Man met 200 arcadekasten heeft droom: "Ik wil gamen weer sociaal maken''

Hasan Tasdemir glundert van plezier tussen de rijen arcadekasten, waar games op draaien die vroeger enorm populair waren.
Peter Franken Hasan Tasdemir glundert van plezier tussen de rijen arcadekasten, waar games op draaien die vroeger enorm populair waren.
In een loods in het Nederlandse Zoetermeer staan een paar honderd oude gamekasten in alle soorten en maten. De enorme collectie is het resultaat van tien jaar gepassioneerd verzamelen. Beheerder Hasan Tasdemir heeft een droom en een plan. "Ik wil het gamen weer sociaal maken.''

De passie zit diep bij Hasan. Als kind was de Hagenaar vaak te vinden in de Scheveningse arcadehal. "Ik kon daar uren doorbrengen, genieten van wat ik zag. Het grensde aan tovenarij, hoe konden ze zulke games maken?''

Arcadehallen zijn inmiddels al lang uit het straatbeeld verdwenen. De rijen oude arcadekasten die in de loods staan opgesteld zijn restanten van dat verleden. Sommige spelkasten zijn gedeeltelijk ontmanteld, waardoor het binnenwerk zichtbaar is. Van buiten oogt zo'n kast spectaculair, maar van binnen is het een simpele bedoening met stoffige printplaten en kluwen kabels die achter grote schermen verdwijnen.

Verschillende kasten

Een kleine rode kast, de oudste game uit de collectie, is niet groter dan een bijzettafel. Verderop staan twee levensgrote truckerscabines met verchroomde uitlaten, waarin je achter een enorm stuur kunt plaatsnemen om tegen elkaar te racen. En schietspellen waarbij je met een plastic geweer op het beeldscherm moet richten staan zij aan zij met racegames en kasten waarin je zelfs op een waterscooter kunt klimmen. Ze variëren in prijs van een paar honderd tot 2.000 euro.

Als Tasdemir de kasten aanzet, vult de ruimte zich met beeld en oorverdovend geluid. Hij schat dat er in de loods zo'n 200 kasten bijeen zijn gebracht. Daarvan doet zeker 90 procent het nog. Waar nodig, knapt hij de kasten met een team van vrienden geduldig op.

Andere gamekasten koopt hij voor de onderdelen, want ze worden schaars, weet hij. "Een deel verdwijnt in het verzamelaarscircuit, een ander deel verdween gewoon toen de arcadehallen sloten. Veel kasten werden naar Afrika en het Oostblok verscheept," weet Tasdemir.

Uit de mode

Grote arcadehallen raakten uit de mode omdat mensen steeds vaker achter een console kropen die ze op hun eigen televisie konden aansluiten. Gamen in de intimiteit van je eigen huis. Een schrijnend gemis, vindt Tasdemir: "Dat is nu juist wat ik niet wil. Je moet het zien als een nieuw soort ontmoetingsplek. Een plek waar je kunt eten, drinken en kunt gamen. Een barcade, zoals je die ook in Amerika steeds meer vindt. Ik wil het gamen weer sociaal maken.''

Zelf ziet hij de collectie liefst ondergebracht in een daarvoor geschikte, permanente ruimte. Want zo'n enorme collectie verhuis je namelijk niet zomaar. De laatste keer waren 30 mensen er drie dagen mee bezig om de verzameling in drie busjes naar een nieuwe locatie te verslepen.

Voldoende

"Ik heb ook liever dat mensen op de kasten komen spelen dan dat ze in opslag staan. Ik vind het leuk om mensen bij elkaar te hebben. Zelf spelen hoeft niet eens. Ik geniet als de hal vol is met mensen die aan het spelen zijn, dat is voldoende.''

Is hij niet stiekem nog steeds die kleine jongen die destijds in die arcadehal in Scheveningen stond te genieten van de magie? "Ja natuurlijk! Na een bepaalde leeftijd móet je vooral een hele hoop. Ik vind dat je er ook voor mag kiezen om ergens nog een heel klein jongetje te blijven, dat het fijn vindt om te spelen.''