Gamereview ‘Naruto to Boruto: Shinobi Striker’: niet voor iedereen, maar voor ons een van de plezantste van het jaar

rv
Lastige klant, deze Naruto to Boruto: Shinobi Striker. De - voornamelijk online - vechtgame kampt duidelijk met enkele minpunten, maar die bedekken we met plezier met de mantel der liefde. De onmiskenbare charme doet ons namelijk steeds opnieuw op ‘start’ klikken, en dat loonde: het was pas na véle uren oefenen dat de game ons echt kon overtuigen.

Naruto to Boruto: Shinobi Striker neemt je mee naar de wereld van animefiguur Naruto, naar het tijdstip waarop de grote ninjaoorlog is afgelopen en zijn zoon Boruto is geboren. Een echt verhaal krijg je echter niet, aangezien de grote Shippuden-verhaallijn uit de reeks afgelopen is en de belevenissen van Boruto nog niet ver genoeg gevorderd zijn om er een game aan op te hangen. Wat Naruto to Boruto: Shinobi Striker wel biedt, zijn een reeks gevechten in afgesloten spelgebieden die heel mooi de sfeer en het uiterlijk van de anime benaderen. De kern van de game is de strijd tegen en met andere spelers, maar je kan ook oefenen en een hoop items vrijspelen tijdens missies in de VR-arena, alleen of in coöp.

rv

Herkansing

We geven toe: de eerste kennismaking met Naruto to Boruto: Shinobi Striker verliep stroef. De verbinding met de server viel vaak weg, niet alle types van gevechten bleken beschikbaar, winnen lukte van geen kanten en de interface was irritant. Een tussendoortje dat vooral geld moet opbrengen, zo leek het wel. We schoven de game aan de kant, maar werden enkele weken later aangenaam verrast bij de herkansing. 

rv

Voor fans van Naruto - ongeveer alle afleveringen gezien - die even doorbijten is Shinobi Striker namelijk een feest van herkenning. Alle spectaculaire aanvallen uit de anime zijn verbluffend mooi vormgegeven, en je kan ze allemaal vrijspelen om je personage mee uit te rusten. In tegenstelling tot de Ninja Storm-serie stel je namelijk je eigen ninja samen, al kan je ook vechten met een lading figuren uit de reeks. Het aantal kledingstukken, accessoires en wapens is quasi eindeloos, waardoor geen enkel personage er hetzelfde uitziet. Bovendien bevatten zelfs zonnebrillen of staarten kleine perks zodat het de moeite loont om je personage steeds te upgraden. 

rv

Eigenlijk heb je vier verschillende versies van je personage, want je hebt de types aanvaller, langeafstandsaanvaller, verdediger en genezer. Een vuurbal die je ver kan gooien, past bijvoorbeeld bij het tweede type, terwijl een rasengan bij het eerste hoort. Een verdediger kan onder meer schilden oproepen en de genezer beschikt over een reeks uiteenlopende ondersteunende vaardigheden. De gevechten vinden in principe plaats met teams van vier spelers die elkaar bekampen, en de makers hebben duidelijk graag dat je een evenwichtig team samenstelt. Verplicht is dat echter (gelukkig) niet, en telkens wanneer je de pijp uitgaat, kan je ook wisselen van type. Na vele uren spelen vind je zo wel enkele uitrustingen die perfect passen bij jouw stijl van spelen, en dan wordt Shinobi Striker pas echt plezant.

rv

Spectaculaire moves

Je personage heeft telkens twee speciale ninja-aanvallen die je activeert met een schouderknop. Ze hebben uiteenlopende laadtijden, die je net als de beschikbaarheid van je werpaanval rechts onderaan het scherm kan zien. Gelukkig moet je nooit stilstaan om ze op te laden, zoals in de Ninja Storm-games. Wanneer een balkje is volgelopen, kan je uiteraard ook spectaculaire ‘ultieme aanvallen’ activeren die gelukkig nooit het ritme uit de gevechten halen. Je kan ook grotendeels kiezen welke vaardigheden je wil vrijspelen door een bepaalde leermeester te kiezen om onder te trainen.

rv

De basisbewegingen van je gamepad zijn ‘snelle aanval’, ‘trage aanval’, ‘springen’ en ‘gooien’. Een paar combo’s zijn mogelijk, en je kan bijvoorbeeld na een korte sprong tot en tiental meters vooruit schieten op je tegenstander af. Met een opgeladen sprong kan je ook heel ver springen, terwijl je met chakra’s geladen kunai naar muren en wanden kan gooien om je bliksemsnel naar daar te verplaatsen. Op muren kan je ook gewoon lopen, iets wat natuurlijk zo hoort in de ninjawereld van Naruto, maar ook de gameplay opfrist. Het resultaat is dat alles bliksemsnel en flitsend verloopt en dat je gemakkelijk grote afstanden kan overbruggen. Wanneer je dat alles onder de knie hebt, verloopt de gameplay bijzonder vloeiend en aangenaam.

rv

Speltypes

Een veelgehoorde kritiek op de game is wel dat het vechtsysteem niet uitgebreid genoeg zou zijn, maar dat lijkt alleen maar zo. Want de soorten van aanvallen en combo’s mogen dan inderdaad beperkt lijken, in deze razendsnelle confrontaties is de timing van je aanvallen eigenlijk belangrijker, net als de strategie van je team. Neem nu het speltype ‘base battle’, waarbij de spelwereld drie locaties bevat die je moet innemen voor je team. Op hoeveel basissen concentreert je team zich, en met hoeveel personen? Blijft iemand in het speltype ‘flag battle’ achter om de vlag te beschermen of niet? Die dynamiek binnen je team is altijd verschillend en boeiend, en het matchmakingsysteem doet zijn werk (ondertussen) goed.

rv

In een derde speltype vechten de teams gewoon tegen elkaar, met als twist dat scrolls opduiken waarmee je een ‘ultieme jutsu’ kan activeren. In een ‘barrier battle’ ten slotte moet het ene team een grote baas beschermen terwijl het andere de energiebarrière daarrond kan deactiveren door twee palen omhoog te stuwen. Lukt dat, dan vecht die baas - de huizenhoge pad Gamakichi - ook lekker mee. In de VR-Arena krijg je trouwens ook alle grote monsters uit de reeks voor de kiezen, zoals Kurama en co.

rv

Kritiek en conclusie

Over de gameplay zijn we - na flink wat oefenen - dus erg te spreken, maar het aantal arena’s is echt te beperkt, en de interface is oubollig. Je moet bijvoorbeeld véél te vaak klikken om ergens te raken in menu’s, die ook nog eens verschijnen met een irritante vertraging. Vaardigheden die je tijdens het spelen bemachtigt, krijg je pas tot je beschikking wanneer je in de hub - zeg maar het centrum van Konoha - langs Ten Ten passeert om daar je scrolls tergend traag te laten ontrollen. En wanneer je zit te wachten tijdens de matchmaking kan je je personage niet snel tweaken. Daarvoor moet je langs Sakura, waardoor je ook de matchmaking moet verlaten. Perfect vermijdbaar allemaal, en daarom ook redelijk onvergeeflijk.

rv

Maar toch klikken we keer op keer weer op start. Want een van de voordelen van het ‘ondiepe’ vechtsysteem is dat je snel een paar matchen kan spelen zonder je af te vragen waarvoor al die knoppen nu weer dienden. En zo zijn we Naruto to Boruto: Shinobi Striker de voorbije weken steeds meer beginnen spelen, en ook steeds vaker met winst. Een immens verschil met de Ninja Storm-reeks, waar je online altijd ogenblikkelijk werd afgeslacht als je niet supergetraind was. En daarmee komen we tot de essentie van deze recensie, want net dit hadden de makers waarschijnlijk voor ogen: een online laagdrempelige vechtgame die je onderdompelt in de wereld van Naruto. Deze game is zéker niet voor iedereen, maar voor ons is hij een van de leukste van het jaar, dattebayo!

rv



Reacties

Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie
Door het plaatsten van een reactie, ga je akkoord met de gedragsregels