"Tevreden over wat ik heb bereikt"

WILLY DESCHILDRE LEGT BINNENKORT SLAGERSMES DEFINITIEF AAN DE KANT

Slager Willy Deschildre nadert de 65 jaar en neemt straks afscheid van zijn ambacht. Afgelopen weekend was er de braderie en streekproductenmarkt in de Belle Epoquewijk. "Ik was de drijvende kracht achter die evenementen. De wijk heeft me veel gegeven en ik wilde iets terugdoen", vertelt Deschildre.

Het was over de koppen lopen tijdens de braderie in de Alfons Pieterslaan en Torhoutsesteenweg. En ook de streekproductenmarkt op het Prinses Clementinaplein lokte veel volk. Wie wilde, kon onder meer witte haring, mattentaartjes, jenevers en ook lekkere vleesproducten proeven. Het was Willy Deschildre die met zijn gelijknamige slagerij in de Torhoutsesteenweg 90 de boel drie jaar geleden op gang trok. "Het klopt dat ik de aanstoker was van het evenement", begint Deschildre zijn verhaal. "Samen met het Economisch Huis en de VLAM willen we met onze handelaarsvereniging iets unieks organiseren. Daar slagen we met onze markt mooi in: het is een aangenaam rustpunt tijdens de braderie." Het was Deschildre die de lokale handelaarsvereniging nieuw leven inblies. "De vereniging was doodgebloed, omdat er eenvoudigweg geen samenwerking was tussen de handelaars. Dat ligt nu helemaal anders: we zijn opnieuw op de goede weg."

Die goeie samenwerking komt op een perfect moment. Deschildre, nu 64 jaar, stopt eind dit jaar met zijn zaak. "Ik heb altijd gezegd dat ik met de slagerij zou stoppen als ik 65 jaar werd. Dat is in december het geval. Mijn vrouw Rita is zelfs al 65 jaar", vertelt hij.

Ondeugende stad

Deschildre is afkomstig van Nieuwkerke in het Heuvelland en werkte in beenhouwerijen in Kuurne en Kortrijk. "Ik ging op zoek naar een locatie om zelf een zaak te beginnen en kwam in Oostende uit. Simpelweg omwille van de ideale ligging van het pand en de Oostendse sfeer en mentaliteit. De kuststad heeft iets ondeugends, het is niet te groot en toch ruimdenkend. In 1976 nam ik dan slagerij Spegelaere over. Zij waren vooral gefocust op de toelevering van hotels, maar al snel besloot ik me toe te spitsen op charcuterie. Dat was mijn ding."

Slagerij Deschildre telt met vijftig producten een relatief beperkt aanbod in vergelijking met andere slagerijen, maar dat is een bewuste keuze. "Behalve salami maak ik àlles zelf. Mijn boerenhesp, bloedworst en hoofdvlees - of pastekop - zijn intussen erkende streekproducten. Ik geloofde nooit in een groot aanbod. Je moet tenslotte alles vers kunnen houden en zo weinig mogelijk productverlies leiden."

Concurrentie

Deschildre heeft intussen een gerenommeerde naam opgebouwd, maar de concurrentie van supermarkten is niet min. "Consumenten denken dat de supermarkt goedkoper is, maar dat is helemaal niet zo. Bovendien bieden supermarkten te veel eenheidsworst aan en zijn ze een pak minder milieuvriendelijk dan wij. Overigens, het rundsvlees dat zij aanbieden is meestal stierenvlees. Dat is niet hetzelfde als het vlees van vrouwelijke dieren dat de meeste slagers verkopen. Stierenvlees oogt misschien mooi, maar je kan het niet bruin bakken", legt hij uit. "Wie nu met een eigen zaak start, moet zijn sterke punten uitspelen en anders zijn dan de supermarkten, anders houd je het niet vol."

Het einde is er nog niet helemaal, maar Deschildre blikt nu al tevreden terug op zijn carrière. "Ik weet niet of ik er alles heb uitgehaald. Maar ik heb nooit het gevoel gehad van 'oef, de werkdag zit erop'." Deschildre blijft ook na zijn pensioen achter de schermen actief in de streekproducten. "Ik zal mijn zoon Karel helpen met een nieuw concept op te starten om vlees en streekproducten te verkopen. Het klikt tussen zijn jonge visie en mijn ervaren blik. Daarnaast steek ik nog een handje toe bij de streekproductenmarkt. De Belle Epoquewijk heeft me zoveel gegeven, dat ik als dank iets wil terugdoen. Deze wijk is de parel van Oostende."

Slager Willy Deschildre stopt na 40 jaar met zijn zaak.
Benny Proot Slager Willy Deschildre stopt na 40 jaar met zijn zaak.