Antwerpse clubs lijken uitgedanst

JONGEREN VERKIEZEN FESTIVALS EN PRIVÉFEESTJES BOVEN DANCINGS

Terwijl in Antwerpen club na club de deuren sluit, winnen festivals als Laundry Day steeds meer terrein.
Foto Klaas De Scheirder Terwijl in Antwerpen club na club de deuren sluit, winnen festivals als Laundry Day steeds meer terrein.
De Antwerpse discotheken boeren de laatste jaren achteruit. Onder meer Beau Zoo, Velvet Lounge, Stereo Sushi, Café Capital en Nanno zijn allemaal verdwenen. Megadiscotheek Noxx kon in mei enkel dankzij boekhoudkundige constructies het hoofd boven water houden. Dansen we niet meer graag? Of doen we het gewoon op een ander?

Eind jaren 90 stond heel Antwerpen en Nederland rijen dik aan te schuiven aan de deur van megadancing Zillion. Na een serie rechtszaken staat het gebouw nu al een decennium te wachten op de sloophamer. Noxx aan het Straatsburgdok wilde in 2007 de titel van vlaggenschip van het Antwerpse nachtleven overnemen, maar kon die rol niet helemaal waarmaken. Enkel boekhoudkundige trucs konden in mei 2014 de zaak van een sluiting door faillissement behoeden.


Het faillissement van Noxx is tekenend voor de kaalslag die er in de Antwerpse clubs de laatste vijf jaar heeft huisgehouden. Populaire dancings als Velvet Lounge, Stereo Sushi en Nanno legden het loodje na burenconflicten en de bijhorende financiële druk. De undergroundclub Café Capital brandde af tot op de grond in 2009 en zal niet als discotheek herrijzen, wel als brasserie annex feestzaal. Industria bleek het ook onder de namen Pure en Mansion niet te kunnen rooien, maar krijgt nu een nieuwe start als Labyrinth Club (zie kader).


Antwerpen is niet de enige stad waar discotheken zwarte sneeuw zien. Uit een grootschalig onderzoek in 2012 bleek dat de helft van de Vlaamse jongeren nooit naar een discotheek gaat en privéfeestjes verkies.

Totaalbeleving

"Jongeren gaan vandaag ook liever naar een festival", zegt Peter Decuypere, docent event management aan de Karel de Grote-Hogeschool en oprichter van I Love Techno, de Brusselse Fuse en de Antwerpse Phil Collins Club. "Als club moet je vooral mikken op de maanden met weinig festivals: van september tot april. Jongeren willen nu een totaalbeleving, genre Tomorrowland, ook al moeten ze daar voor sparen. Clubs die slim zijn, tekenen met een eigen podium present op de festivals, zoals Café d'Anvers. Ook het grote succes van de dagparty's zoals Feestgedruis legt dancings het vuur aan de schenen. Niet gek, het feest begint daar om 14 uur en is ook om middernacht afgelopen. Daags nadien kan je nog fris op je werk verschijnen. De enige mogelijke spelbreker is hier het Belgische weer."


Maar er is meer dan enkel concurrentie. "De portierswetgeving, het rookverbod, de decibel-metingen: de regelneverij steekt het nachtleven stokken in de wielen", meent Decuypere. "Als je zelfs maar één party wil organiseren, moet je een ziekenwagen klaarzetten en een rampenplan uitwerken." Dat de regels op een festival iets losser zijn, spreekt jongeren aan. "Je mag er nog wel roken en iets drinken is ook geen probleem, want je slaapt gewoon op de camping. Ik ben voorstander van alcoholcontroles, maar die werkten wel het verdwijnen van heel wat (baan)discotheken in de handen."


"Door de controles durven veel jongeren niet meer uitgaan met de wagen, ook niet richting binnenstad", zegt ook Davy Brocatus, Antwerps voorzitter van Horeca Vlaanderen. "Er moet in Antwerpen dringend werk gemaakt worden van meer nachtelijk openbaar vervoer. Ook de stad moet het nachtleven meer gaan promoten als deel van onze cultuur."