Voormalig gemeenteraadslid Van Kerckhoven is blij voor Delphine Boël: “Ik streed ook jarenlang voor erkenning!”

Delphine Boël met Pieter Van Kerckhoven
Repro Mertens Delphine Boël met Pieter Van Kerckhoven
Wie het nieuws over de erkenning als biologische vader door koning Albert II van Delphine Boël met argusogen volgde, is Pieter Van Kerckhoven. Het voormalige Aarschotse gemeenteraadslid, die ondertussen in Parijs woont en werkt aan een zangcarrière, kent Boël persoonlijk. Het hele verhaal doet hem ook terugdenken aan zijn eigen situatie. “Ik heb zelf ook twintig jaar op erkenning van mijn familie moeten wachten”, zegt hij.

“Ik ben erg gelukkig voor Delphine”, aldus Van Kerckhoven - de zoon van een voormalige Aarschotse notaris - vanuit zijn huidige thuisbasis Frankrijk. “We hebben elkaar meermaals ontmoet, onder meer op een benefietavond van Charles Aznavour in Parijs. Daar werd ook een foto van ons twee genomen. Ik heb altijd gevonden dat Delphine sprekend op haar grootmoeder, koningin Astrid, lijkt. Dit maakt, volgens mij, het drama van deze prachtige koningin nog een stuk erger.”

Hij begrijpt de situatie van Delphine, het gevecht dat ze heeft moeten leveren voor de erkenning, maar al te goed. Jarenlang wachtte Pieter zelf op erkenning door zijn familie. “Die kwam er nadat mijn ouders constateerden dat ik met een steenrijke Parijzenaar had te doen”, voegt hij eraan toe. “Het niet erkennen van mijn vader dat ik homo was, was jarenlang zwaar voor mij. Ook al werd ik al eens stevig vernederd, ik bleef altijd hoffelijk tegenover mijn ouders.”

“In de klas wisten en zagen de leerlingen onmiddellijk dat ik voor de mannen was”, gaat hij verder. “Daar heb ik nooit problemen gehad.” Thuis was een andere zaak. “Ik herinner me een familiebijeenkomst met Kerstmis: iedereen kreeg een zoen van mijn vader behalve ik. ‘Jij bent een homo dus jij hebt aids’, kreeg ik te horen. Ik antwoordde steevast: ‘Dag papa, ik wens u een zalig kerstfeest.’”

Uitgehuwelijkt

Pieter werd uitgehuwelijkt aan de enige dochter van een andere notaris. “Ik was altijd eerlijk tegenover dat meisje: ik zei dat het tussen de lakens niet zou lukken tussen ons”, legt hij uit. “Ze was een goede vriendin van mij. De ouders van dat meisje waren in die tijd razend op mij. Ik mocht zoiets niet zeggen. Ik moest verder aan mijn relatie werken met een huwelijk in het vooruitzicht. Ik nam haar dan maar mee naar homobars in het Brusselse...”

Ondertussen heeft Pieter zijn hele leven op rails en trouwde hij ook met zijn partner. De band met Aarschot heeft hij nooit verbroken. Regelmatig keert hij nog eens terug naar zijn geboortestad om op te treden als Frans chansonnier.