"Grootste nadeel? Mijn ogen"

MICHAEL PIECQ (23) NAAR RIO ALS SCHEIDSRECHTER IN BLINDENVOETBAL

Michael Piecq (23) uit Bever vertrekt maandag naar de Paralympische Spelen. Niet om ons land er te vertegenwoordigen, wel als scheidsrechter in het blindenvoetbal. "Het grote verschil met het 'gewone voetbal'? Daar bestraffen de scheidsrechters, terwijl wij het spel vooral veilig laten verlopen."

De Olympische Spelen zijn alweer enkele weken achter de rug, en nu maakt Rio zich op voor de Paralympische Spelen. Een avontuur waar ook Michael reikhalzend naar uitkijkt. Hij werkt bij telecombedrijf Orange, maar is nu ook al twee jaar na zijn uren scheidsrechter in het blindenvoetbal. "Na mijn studies sportmanagement liep ik stage bij de Belgische voetbalbond", vertelt Piecq. "Frank De Bleeckere (de voormalige topscheidsrechter, red.) vroeg me of ik geen zin had om me toe te leggen op het blindenvoetbal - de sport bestond toen amper in België. Maar na de opleiding van enkele scheidsrechters, onder wie mezelf, is ook het aantal spelers toegenomen."

Skibrillen

Die spelers hebben allemaal een visuele beperking, op de doelman na. Maar voorts lopen de regels behoorlijk gelijk met die van het gewone voetbal. De uitrusting is dan weer kenmerkend, met geblindeerde skibrillen en een voetbal waar een belletje in zit.

Als scheidsrechter moet Michael vooral de veiligheid van de spelers waarborgen. Omdat ze blind zijn, moet hij ze ook anders benaderen. "Dankzij het belletje in de bal, kunnen ze horen waar die is", legt hij uit. "Maar eens een speler de bal heeft, moet de tegenstander altijd laten weten waar hij is. Doen ze dat niet, dan moet ik hen daar attent op maken. Voorts speelt veiligheid een grote rol. Sommige voetballers lopen bijvoorbeeld met het hoofd naar beneden. Als ze dan tegen iemand botsen, kan dat ernstige gevolgen hebben. Scheidsrechters in het 'gewone voetbal' bestraffen, terwijl wij het spel vooral veilig laten verlopen."

Waardering

Zijn ogen zijn volgens Michael opvallend genoeg zijn grootste nadeel. Als scheidsrechter wil hij immers vooral oordelen met zijn oren. "Ik moet luisteren en me inleven in de spelers. Onze ogen geven ons een bedrieglijk beeld, al hebben we ze ook nodig om gevaarlijke situaties te kunnen inschatten. Het is een erg moeilijke job, maar de waardering die je er voor krijgt, is onbetaalbaar."

Ons land telt momenteel slechts drie ploegen voor blinden: Anderlecht, Charleroi en Standard. In Vlaanderen lijkt de sport niet te bestaan. "Daarom doe ik ook een oproep naar ploegen zoals Club Brugge en AA Gent: investeer in een blindenvoetbalploeg. In het profvoetbal doen astronomische bedragen de ronde. Een klein deeltje daarvan kan zeker naar zo'n blindenploeg gaan."

Michael aan de slag tijdens een wedstrijd. Ook in het blindenvoetbal kan het er trouwens stevig aan toe gaan (r.).
Mozkito Michael aan de slag tijdens een wedstrijd. Ook in het blindenvoetbal kan het er trouwens stevig aan toe gaan (r.).