"Van beperking mijn kracht gemaakt"

Altijd gevochten tegen het lot, maar zondag voorop als oppercarnavalist

Alex De Kegel, Prins Carnaval 2018. "Hier heb ik jaren naar toegeleefd."
Foto De Rycke Alex De Kegel, Prins Carnaval 2018. "Hier heb ik jaren naar toegeleefd."
Zondag zet Aalst een masker op, komen de carnavalskleren uit de kast en trekt een stoet van zo'n vierduizend mannen, vrouwen en kinderen door de straten. Het begin van drie dagen feestgedruis, onder leiding van Alex De Kegel (24). Hij is de eerste Prins Carnaval met een beperking, een jongen die al heel zijn leven vecht tegen wat het lot hem toebedeeld heeft. Maar zondag wordt hij op de Grote Markt gevierd als oppercarnavalist.

Spastische diplegie, dat is de medische term. Alex heeft te korte spieren, een gevolg van zuurstofgebrek bij de geboorte. Stappen, springen, lopen: het ging moeilijk, en op zijn 7de onderging hij een zware operatie. De dokters knipten enkele zenuwbanen door, wat hem uit een rolstoel hield. Op zijn 18de volgde een tweede ingreep. Zijn benen werden gebroken, spieren verlengd. Anderhalf jaar lang moest Alex opnieuw leren stappen. Maar één doel dreef hem vooruit: ooit Prins Carnaval worden.


Alex liep school aan de 'Universiteit van Mijlbeek', zoals de lagere school aan de Moorselbaan in de volksmond genoemd wordt. Keizer Carnaval Kamiel Sergant volgde er ook les, de leerlingen krijgen carnaval er met de paplepel binnen. Elk jaar wordt ook een eigen Prins Carnaval gekozen en natuurlijk won Alex die wedstrijd als kind. "Ik herinner me dat nog levendig", aldus directrice Tessa Saeys. "Alex zat in het vierde leerjaar en was niet te houden. Hij danste, ondanks de pijn in zijn benen." Afgelopen week bezocht Prins Alex een heleboel scholen, maar voor de Moorselbaan trok hij dan ook extra veel tijd uit.

Alex, wat doet het met jou

om hier terug te keren?

"Het bezoek van de prins, dat was als kind een enorme belevenis. Dat was een ster die onze school bezocht. Ik volgde ook hun doen en laten. Op mijn 10de was ik grote fan van Prins Tom. Wanneer hij optrad, liet hij de scepter altijd achter in mijn handen. 'Straks heb jij die nog meer vastgehad dan ik', zei hij. Het was in die jaren dat iemand van de carnavalsgroep op een bierkaartje schreef: 'Alex, prins carnaval 2018'. Dat bierkaartje heeft lang in het lokaal van de carnavalsgroep gehangen en sindsdien ben ik naar dit moment beginnen toeleven. En nu krijg ik zelf applaus en tekeningen van mijn jonge fans. 'Ben jij nu rijk?', vroeg er eentje. Nu, deze school heeft zoveel voor mij gedaan als kind, dat ik wel tijd moest vrijmaken. In het vierde leerjaar ben ik hier Prins Carnaval geworden. Als kandidaat moest je optreden - ik denk dat het een playbackshow was. Ik weet nog dat er ook een stoet was en dat de school een cabriolet voor mij geregeld had. Maar ik wou liever stappen, tussen mijn klasgenoten."

Prins zijn is meer dan zwaaien naar

de mensen. Hoe druk is het nu voor jou?

"Het programma zit compleet vol. Elk uur is er wel iets te doen. Donderdagochtend hebben we scholen bezocht, 's middags moesten we naar de Dag van het Kind, en 's avonds werd mijn kostuum voorgesteld. Vrijdag bezochten we opnieuw een hele dag scholen en 's avonds moest ik optreden tijdens de carnavalsmatch van Eendracht Aalst. Dit weekend begint het pas echt. Zaterdag zit de agenda overdag al helemaal vol, 's avonds volgt de carnavalsraadszitting, waar ik de sleutels van de stad krijg. Daarna is er nog een optreden bij Okapi Aalstar. Van zondag tot woensdagochtend volg ik het officiële programma: stoet, ajuinenworp, bezemdans Aalsterse Gilles, prijsuitreiking, Voil Jeanettenstoet en popverbranding."

Ben je op het einde van de dag

dan niet te moe om nog te feesten?

"(lacht) Ik ben van plan om in die drie dagen toch zeker een paar uur te slapen."

Zondag kom je op de Grote Markt aan

in je prinsenkostuum. Hoe ga je dat beleven?

"Het zal sowieso een emo-momentje worden. Het eigenaardige is dat ik al heel mijn leven in de stoet meeloop, maar nog nooit de volledige stoet gezien heb. Je ziet achteraf wel flarden op televisie, maar wie meeloopt in de stoet, ziet nooit alles. Daar zal ik deze keer van genieten."

Speelt je beperking een rol?

Zal je bepaalde dingen anders moeten doen?

"Tijdens de prinsenverkiezing hebben we van mijn beperking mijn kracht gemaakt. Dansen is niet mijn sterkste punt, maar ik kan wel bewegen met mijn handen en lichaam. Dus hebben we met het team een oplossing gezocht. Ik heb gezongen en gedanst in een boot die het podium opgerold werd. Ik ben omringd door een goed team en zij zullen me ook helpen tijdens carnaval als het nodig is. Tijdens de stoet zit je uiteindelijk in een auto, dus dat komt goed uit. Omdat de prins van vorig jaar wat te veel rondliep volgens de stad - sommige toeschouwers hebben blijkbaar laten weten dat ze hem niet gezien hadden omdat hij niet in de auto zat - heb ik moeten beloven dat ik in de cabriolet zal blijven zitten."

Tot slot: ik hoorde je de kinderen

een boodschap meegeven. Welke?

"Als je van iets droomt, ga er dan voor. Wie je ook bent of wat je ook overkomen is. Geloof in je dromen. Kijk naar mij, het is mij ook gelukt."