Matthias (32) rekende af met zijn gameverslaving: "Ik verspeelde letterlijk tien jaar van mijn leven"

Steven Richardson
"Ik denk niet dat Einstein de relativiteitstheorie had bedacht als hij een Instagram-account had gehad. Ideeën komen maar als je er in je brein ruimte voor laat. Als je focust op games, social media of je smartphone, houd je je hersenen aan de gang, maar ze doen niets ‘nuttigs’." Matthias kan het weten want tien jaar lang vluchtte hij in games, waarvan een jaar echt intensief, haast non-stop.

"Strategie heeft me altijd geboeid. Het leven is een schaakspel voor mij, een serie van zetten die je zorgvuldig moet voorbereiden. Zelfs toen ik klein was, acht of zo, had ik al een voorkeur voor bordspelletjes. Of het nu dammen of Stratego was, ik vond het geweldig en ik wilde er ook graag goed in zijn."

"Ons gezin verhuisde vaak. We hebben door de job van mijn vader veel in het buitenland gewoond. Ik was telkens ‘the new kid’ en moest overal van nul beginnen. Nieuwe vriendjes maken, nieuwe gewoontes leren kennen. Dat hoeft niet per se problematisch te zijn. Mijn zussen hebben daar echt wel het bes­te van gemaakt. Ik had daar als teruggetrokken en timide jongen wat meer last van. Dus trok ik me terug in mijn eigen gedachten, in mijn hoofd. Toen ik klein was, kleurde ik mijn fantasie met boeken en televisie. Later met de computer. Die computer, met zijn mogelijkheid tot spelletjes, drukte bij mij op alle juiste knoppen. Mijn voorliefde voor strategie en voor een wereld met duidelijke regels, mijn plezier in uitdagingen en overwinningen… Ik vond het allemaal terug. Op mijn tiende speelde ik ‘SimCity’, later werd dat ‘Civilization’ en ‘Call of Duty’. Uiteindelijk rond mijn twintigste werd het ‘World of Warcraft’, dat ik een jaar lang haast elk wakker moment speelde; zo’n acht à tien uur per dag. Soms meer."

Sociaal isolement

"Het is niet zo eenzaam als het lijkt, dat gamen. In het begin ging ik naar internetcafés om te spelen, dus toen zag ik echt nog wel andere mensen. Later vond ik vrienden in de gaming-gemeenschap, met wie ik eerst online contact had en daarna echt afsprak. Dat waren altijd erg leuke ontmoetingen, maar het ging dan natuurlijk wel weer over dat spel en over de virtuele wereld. Stilletjes aan besluipt je toch het gevoel dat er een heel ander universum is waar je almaar moeilijker toegang toe vindt. Het leven van de jongens op school die over muziek en meisjes praten, of over auto’s en voetbal, daar had ik steeds minder voeling mee."

Je hebt 24% van dit artikel gelezen




4 reacties

Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie
Door het plaatsten van een reactie, ga je akkoord met de gedragsregels


  • Jan Vanden Bossche

    Stop nu eens om telkens als het over computers gaat, een Apple Mac als voorbeeld te tonen. Het heeft nog geen 7,5% van de markt, de rest zijn PCs, servers of laptops met Windows of Linux. Trouwens echte zware gamers kopen zeker geen Mac. Die bouwen hun machien zèlf.

  • Vohbo Van Arlen

    Klinkt behoorlijk flauw. Je kan ook elk jaar 250 dagen bandwerk doen, dat is evengoed een totale verspilling van je tijd. Je moet je indenken dat de gemiddelde mens zo'n 4 uur per dag TV kijkt. Bijna 1500 uur per jaar is dat. Iets is zinvol als je er iets uit leert, en je leert het gemakkelijkste (bijna uitsluitend zelfs) uit spelletjes. Spelletjes zijn gewoon simulaties om te bepalen wat je wanneer moet doen, om competentie aan te scherpen.

  • josh tree

    en nu vlucht ie naar de kwaliteit van de vlaamse televisie? of misschien pinten gaan drinken achter een wielerterrrostientochtje? of nog beter, hooligan gaan uithangen elk weekend bij een of ander voetbalploegje....?

  • Jonas DeBakker

    game verslaafd, en dat heeft een macbook in zen pollekes -_-