“Ik ga nog zeker een jaar door”

Burgemeester André Peeters neemt na tien jaar afscheid van de sjerp

André Peeters in zijn tuin
Geert Mertens André Peeters in zijn tuin
André Peeters (64) gaat zijn laatste dagen in als burgemeester van Aarschot. Toch zegt hij de politiek nog geen vaarwel. Voor het eerst in dertig jaar wacht hem wel een oppositiekuur, waar zijn carrière 36 jaar geleden ook begon. “Ik heb er lang over nagedacht, maar ik ga nog zeker een jaar door”, zegt hij. “Ik ga de politiek anders veel te hard missen. Daarna zien we wel.”

Terugblik naar 14 oktober 2018, de gemeenteraadsverkiezingen. De CD&V van Peeters scoort enorm slecht. Van de twaalf zetels die de partij had, blijven er amper zeven over. Zijn uitdaagster, Gwendolyn Rutten (Open Vld), verwezenlijkt haar droom om de eerste vrouwelijke burgemeester van Aarschot te worden. “Ik ben ervan overtuigd dat ze dat goed gaat doen”, zegt Peeters.

Na de verkiezingen wilde hij niet meteen reageren. “Pas op, ik heb me nooit aan het burgemeesterschap vastgeklampt”, voegt hij eraan toe. “Er is een tijd van komen en gaan, dat besef ik maar al te goed. Ik had, op basis van het aantal voorkeurstemmen, de sjerp bovendien meteen afgestaan aan Mattias Paglialunga. Alleen de manier waarop alles verlopen is, betreur ik. Op sociale media werd ik, bij momenten, afgeschilderd als een bandiet. Dat verdien ik niet. Er werd zelfs eens gesteld dat ik, bij elke verkaveling, mezelf een stuk grond toe-eigende. Hoe verzinnen ze het?”

Oude stempel

Zijn afwezigheid op sociale media heeft hem stemmen gekost. “Ik ben nog iemand van de oude stempel: ik zit niet op Facebook, Instagram of Twitter”, zucht hij. “Ik voer nog op de oude manier campagne en dat werkt niet meer. Dat is duidelijk. Dit was, volgens mij, ook de laatste keer dat er gedeeltelijk campagne werd gevoerd op de oude manier. De nieuwe generatie politici zit allemaal op sociale media.”

Het wordt voor Peeters afkicken. “Ik moet zien dat ik niet in een zwart gat val”, zegt hij. “Politiek is altijd mijn leven geweest. Een microbe die me niet loslaat. Pas op, ik heb altijd graag les gegeven, maar op bepaalde momenten betrapte ik mezelf er toch op dat ik op mijn klok keek en dacht: is het lesuur nu nog niet om. Dat heb ik in de politiek nooit gehad. Ik dacht alleen maar: oei, is het al zo laat.”

Aarschot enorm veranderd

Onder Peeters is Aarschot enorm veranderd. “Toen ik destijds, na mijn studies, van Leuven naar Aarschot terugkeerde, was er niets: geen zwembad, geen cinema, geen cultuur…”, herinnert hij zich. “Ik kon niet snel genoeg terug naar Leuven terugkeren. Met onze generatie hebben we heel Aarschot in een cirkelbeweging aangepakt. Ik ben fier dat ik daaraan heb kunnen bijdragen. Zoveel te ouder je wordt, zoveel te meer je bezig bent met je nalatenschap. Wel, ik ben er fier op hoe we Aarschot veranderd hebben. Ik wil later tegen mijn kleinkinderen kunnen zeggen: daaraan heeft je grootvader meegewerkt. We hebben ‘s Hertogenmolens van de ondergang kunnen redden. De stationsomgeving is helemaal aangepakt. De Pater Raskinkade is een succes. De voetgangersbrug over de Demer naar het stadhuis wordt massaal gebruikt. Ook het project De Torens staat in de steigers.”

“Natuurlijk zijn er een aantal zaken waarvan ik vind ‘jammer dat we dit niet hebben kunnen afwerken’, zoals de Kop van Nieuwland en de voltooiing van de restauratie van de Witte Molen, maar het merendeel van het lijstje is gelukt”, voegt hij eraan toe. “Wat ik nu ga doen? Ik ga vooral veel lezen. Door de jaren heb ik een grote collectie boeken gekocht waar ik nu eens eindelijk aan wil beginnen. Van Proust tot Shakespeare. Weinig mensen weten dat, maar ik werk ook graag in de tuin. Dat vind ik erg ontspannend.”

In al die jaren in de politiek maakte hij heel wat mee en ontmoette hij heel wat mensen. “De mensen helpen, dat vond ik belangrijk”, zegt hij. “Ik denk dat ik, in mijn carrière, niet minder dan 18.000 dossiers van mensen heb behandeld. Mijn deur stond altijd open. Ik zeg niet dat ik alles heb kunnen oplossen. Je maakt soms schrijnende zaken mee, maar altijd probeerde ik de mensen verder te helpen.”

Er waren ook enkele uitschieters. “De heiligverklaring van pater Damiaan in Rome bijvoorbeeld”, lacht hij. “We kregen een uitnodiging van de Heilige Stoel. Ik dacht eerst dat het een grap was van de collega’s van het Damiaaninstituut maar neen, daar stonden we als Aarschottenaars tussen de ministers en hoogste bisschoppen. Ik waande me in een Hollywoodfilm.”

Aarschot won in 2013 ook de Slimste Gemeente. “Louis Tobback is maandenlang kregelig op mij geweest”, lacht hij. “In de nasleep werd ook de vlag van de ‘Slimste Gemeente’ gestolen. Het grappigste moment uit mijn carrière was dat een zuster naar me toekwam en vroeg: ‘De vlag, is die al terug?’ Toen ik negatief antwoordde zei ze: ‘Zou die kleine, rooie uit Leuven er niet achter zitten?’ ‘Dat kan goed zijn’, heb ik haar geantwoord.”

Ook koningin Mathilde mocht hij verwelkomen in Aarschot. “Tijdens het concert van Scala en de broers Steven en Stijn Kolacny”, blikt hij terug. “Ik zat naast haar en, toen ze het nummer ‘Ik hou van u’ speelden, was het de bedoeling wat we elkaar vastnamen. Nu, volgens het protocol mag dit niet. Ik heb het toch maar gedaan. En ze stribbelde niet tegen.”

Constructief oppositie voeren

Peeters wil constructief oppositie voeren. “Als ze mijn raad willen, moeten ze het maar vragen”, zegt hij. “Over de partijgrenzen heen.”

Eén zaak moet hem van het hart: de omkering van de rijrichting in de Martelarenstraat waardoor er terug verkeer over de Grote Markt gaat lopen. “Gwendolyn Rutten heeft daar een verkiezingsthema van gemaakt, maar ik blijf het heel jammer vinden dat ze dit gaat doorzetten”, zegt hij. “Je gaat de tijd toch geen twintig jaar terugdraaien. Auto’s over een marktplein laten rijden, dat gebeurt niet meer. De mensen zeggen altijd: vroeger was het beter, maar waarom hebben we toen de vernieuwing in de binnenstad aangepakt? Omdat de markt dood was. Nu is er tenminste leven.”




Reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.