!'


De man kijkt recht in mijn ogen.


'Meneer, ook dat is geen kwestie van kunnen, maar van willen kunnen.'