"Nello is in feite de ultieme samoerai"

STANDBEELD VAN JONGEN EN Z'N HONDJE KLAAR OM NIEUWE PUBLIEKSLIEVELING TE WORDEN

Tanguy Ottomer en Philippe Blondé bij het nieuwe, nog te onthullen standbeeld van Nello & Patrasche.
Klaas De Scheirder Tanguy Ottomer en Philippe Blondé bij het nieuwe, nog te onthullen standbeeld van Nello & Patrasche.
Het is nog niet eens onthuld maar het beeld kan nu al op veel bijval rekenen. Nello & Patrasche, de hoofdpersonages in het verhaal rond vriendschap, 'A Dog of Flanders', krijgen hiermee de eer die ze verdienen. Beste vrienden Tanguy Ottomer en Philippe Blondé trokken samen mee het project.

Waar vroeger een steen stond, die meer wel dan niet kapot was, ligt er nu een eenvoudig tafereel. Een jongetje rust en knuffelt zijn hondje, ze worden met een dekentje van de Handschoenmarkt verwarmd. Ook wie het verhaal niet kent, zal hier de innige vriendschapsband wel in begrijpen. Het zijn boezemvrienden Tanguy Ottomer en Philippe Blondé die samen naar de stad trokken met het idee. "Wij zijn al beste vrienden sinds we zeven jaar zijn. Dat wij samen een verhaal over vriendschap op de kaart kunnen zetten, maakt het extra speciaal. Het idee dat er iets deftig moest komen en dat Antwerpen één van zijn troeven beter moest uitspelen, was er zes jaar geleden al. Maar het is dit jaar dat we met een Chinese sponsor, Chow Tai Seng, onder de arm terug richting stadsbestuur zijn gegaan, en die was eigenlijk onmiddellijk mee. We hebben dit eigenlijk op een zeer korte periode kunnen realiseren", vertelt stadsgids Ottomer die ook zijn eigen hondje naar het hoofdpersonage, Patrasche, vernoemde.

Geen Disney-sausje

"Het is een prachtig verhaal, origineel uit 1872, geschreven door een Frans-Britse auteur. Zij was geschrokken over het arm Vlaanderen dat hier zelfs nog honden voor de kar spande. Dat was de inspiratie van het verhaal 'A Dog of Flanders'. Dat is na een tijdje in Japan terechtgekomen en daar zijn ze absoluut zot van het verhaal. Vooral omdat het geen Disney-sausje heeft en er geen happy end is. In het verhaal sterft de jongen samen met zijn hond aan de voet van het bekende schilderij van Rubens in de kathedraal, die ze voordien nooit hadden kunnen zien. Ze geven zich over aan iets dat boven hen staat, en dat spreekt de Aziaten natuurlijk aan. Nello wordt zo eigenlijk een ultieme samoeraï." Het verhaal neemt een vlucht en is ondertussen verplichte schoollectuur in Japan. "Het verhaal betekent heel veel voor hen. Ze spreken nergens Engels maar bij de woorden Nello & Patrasche gaan letterlijk de deuren open, dan weten ze dat je van Antwerpen komt. Naar hier komen en hetzelfde schilderij aanschouwen is bijna een bedevaart voor hen. Ik heb hier al erg veel emotionele Japanners gezien."


Maar in Antwerpen, waar het zich allemaal afspeelt, blijft het verhaal onder de radar. "Pas in de jaren 80 is er even aandacht. Een kolfje naar de hand van Willy Vandersteen die er een strip rond tekent. Hoboken plaatst ook een standbeeld. Maar opnieuw wordt het verhaal weinig uitgespeeld en blijft het relatief onbekend. Er werden ondertussen wel vijf Hollywood-films van gemaakt, deels hier gedraaid, en steeds met een happy end maar 'den Antwerpenaar' kent zijn eigen schoonste verhaal niet. Hopelijk komt daar nu een einde aan."

Eigen bier en koekjes

Met het beeld komen ook Nello & Patrasche-rondleidingen, van Hoboken naar het centrum van Antwerpen, met oude trams waar Nello & Patrasche-biertjes geserveerd worden. "Zo betrekken we het district echt bij het verhaal, zij hebben ook al echte merchandising zoals brood, bier en koekjes. Dat moeten we nog meer uitspelen." 10 december wordt het standbeeld officieel ingehuldigd, met projecties op de kathedraal. "Ik was naar Japan getrokken voor de rechten van de tekenfilm uit de jaren 70 te verwerven. Daar keken ze in de computer; de rechten zitten bij 'Studio 100'. Ik had dus gewoon de bus naar Schelle kunnen nemen", lacht Ottomer nog.