'Pink Poet' Henri Floris Jespers overleden

DICHTER-SCHRIJVER (72) LAAT ARCHIEF VAN 15.000 BOEKEN NA

Een recente foto van Henri Floris Jespers uit 2015.
Kris Kenis©2015 Een recente foto van Henri Floris Jespers uit 2015.
De Antwerpse schrijver-dichter Henri Floris Jespers is zondag thuis overleden na een moedige strijd tegen longemfyseem. De voormalige kabinetschef van Hugo Schiltz was een wandelende literaire encyclopedie en een van de laatste overlevende leden van het Pink Poets collectief, dat vooral in de seventies actief was.

Henri-Floris Jespers werd op 6 oktober 1944 geboren als de kleinzoon van schilder Floris Jespers, een goede vriend van schrijver en dichter Paul Van Ostaijen. De artistieke genen kreeg Henri Floris Jespers niet van zijn vader Marc, hoewel die laatste wel model stond voor 'Marc groet 's morgens de dingen', een van de bekendste dichten van Paul Van Ostaeijen. Het was zijn grootvader en schilder Floris Jespers die hem de liefde voor kunst en literatuur bijbracht. Hij woonde ook meer dan dertig jaar in de voormalig kunstenaarswoning en atelier van zijn grootvader aan de Marialei 40, een huis ontworpen door Léon Stynen. Henri groeide uit tot dé expert over de literaire geschiedenis van het interbellum en de schatbewaarder van de oeuvres van Paul Van Ostaijen, Gaston Burssens, Karel Jonckheere, Gust Gils, Pernath, Jan De Roek en zovele anderen.

Henri Floris Jespers woonde meer dan dertig jaar in dit huis in de Marialei. Boven de deur hangt een gedenksteen voor zijn opa, de kunstschilder Floris Jespers (foto inzet).
Laenen Henri Floris Jespers woonde meer dan dertig jaar in dit huis in de Marialei. Boven de deur hangt een gedenksteen voor zijn opa, de kunstschilder Floris Jespers (foto inzet).

Kabinetschef

Zelf was hij redacteur en uitgever van literaire tijdschriften zoals De Tafelronde, het Nieuw Vlaams Tijdschrift en Diogenes. In 1981 werd hij voorzitter van de Vereniging van Vlaamse Letterkundigen, waarvan hij tenslotte tot erevoorzitter werd benoemd. Als voorzitter van de Diamanten Kogel verkoos hij elk jaar ook mee de beste thriller-auteur. Na zijn carrière als kabinetschef van wijlen Hugo Schiltz was Henri het laatste decennium vooral actief als hoofdredacteur van de "Mededelingen van het Centrum voor Documentatie en Reëvaluatie" en "ça ira". "Henri was een vlijmscherp maar immer rechtvaardig criticus en een ridder van de waarheid", zegt zijn goede vriend en technisch rechterhand Kris Kenis.

Collega Pink Poet, schrijver en filmer Patrick Conrad reageerde vanuit Brazilië op het overlijden: "Henri en ik waren bevriend sinds 1957. Hij was dertien en ik twaalf toen we elkaar op het atheneum van Berchem leerden kennen. Toen ik achttien was, stichtte hij een uitgeverij (MONAS) om mijn eerste teksten uit te geven. Hij zette me aan om verder te blijven schrijven. Toen ik de literatuur een beetje opzij liet om te gaan filmen en hij een politieke loopbaan begon die me niet echt lag, groeiden onze wegen even uit elkaar."

Henri Floris Jespers (midden) en Pruts Lantsoght, de vrouw van uitgever Jan Verhaert, bij een ontmoeting met koningin Fabiola.
Dieter Lizen Henri Floris Jespers (midden) en Pruts Lantsoght, de vrouw van uitgever Jan Verhaert, bij een ontmoeting met koningin Fabiola.

Mentor

"Maar we bleven erg aan elkaar gehecht en hij bleef altijd voor mij zoals mijn mentor van het eerste uur aanwezig. Al was ik er dankzij zijn laatste brieven op voorbereid, zijn heengaan laat een leegte achter die ik met geen andere kan vergelijken. Ik zal hem elke dag blijven missen."


Kurt Van Eeghem kende Henri als een uitstekend kroniekschrijver en goede vriend "Hij heeft een zeer ingrijpende invloed gehad op mij. Hij schreef parels van teksten en essays vol humor, even mooi in het Nederlands als in het Frans. Het was ook een echte bon-vivant die niet voor twee maar drie leefde. Nachtenlang gingen we op zwier in cafés als de Pallieter, de Volle Maan of de Vecu, een privéclub voor kunstenaars en schrijvers. Hij zocht aan de toog ook graag de controverse op en maakte graag ruzie op intellectueel niveau, maar altijd was zijn argumentatie stevig onderbouwd."


Henri Floris Jespers laat in de Marialei een archief na van meer dan 15.000 boeken, essays, poëziebundels en correspondentie. Wat er met die nalatenschap gaat gebeuren is nog niet meteen duidelijk. "Hij wilde graag dat de collectie naar het Letterenhuis zou gaan, maar die wens werd waarschijnlijk nooit op papier gezet." Het Letterenhuis wacht af wat de wettelijke erfgenamen, enkele nichten die in Zwitserland wonen, beslissen.

Laenen