GAMEREVIEW Mario & Sonic op de Olympische Spelen: Tokio 2020: degelijke partygame met nostalgie als geheim wapen

rv
Mario en Sonic, dé mascottes van respectievelijk Nintendo en Sega, slaan de handen weer in elkaar voor een nieuwe olympische game. Die speelt zich af in gaststad Tokio, opmerkelijk genoeg zowel in 2020 als in 1964. Bovenop die scheut nostalgie onderscheidt deze Sega-game zich ook van voorgangers met een verhaalmodus en drie extra ‘droomevenementen’.

Mario & Sonic op de Olympische Spelen: Tokio 2020 is een Switch-titel met 34 partygames die je alleen of met vrienden kan spelen, in splitscreen of online, met een gamepad of via de bewegingsbesturing van de joy-cons. De besturing is doorgaans eenvoudig, want voor de meeste games heb je niets meer nodig dan een joystick en één of twee knoppen. De controls worden altijd helder uitgelegd, waardoor iedereen meteen aan de slag kan met olympische disciplines als hordelopen, badminton, kanovaren, verspringen, pingpong, maar ook teamsporten als rugby en voetbal. Vier disciplines zijn nieuw, namelijk surfen, skateboarden, karate en klimsport.

rv

Extraatjes

Ook nieuw zijn de tien extra games die zich zogezegd afspelen tijdens de Olympische Spelen van 1964, die toen ook plaatsvonden in Tokio. Ze zijn voor de gelegenheid door de tijdmachine geflitst, waardoor ze eruitzien als games van begin jaren 80, denk maar aan Track & Field uit 1983 of California Games uit 1987. De heerlijk nostalgische 8 bitvormgeving raakt bij ons wel een gevoelige snaar, in die mate dat we het jammer vinden dat je niet alle sporten van Mario & Sonic op de Olympische Spelen: Tokio 2020 op deze manier kan spelen.

rv

Terwijl al deze disciplines wel in min of meerdere mate realistisch (moeten) aanvoelen, bevat de game ook nog drie zogenaamde droomevenementen waarbij de olympische gedachte ver te zoeken is. Je kan nog hoverboarden in een soort Mario Kart-achtige race, of schieten op doelwitten in een Japans landhuis. In een derde droomgame sta je met andere spelers op verlichte vloervlakken en moet je met trappen en meppen aan je concurrenten proberen zo veel mogelijk van die vlakken in de pikken. Je ziet er meer over in bovenstaande video.

rv

Verhaal

Mario & Sonic op de Olympische Spelen: Tokio 2020 bevat ook nog een verhaalmodus die wisselt tussen 2020 en 1964. Mario en co zijn dan in een game gezogen en nemen zo deel aan de Olympische Spelen van 1964, terwijl Luigi en de andere vrienden sporten in het heden. Via een Super Mario 3-achtige kaart reis je zo langs verschillende locaties in Tokio, waarbij je ook een hoop veelal overbodige weetjes krijgt voorgeschoteld over de stad, de Olympische Spelen en Mario zelf.

rv

Het klinkt allemaal leuk op papier, en de locaties zijn allemaal heel verzorgd weergegeven, maar hier zat toch meer in. Het verhaal wordt namelijk niet verteld met echte animaties en dialogen, maar met personages die wat staan te springen terwijl hun gebruikelijk ‘oh yeah’-kreetjes weerklinken en je veel te veel banale tekstballonnetjes moet wegklikken. Het is toch wel een gemiste kans, want het verhaal was een van dé manieren om deze game te onderscheiden van voorgaande versies. Leuk is dan weer dat je sporten die je niet liggen na enkele mislukte pogingen kan overslaan, want helaas, in turnen zullen we nooit uitblinken.

rv

Magie

Alles samen gaat het dus om 34 games, maar die zijn zeker niet allemaal even plezant. Integendeel, de meeste zijn vrij saai en missen wat goeie ouwe Nintendo-magie, iets wat nog extra hard in het oog springt wanneer je net Luigi’s Mansion 3 hebt gespeeld. Het gaat dan om iets extra’s bovenop de gewone actie, zoals je bijvoorbeeld wél vindt in een stukje verhaalmodus. Daarin achtervolg je met een speedboat slechterik Bowser en kan je ook met die boot springen. Cool is dat je dan ook op vliegende vissen kan wippen die we kennen uit de Super Mario-games. Het is een kleine toevoeging, maar wel eentje die je aanspoort om te proberen die vissen te mollen, waardoor de vrij banale race toch een leuke uitdaging wordt.

rv

Party

Als solospeler heb je zo dus eigenlijk weinig lol aan deze sporten, maar een partygame speel je natuurlijk niet in je eentje. Mario & Sonic op de Olympische Spelen: Tokio 2020 heeft zeker genoeg vlees aan het bot voor enkele uren lol in goed gezelschap, zeker met de droomevenementen en bewegingsgevoelige games als tafeltennis. Het valt dan wel aan te raden te spelen op een tv-scherm, want als je in splitscreen op het Switch-scherm zelf zit te turen, komen niet alle games goed uit de verf. Dat geldt zeker voor de toetsen die je moet indrukken tijdens quicktime-events, zoal bij dat dekselse turnen. Opvallend genoeg zijn zulke toetsenreeksen dan weer veel gemakkelijker in de competities uit 1964, omdat links en rechts daar visueel worden voorgesteld in plaats van ‘y’ en ‘a’.

rv

Het grootste minpunt aan de partykant is wel dat je geen toernooien kan maken, of meerdere evenementen kan koppelen in een reeks. Een entertainende bovenliggende laag die de disciplines met elkaar verbond, was welkom geweest.

rv

Conclusie

Mario & Sonic op de Olympische Spelen: Tokio 2020 is een solide game om te spelen in goed gezelschap, met telkens een duidelijke uitleg zodat iedereen meteen aan de slag kan. Als solospeler heb je er echter weinig aan, tenzij je bovenmatig geïnteresseerd bent in olympische trivia en graag tekstballonnetjes wegklikt. De moderne games missen vaak net die kruiding die ze echt speciaal maakt, maar de nostalgische varianten maken veel goed.

rv
rv



Reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.