GAMEREVIEW 'The Last of Us Part II' hakt er - letterlijk en figuurlijk - in

De langverwachte PlayStation 4-klepper

Een iets oudere Ellie, het tweede personage uit de eerste game, neemt het over in 'The Last of Us Part II'.
PlayStation Een iets oudere Ellie, het tweede personage uit de eerste game, neemt het over in 'The Last of Us Part II'.
The Last of Us Part II is nu nét niet die tijdloze klassieker geworden die gamers er misschien van hadden verwacht. Maar andere games gaan toch heel scherp uit de hoek moeten komen om hem nog de titel van Game van het Jaar af te pakken. We doken alvast in dit hondsrauwe post-apocalyptische wraakepos, dat vrijdag in de winkelrekken landt.
Je cookie instellingen zorgen ervoor dat deze inhoud niet getoond wordt.
Pas je cookie instellingen hier aan.

The Last of Us Part II wordt, op zijn zachtst gezegd, niet wat je ervan had verwacht. De game is in weinig te vergelijken met zijn voorganger, die in 2013 nochtans een soort nec plus ultra leek voor hoe groots, meeslepend en emotioneel slopend een blockbustergame kan zijn. Ook al heb je alle spoilers gelezen die over de plot van deze langverwachte opvolger op het internet zijn beland: je weet niets. Je hebt geen idee. Je bent hier nauwelijks klaar voor.

Een uur of drie nadat ondergetekende de game opstartte, bezorgde het verhaal van The Last of Us Part II hem al een mokerslag vanjewelste. Eentje die - jawel - netjes werd aangekondigd in al die vervelende, gelekte spoilers, maar die je niettemin koud pakt. En dat was nog maar het begin. Het duurt ongeveer vijfentwintig uur om de game door te spelen. En daarna heb je nog eens ongeveer een etmaal nodig om min of meer te bekomen van wat je allemaal hebt meegemaakt.

Het overwoekerde Seattle ziet er, nauwelijks enkele decennia na de pandemie, al uit als de restanten van een verloren oude beschaving.
PlayStation Het overwoekerde Seattle ziet er, nauwelijks enkele decennia na de pandemie, al uit als de restanten van een verloren oude beschaving.

Menselijke gruwelen

Het zijn niet de zombies. Of hoe je ze ook mag noemen: in het universum van The Last of Us is een flink gedeelte van de mensheid uitgeroeid door een pandemie (een reden overigens waarom de releasedatum, hoewel de game klaar was, werd uitgesteld van april naar juni), een woekerende schimmel, die geïnfecteerden veranderde in een soort half-plantaardige ondoden. En ja, die zorgen ook in The Last of Us Part II weer voor een paar momenten waarop de koude rillingen je over de rug gaan. Er zijn zware wapens beschikbaar, tot een vlammenwerper toe, maar de overrompelingen in de duisterste krochten van de wereld van The Last of Us Part II eindigen meestal in een heel fysieke confrontatie waarin je hoofdpersonage het gedrocht van heel dichtbij moet afmaken met een slagwapen, messen of haar blote knuisten.

PlayStation

Maar de gruwels die de menselijke personages elkaar aandoen, staan - meer nog dan in de eerste The Last of Us - op de voorgrond. Ellie, de surrogaatdochter van protagonist Joel uit de eerste game, komt door toedoen van een paar afschuwelijke gebeurtenissen terecht in Seattle. Waar er zich in de ruïnes van de inmiddels door de natuur overwoekerde oude beschaving twee nieuwe groepen overlevenden hebben gevormd - een militaire samenleving en eentje die op een nieuwe religie is gestoeld - die een oorlog met elkaar uitvechten. Videogames zijn een medium waarin geweld vaak een beetje ‘verlekkerd’ wordt door de makers, en dat hebben de makers van The Last of Us Part II net niét gedaan. De gruwel is vaak heel erg in your face, en onkarakteristiek shockerend voor een videogame: je ziet een paar van de hardste dingen die ooit in een game te zien zijn geweest.

Eén woord bij dit: brrr.
PlayStation Eén woord bij dit: brrr.

Woefjes aaien

De plot van The Last of Us Part II is een opeenvolging van verrassende wendingen die de vaart erin houden, en de makers - Naughty Dog, de Amerikaanse studio die ook achter de Uncharted-games zit - gebruiken vaak op een slimme manier videogameconventies om een emotioneel punt te maken. Zoals het aaien van een hond om een tegengewicht te vormen tegen de heel courante ontmenselijking van tegenstanders waarop videogames doorgaans drijven. Met een arsenaal van dat soort slimme foefjes ontspint er zich gaandeweg een hypergewelddadige parabel over het cyclische karakter van bloedwraak, die je bij momenten bijna letterlijk bij de strot grijpt. Een verhaal over de offers die je wilt brengen om zij die je onrecht hebben aangedaan daarvoor te laten boeten. Over de onverwachte consequenties van daden. En over laten gaan.

PlayStation

Maar toch is The Last of Us Part II eerder een flinke evolutionaire stap vooruit dan een waarachtige revolutie voor dit medium. De game is krankzinnig sterk in zijn structuur, in de manier waarop je meegroeit met de personages en in de wijze waarop verrassingen en cliffhangers worden gepresenteerd, maar sommige ideeën worden je wel wat door de strot geramd. Ook gaan bepaalde sleutelpersonages op een wel héél debiele manier de pijp uit, en maakt je protagoniste in het laatste kwart van de game een keuze die, naar het gevoel van ondergetekende, nét iets te strikt op de auctoriële vrijheid van de scenarist steunt dan wat past in een interactief medium.

PlayStation

Het zijn een klein handvol valse noten die ervoor zorgen dat The Last of Us Part II nu nét niet die tijdloze klassieker werd die zijn voorganger wel nog steeds is. Maar een hyperintense, visueel verbluffende parel van een game, en een uitstekende manier om twintig tot dertig uur van je leven aan te spenderen? O, jazeker.

The Last of Us Part II komt vrijdag 19 juni uit op PlayStation 4. Check dan zeker deze site om een uitverkochte Collector’s Edition van de game te winnen!

De gruwel in 'The Last of Us Part II' zit vooral in het geweld dat de overlevenden elkaar aandoen.
PlayStation De gruwel in 'The Last of Us Part II' zit vooral in het geweld dat de overlevenden elkaar aandoen.



3 reacties

Alle reacties zijn welkom zolang ze voldoen aan de do's en don'ts die je hier kan terugvinden: gedragsregels. Elke dag ontvangen wij duizenden reacties, het kan enkele uren duren voor jouw reactie wordt geplaatst. Wordt jouw reactie afgekeurd dan werd er geoordeeld dat deze onze gedragsregels schendt.


  • ivan de ridder

    Mijn review - Prachtige graphics. Gameplay/vijanden weinig veranderd sinds voorganger, maar dit is geen slecht nieuws. Verhaal bedroevend zwak, karakteropbouw uit 1e verhaal compleet ongedaan gemaakt. Moesten de fans hier 7 jaar op wachten?

  • Marc Wouters

    Ik wou dat ik de tijd had om nog eens ongegeneerd te spelen. Ik speelde het eerste deel maar hiervoor heb ik geen tijd meer. Enjoy while you can!

  • Yvan Lissens

    De mensen bij Naughty Dog verstaan de kunst om de speler emotioneel mee te slepen in het verhaal. Dat was al het geval met de serie "Uncharted". Geen hersenloze shoot em up - spellen, maar steeds boeiende en meeslepende verhalen met diepgang. Dergelijke spellen zijn dun gezaaid, "Havy Rain" van Quantic Dream en "Hellblade Senua's sacrifice" van Ninja Theory komen ook redelijk in die buurt.