Speelgoed-gamehybrides tonen dat ze blijvers zijn

WB Games/Lego
Met de toevoeging van voertuigen, Legoblokken en 'action figures' uit verscheidene entertainmentfranchises hebben 'toys-to-life'-games aangetoond dat ze misschien wel meer aan het worden zijn dan een kortstondige rage. Tijd om 'Lego Dimensions', 'Skylanders: Super Chargers' en 'Disney Infinity 3.0', de drie nieuwste titels, aan een grondige test te onderwerpen. Welke verdienen er binnenkort een plaats in de zak van Sinterklaas of onder de kerstboom?

Lego Dimensions ****

Het duurt langer dan een uur voordat je 'Lego Dimensions' effectief op het scherm aan het spelen bent, en dat is ook maar mooi zo. Je kunt er evengoed meteen invliegen, door gewoon het kale speelportaal op je console aan te sluiten. Maar die blokken in dat plastic zakje, die samen de interdimensionele poort vormen die centraal staat in het verhaal van de game, smeken gewoon om een assemblage.

Iets later, ook nog maar tijdens het eerste halfuur dat je effectief in de game bezig bent, speelt 'Lego Dimensions' vervolgens iets klaar wat een zeldzaamheid is in de videogame-industrie: het remt ongegeneerd en bewust het verloop van zijn videogamecomponent af om een nieuw bouwsel in elkaar te steken, ditmaal de Batmobile, en komt daar nog mee weg ook.

WB Games/Lego

Maar dit is Lego, en bouwen zul je. Het feit dat je met bouwbare speelgoedjes zit, levert ook meteen een veel nauwere band tussen het fysieke spel en de digitale videogame op, die geen van de twee oudere concurrenten in het 'toys-to-life'-segment op dit moment kunnen evenaren. Het maakt dit najaar van 'Lego Dimensions' de onverwachte winnaar in deze nog steeds snel groeiende productcategorie.

Soms gaan ze er wel eens los over met die synergie tussen de fysieke blokjes/'minifigs' op de koffietafel en de virtuele gebeurtenissen op het scherm, zoals tijdens die mini-puzzelspelletjes waarin de figuren naar het juiste vak van het portaal moeten worden verplaatst. Maar over de hele lijn levert 'Lego Dimensions' een uitstekende mix tussen de jolige pret van een Lego-videogame door de Britse studio TT Games (die, met onder meer 'Lego Batman' en 'Lego Indiana Jones', zo'n beetje een eigen keurmerk heeft opgebouwd) en  het fysieke plezier van bouwen met Legoblokken.

Een element dat 'Lego Dimensions' meteen een voetje voor geeft op zijn concurrenten, vooral Activision's 'Skylanders' dan, is de grote verscheidenheid aan entertainmentfranchises die in één pakket zitten, met als enige rode draad dat er ooit al eens Lego-speeldozen van zijn verschenen: van 'Ghostbusters' via 'The Simpsons' en 'Lord of the Rings' tot 'Back to the Future'. Er zitten elementen uit eigen titels van Lego in, zoals 'The Lego Movie' en 'Lego Ninjago'. Uiteraard zijn de stripfiguren uit de DC Comics-stal (Batman bijvoorbeeld), die al jaren een prominente rol spelen in het Lego-aanbod, goed vertegenwoordigd. En er zijn iets nichematigere dingen als de BBC-reeks 'Doctor Who'.

De basisset bevat een centraal avontuur met Batman, Gandalf uit 'Lord of the Rings' en het personage Wyldstyle uit 'The Lego Movie', maar er zijn een aantal extra speelsets uit andere entertainmenttitels die, wanneer de personages op het portaal worden geplaatst, ook een nieuw verhaal downloaden. Al die verhalen (we testten de campagne van de basisset en die van 'Back to the Future') hebben dezelfde 'spoofy' kwaliteit die ze ook interessant maken voor met een tweede controller meespelende ouders: heel wat van de blockbusterfranchises in kwestie worden vakkundig in de zeik gezet via fijne parodiërende grappen.

Over de hele lijn levert 'Lego Dimensions' een uitstekende mix tussen de jolige pret van een Lego-videogame en het fysieke plezier van bouwen met Legoblokken

WB Games/Lego
WB Games/Lego
Activision

Skylanders: Super Chargers ***

Nadat ze het 'action figure'-segment in de speelgoedwinkel al succesvol hadden bestormd, wilden de makers van de 'Skylanders'-reeks nu ook hun plaats veroveren in de voertuigencategorie, waar Hot Wheels en Matchbox baas zijn. Klinkt dat niet als een moedige commerciële zet van hen?  

Ach, schei uit: de inspiratie was op, en dus besloten ze om dit jaar een doodgewone 'character racer' te maken in hun 'Skylanders'-universum, het soort racespelletjes dat immens populair werd dankzij Nintendo's 'Mario Kart', en sindsdien door zowat iedere gamemaker met een universum dat veel personages telt wel eens werd uitgeprobeerd. Dat ligt wellicht nét iets dichter bij de waarheid.

Wat niet wil zeggen dat we hier met een doodgewone 'spin-off' van de lopende reeks te maken hebben: de races, die mooi de herkenbare chaos en ik-trek-jou-een-kloot-af-verbetenheid van andere games in dit subgenre leveren, zijn gewoon een tweede luik in een game die gewoon verder bouwt op de voorgaande vier delen, en waarvoor je ook weer je plastic figuren uit die vorige iteraties kunt bovenhalen.

Activision
Activision

Dat andere deel van 'Skylanders: Super Chargers' is weer gewoon een solide maar weinig verrassende platform-actiegame, waarin zoals vanouds een hindernissenpad moet worden afgelegd terwijl je tegenstanders aan tripjes hakt, muntjes verzamelt en puzzels oplost. Ook daar is weinig mis mee. Alleen de sequenties waarin je van die korte platformlevels met het voertuig moet afleggen, en die qua besturing nog het meeste doen denken aan de behoorlijk irritante voertuigetappes uit de 'Halo'-schietspellenreeks, voelen niet zo lekker.

'Skylanders' is, met de eerste aflevering die vier jaar geleden al op de markt kwam, de oudste franchise uit de 'toys to life'-categorie (hoewel Disney claimt ongeveer terzelfder tijd al bezig te zijn geweest aan zijn 'Infinity'), en heeft in enkele opzichten ook het meeste te vrezen: ze hebben hun eigen entertainmentfranchise moeten lanceren, waar de twee anderen een hele stal aan bestaande en geliefde figuren op het scherm konden toveren, en hun product is ondertussen al enkele jaren op de markt, terwijl hun concurrenten nog steeds met kakelvers voer kunnen komen.

Afgemeten aan die zware tegenstand houdt 'Skylanders' zich nog best kranig: commercieel zijn ze nog steeds de onbetwiste nummer één op de markt, en ook 'Super Chargers' bewijst dat ze tot nu toe een mooie, constante kwaliteitslijn blijven aanhouden. De levels, zowel in de platform- als de racesequenties, zijn weer prima ontworpen, en de races rekken de houdbaarheid van de game nog ver voorbij de ongeveer tien uur dat de centrale verhaallijn duurt. Alleen dat licht venijnige trekje waarin de speler bepaalde racelevels moet overslaan omdat hij bijvoorbeeld (nog) geen water- of luchtvoertuigen heeft gekocht, dat voelde een beetje crimineel.

'Skylanders' is, met de eerste aflevering die vier jaar geleden al op de markt kwam, de oudste franchise uit de 'toys to life'-categorie, en heeft in enkele opzichten ook het meeste te vrezen

Activision
Disney

Disney Infinity 3.0: Star Wars ***

Herinner je je dat Luke Skywalker, Han Solo en Chewbacca in de buurt waren in die beginsequentie van de eerste 'Star Wars'-film, toen Darth Vader en zijn troepen het schip van prinses Leia kaapten? Dat het kan in 'Disney Infinity 3.0', een deze keer op Disneys enkele jaren geleden overgenomen 'Star Wars'-miljardenfranchise gebaseerde derde editie van Disney's eigen toys-to-life-product, heeft alles te maken met de filosofie van de game. Het is de filosofie van de speelgoedkist: verhalen die kinderen verzinnen met hun 'action figures' wijken ook wel eens af van die van de films of televisiereeksen waarop ze zijn gebaseerd, en 'Disney Infinity 3.0' fêteert dat.

Disney

Centraal in 'Disney Infinity 3.0' staat weer de Toy Box, waarin de speler met eender welk personage door de fantasiewereld kan hossen, dingen kan verzamelen, voertuigraces kan spelen, enzovoort. Daarbij niet gehinderd door een verhaalprogressie, uitdagingen, levels, en andere elementen die de structuur van een videogame bepalen: het gaat hier om de ongebreideldheid waarmee je je zin kunt doen, een element dat zeker de jongste spelers erg zal aantrekken.

Het basisthema van de naar eigen inzicht herbouwbare Toy Box is uiteraard op 'Star Wars' geënt, maar je kunt er evengoed klassieke Disneypersonages (Minnie Mouse is een van de nieuwe) of figuren uit voorgaande 'Inifinity'-iteraties op loslaten. Spider-Man die Luke Skywalkers hovercraft uit de eerste 'Star Wars' bestuurt? Het kan, omdat zo goed als alles kan in deze game.

Spelers die een beetje uitdaging willen, krijgen echter de 'Twilight of the Republic'-campagne, waarin de speler met een aantal specifieke personages een verhaallijn uit de 'Star Wars'-canon, ergens tussen episode II en III, moet doorspelen. Of hij koopt een extra 'Rise of the Empire'-pakket, waarmee een nieuw verhaal wordt gedownload dat inhaakt op de klassieke 'Star Wars'-trilogie.

Die verhaalcampagnes springen in geen enkel opzicht uit de band: net als in de twee eerste 'Infinity'-games zijn het doodgewone 'third person'-actiegames waarin je gekozen personage tegenstanders moet verslaan in lichtsabelgevechten of pistoolaanvallen, op platforms moet klefferen en obstakels moet overwinnen. Maar het is, hoe gewoontjes hij ook mag zijn, evengoed een competent gemaakte game: de animaties zijn vloeiend, de choreografie van aanvallers en uitdagingen goed verzorgd, de besturing vlot. Dat er niet minder dan zes onafhankelijke studio's aan deze game hebben samengewerkt, ieder vanuit zijn eigen specialiteit, is goed te merken.

Hetzelfde geldt voor het visuele element. De game heeft een bijzonder vlakke, cartooneske stijl, die de makers hebben gehaald bij 'Star Wars'-animatiereeksen 'The Clone Wars' en 'Rebels'. Dat brengt vooral op in de Toy Box, waar de visuele sprong van Darth Vader naar Donald Duck niet te groot is. En het neemt niet weg dat 'Disney Infinity 3.0: Star Wars', onder meer op gebied van belichting en aflijning van de personages, de mooiste uit dit triptiekje is.

De game heeft een bijzonder vlakke, cartooneske stijl, die de makers hebben gehaald bij 'Star Wars'-animatiereeksen 'The Clone Wars' en 'Rebels'

Disney
Disney