Afscheid van studentenicoon Jean-Pierre: “We keken naar u op. Als topcommerçant, raadgever en vooral als mens”

Jean-Pierre zoals iedereen hem kende, in zijn zaak, met zijn broodjes en eeuwige lach.
Laenen Jean-Pierre zoals iedereen hem kende, in zijn zaak, met zijn broodjes en eeuwige lach.
Familie, vrienden en tientallen studenten hebben zaterdag afscheid genomen van Jean-Pierre Sneyers. Het studentenicoon stond bijna zijn hele volwassen leven in zijn winkeltje op de Grote Kauwenberg. En of hij geliefd was. “We keken naar u op, Jean-Pierre, als commerçant, raadgever en vooral als mens”, sprak student Geschiedenis William Van den Brande in een stampvolle kerk.

De kater die veel studenten overhielden aan het feest na hun laatste examens weerhield hen er niet van afscheid te nemen van hun icoon Jean-Pierre. De Sint-Antoniuskerk op de Paardenmarkt zat afgeladen vol. De uitbater van het winkeltje op de Grote Kauwenberg overleed op 19 juni aan hartfalen. “Ik zat voor Erasmus in Krakau toen ik het nieuws hoorde”, zegt een geëmotioneerde Florian, student Politieke Wetenschappen. “Hij laat een grote leegte achter.”

De grote liefde vond Jean-Pierre nooit, hij bleef zijn hele leven ongetrouwd. Zijn winkel was zijn minnares, zo'n veertig jaar lang bediende hij de studenten van de UA er van broodjes, zijn befaamde cake, de nodige peptalk en goede raad. “In de winkel bij Jean-Pierre was het altijd leuk", sprak geschiedenisstudent William in naam van studenten en personeel van de Universiteit Antwerpen. “Mopjes, complimentjes, wijze raad.”

Er werden herinneringen opgehaald aan de man door enkele van de duizenden studenten die hij voorbij zag komen. “Een student die exact hetzelfde broodje als zijn collega voor hem wilde bestellen, hoorde Jean-Pierre zeggen tegen de andere klant: ‘Kom, geef uw broodje af aan die jongen. Kom, kom, afgeven.’”

Charmeur

Dat Jean-Pierre een charmeur was, moet elke vrouwelijke student geweten hebben die er over de vloer kwam. “Ben jij hier al eerder geweest vandaag”, vroeg hij ooit een studente. Zei die nee, had Jean-Pierre zijn antwoord klaar: “Je zit al de hele dag in mijn gedachten.”

“We keken naar u op, Jean-Pierre”, las William verder. “Als topcommerçant, raadgever en vooral als mens. Veel studenten bewonderden en apprecieerden de persoonlijke band die Jean-Pierre met hen had. Hij kende hun namen en wist wat ze kwamen halen. Hij was fan van elk mooi meisje dat binnen kwam en liet ze dikwijls blozen. Dit verlies is een donderslag bij heldere hemel voor de studentenbuurt. Vorige week hebben de studenten en oud-studenten, de personeelsleden van de UA, zijn ‘engelkes’, ‘bloemekes’, ‘zonnekes’ een massa bloemekes voor de deur van Jean-Pierre gelegd. Wat gaan wij jou allemaal enorm missen. Bedankt, Jean-Pierre. Voor alles.”

Onder groot applaus en op de beat van Cher haar ‘Do you believe in life after love?” werd de urne van Jean-Pierre naar buiten gedragen. Het einde van een icoon, een rasechte Antwerpenaar, een charmeur en een vriend van duizenden.

De begrafenis Jean-Pierre Sneyers.
Laenen De begrafenis Jean-Pierre Sneyers.
De urne van Jean-Pierre.
Laenen De urne van Jean-Pierre.
De kerk zat afgeladen vol.  Vooraan ook de rector van de UA, Herman Van Goethem.
Laenen De kerk zat afgeladen vol. Vooraan ook de rector van de UA, Herman Van Goethem.



Reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.