Steeds meer ezels worden gedumpt: Ezelstal Demerhof voert opnamestop in wegens overvol

Annabel Clays van Ezelopvangcentrum Demerhof.
Bollen Annabel Clays van Ezelopvangcentrum Demerhof.
Sinds enkele jaren zijn ezels enorm populair als gezelschapsdier. Maar helaas beseffen de eigenaars niet altijd wat het inhoudt om voor zo’n dier te zorgen en dat dat voor een groot deel van hun leven is. De dieren worden vaak gedumpt en komen zo in een ezelasiel terecht. Ezelstal Demerhof is daar een voorbeeld van, zij hebben reeds een opnamestap ingevoerd.

In Ezelstal Demerhof aan de Steenweg op-Sint-Joris-Winge in Aarschot ziet men het aantal gedumpte ezels zienderogen stijgen. Ze zijn op zoek naar adoptiegezinnen, maar ze informeren geïnteresseerden eerst alvorens er een mee te geven. 

“Enkele jaren geleden zijn we begonnen met drie ezels. Even later waren er dat al negen en nu hebben we er al dertien", vertelt Annabel Clays, de verantwoordelijke van de opvang. “Veel mensen kopen een ezelveulen, omdat het ‘oh zo schattig’ is. Maar op de leeftijd van één jaar verandert het veulen in een puber... met alle kuren van dien. Daardoor vinden de eigenaars het soms al minder leuk. Een ezel opvoeden, vraagt geduld en veel tijd. Bij de aankoop ervan staat men daar meestal niet bij stil.”

Consequenties

Meer en meer particulieren willen dus een ezel als gezelschapsdier, maar kennen vaak de consequenties niet. “Vaak beseft men niet wat er allemaal bij komt kijken. Een ezel is geen grasmachine om de tuin mee te onderhouden. Toch denken er velen dat. Een ezel mag gras eten maar niet te veel. Je moet hem dus elke dag bijvoederen met hooi en stro. Om de paar weken moeten de hoeven worden gedaan, ze moeten regelmatig ontwormd worden, er zijn jaarlijkse vaccinaties, de tandarts... Wanneer de ezel zich in zijn ruitijd bevindt, moet je hem zowat dagelijks borstelen”, aldus Annabel. 

“Er komt dus heel wat meer verzorging bij kijken dan men meestal denkt. Bovendien kost het heel wat geld om het dier te onderhouden. Ook de stal moet dagelijks uitgemest worden, dus ook het fysieke aspect is belangrijk.”

Ezelopvangcentrum Demerhof.
Bollen Ezelopvangcentrum Demerhof.

Makkelijk voor 40 jaar

De levensverwachting van een ezel kan oplopen tot 40 à 45 jaar, vooral in ‘gevangenschap’. Soms kunnen ze zelfs 50 jaar worden. Ook daar wringt natuurlijk het schoentje. “Je hebt natuurlijk mensen die wel heel goed voor hun ezel(s) zorgen, maar dan komen ze nu op een leeftijd dat het ‘fysiek’ allemaal niet meer zo wil lukken en dat ze er niet meer voor kunnen zorgen. De laatste tijd zijn er daardoor heel wat ezels in het asiel terechtgekomen. Als je je een ezel aanschaft, moet je er dus bij stilstaan dat je een groot deel van je leven voor het dier moet kunnen zorgen, reken maar snel op 40 jaar”, vertelt Annabel.

Opnamestop

Ezelstal Demerhof is op zich maar een klein opvangcentrum. “We krijgen wekelijks nog steeds aanvragen om een of meerdere ezels op te vangen, maar we zitten aan de limiet. Daardoor hebben we al enkele maanden een opnamestop ingevoerd. We werken samen met het Ezelopvangcentrum Anegria in Sint-Gillis-Waas. Maar ook daar zit het, met 102 ezels, overvol. Tel daar onze dertien ezels nog eens bij. In totaal zijn er dus 115 ezels die wachten op een nieuwe thuis. En liefst een thuis waar men wel voor het dier kan zorgen.”

Adoptiegezinnen en vrijwilligers gezocht

Ezelstal Demerhof zoekt dus adoptiegezinnen. Al moeten die zich wel bewust zijn van het (financiële) draagvlak. Een ezel adopteren kost 450 euro. Verder moet je beschikken over een stalling van 9 vierkante meter en een loopweide van minstens 12 are die je kan afspannen met schrikdraad. Ezels kunnen meestal goed overweg met kinderen en voelen de gevoelens van een mens heel goed aan. Een ezel blijkt ook slim te zijn, daardoor kan je hem heel wat dingen aanleren. “Maar toch heb je geduld nodig met de dieren. Of het vrij duur is voor een ezel? Je moet ook weten dat we werken met een ‘hengstenplan’. Alle hengsten worden gecastreerd, enkel die kunnen worden geadopteerd. Dat doen we om tegen te gaan dat er nog meer ezels in asielen terechtkomen.”

Maar ze zijn niet enkel op zoek naar adoptiegezinnen, ook vrijwilligers zijn meer dan welkom. “De ezels verzorgen, vergt heel wat tijd. De dieren hebben ook graag wat aandacht. Wie al eens graag de handen uit de mouwen wil steken, is zeker welkom”, zegt Annabel.

Nog een kleine voetnoot: een ezel is in feite een kuddedier. Eén ezel adopteren is dus niet echt een strak plan, je adopteert er dus best twee.

Annabel Clays van Ezelopvangcentrum Demerhof.
Bollen Annabel Clays van Ezelopvangcentrum Demerhof.



1 reactie

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • serge rene vandevelde

    Ook Brasil heeft veel ezels,vooral in het noorden.Ze zijn zeer goed voor te werken en kunnen veel dragen.Ze worden Jegs genoemd.Eigenaardig genoeg is er een groot slachthuis voor Jegs in Bahia.Het vlees wordt er als paardenvlees uitgevoerd naar Europa (ook Belgie).In Brasil eten ze geen paarden- of ezelsvlees .