"Ik ben blijven fietsen en dacht: ooit kom ik wel thuis"

Vermiste man (68) na twee nachten in bushokje weer terecht

Grote opluchting gisteren ten huize Van Caesbroeck. Na twee nachten en heel wat kilometers in de benen kwam de 68-jarige Frans tijdens de nacht van donderdag op vrijdag weer thuis. Afgelopen woensdag raakte hij vermist tijdens een fietstochtje. "Ik ben nooit in paniek geweest. Ik ben gewoon blijven fietsen", zegt Frans.

Frans en zijn vrouw Imelda verloren elkaar woensdag uit het oog toen ze aan het fietsen waren in Hulshout. De vrouw was even verkeerd gereden en toen ze omdraaide, was Frans verdwenen. Meer dan dertig uur lang hoorde de familie niets van Frans. Tot Imelda tijdens de nacht van donderdag op vrijdag plots een telefoontje kreeg van de politie. "Ik vreesde eerst voor het ergste maar toen ze zeiden dat ze hem hadden gevonden, kwam de ontlading", vertelt Imelda. Frans werd door de politie gevonden in Koningshooikt (Lier) terwijl hij in een bushokje even probeerde uit te rusten en wat bij te slapen.

Plots weg

"Ik reed achter mijn vrouw in Hulshout, plots was ze weg. Daarna ben ik gewoon blijven fietsen. Ik ben iemand die zegt dat ik gewoon door blijf gaan tot ik weer thuis ben", klinkt het bij Frans. "Ik ben niet meteen de persoon die snel panikeert. En dat heb ik zowel woensdag als donderdag niet gedaan. Ik dacht gewoon: blijven fietsen tot ik thuis ben." Toen het de eerste nacht donker werd, overnachtte Frans al een eerste keer in een bushokje. Een idee dat een dag later zou leiden tot het aantreffen van Frans. Honger of dorst leed de 68-jarige uit Breendonk niet. "Als ik honger kreeg, ben ik iets gaan eten in een taverne. En als ik dorst had? Dan ging ik gewoon iets drinken", vertelt Frans.

Geen gsm

Zelf was de zestiger niet op de hoogte van de hele heisa rond zijn verdwijning. Meteen nadat Imelda de hulpdiensten en haar zonen had verwittigd, werd de buurt woensdagavond nog zorgvuldig uitgekamd. Donderdag werd dan weer een grootschalige zoekactie gehouden door politie, speurhonden, een politiehelikopter en de brandweer. Het parket verspreidde dan weer een opsporingsbericht. Wanneer de politie hem hiermee confronteerde, wist de man uit Breendonk niet wat eerst denken. "Ik had dat niet gedacht. Een gsm heb ik niet. Zelf kon ik dus niet meteen iemand bellen om te zeggen dat alles in orde is. Ik had wel enkele nummers bij indien ik iemand nodig heb, maar ik had niet meteen de reflex om te bellen. Ik dacht op dat moment steeds een ding: ik geraak wel thuis", aldus Frans. De zestiger werd na het aantreffen door de politie meegenomen naar het politiekantoor en na een koffie en koekje werd zijn fiets opgehaald.

"Pak van mijn hart"

Vervolgens bracht de politie hem naar huis. Daar was de opluchting groot. "Ik was dolgelukkig", zegt Imelda. "Het was een pak van mijn hart en heb meteen naar mijn zonen gebeld om het goede nieuws te melden." Frans zelf verkeerde in goede gezondheid. "Ik had wat stijve benen maar na tientallen kilometers te hebben gefietst is dat niet zo raar", lacht Frans. Het fietsen gaat het koppel voorlopig niet opgeven. "Maar de volgende keer zal hij voor mij fietsen en blijft hij voor mij fietsen", besluit een lachende Imelda.

Frans en Imelda Van Caesbroeck zijn na 30 uur weer herenigd bij hen thuis in Breendonk. En de fietstochtjes, die geven ze nog lang niet op.
David Legreve Frans en Imelda Van Caesbroeck zijn na 30 uur weer herenigd bij hen thuis in Breendonk. En de fietstochtjes, die geven ze nog lang niet op.