GAMEREVIEW Jump Force: helden van Dragon Ball, Naruto en One Piece samen in vechtfeest met flink wat partypoopers

rv
Shonen Jump, het Japanse magazine waarin mangaverhalen verschijnen, bestaat 50 jaar. Dat wordt onder meer gevierd met een vechtgame waarin een veertigtal personages uit de populairste reeksen samen opdraven. Een knetterend feest voor de fans, al zetten de makers van Jump Force zelf een domper op de feestvreugde.

Het verhaal is simpel: slechteriken uit de mangaverhalen duiken op in de echte wereld, waarna je daar als kersverse superheld een stokje voor moet steken. Dat gebeurt in gevechten in afgesloten arena’s, telkens man tegen man in teams van drie. Je kan tijdens een partij van vechtjas wisselen en ook je teamleden oproepen om even te komen helpen.

Pluspunten

Wie bekend is met meerdere manga- of animereeksen kan zijn hartje ophalen met de game, waarin vooral veel personages zitten van Dragon Ball, Naruto, One Piece en Bleach. Daarnaast heb je ook bekende oude en nieuwe helden als Seiya en Shiryu uit Saint Seiya (Les Chevaliers du Zodiaque), Kenshiro uit Fist of the North Star (Ken Le Survivant) of Izuku Midoriya uit My Hero Academia. Met slechts drie vrouwelijke personages is het rooster echter wel een ‘sausage fest’.

rv

Aangezien ze in de ‘echte wereld’ zitten, worden alle personages vrij realistisch weergegeven. Ze zien er doorgaans heel goed uit, al komen enkele disproportionele mangahoofden nu extra maf over. Ook de achtergronden, zowel plaatsen uit de echte wereld als bekende locaties uit de manga, zijn een plaatje. 

rv

Het zijn echter vooral de spectaculaire energieaanvallen van de personages die uitstekend tot hun recht komen en ook echt krachtig aanvoelen. Zelfs de ‘tailed beast’-uitbarstingen van Naruto en Gaara zien er fenomenaal uit, en de bijhorende animaties duren ook nét niet te lang. Op dat vlak voel je echt de liefde voor de figuren, want de uithalen van de personages verschillen heus niet alleen cosmetisch. Al die moves kan je bovendien vrijspelen en toewijzen aan je eigen superheld.

rv

Het vechtsysteem, een combinatie van fysieke aanvallen, energiestralen en ‘superaanvallen’, is ook heel toegankelijk en de game voorziet uitgebreide tutorials. Met behulp van een ‘rush’-knop benut je het speelveld prima, zodat je in een vingerknip afstand neemt van je tegenstander, of net als een speer op hem af raast. De focus ligt niet op combo’s, waardoor het systeem wat oppervlakkig kan overkomen. Maar zeker tegen menselijke tegenstanders wordt wel duidelijk dat vooral timing essentieel is in Jump Force. Het evenwicht tussen de personages is soms wel wat zoek, zodat je na een tijdje wel weet hoe je eigenlijk met weinig moeite (en dus ook weinig voldoening) gemakkelijk kan winnen.

rv

Minpunten

Jump Force heeft echter ook vervelende minpunten, waarvan het merendeel vermijdbaar lijkt. Vooral irritant is de lange laadtijd en combinatie met waarschijnlijk het lelijkste laadscherm ooit. En dat zie je vaak, want voor elk overbodig tussenfilmpje of gevecht moet je er (althans op een gewone PS4) tien à vijftien seconden op turen. Aangezien de confrontaties redelijk kort kunnen zijn, lijk je zo soms bijna meer te wachten dan te gamen.

Voor het laadscherm was het geld op.
rv Voor het laadscherm was het geld op.

Ook heel vreemd is de hub waarin Bandai Namco het menu stopte: in plaats van in een menu een missie te starten of upgrades te selecteren, moet je met je personage in een veel te grote basis naar de juiste balie lopen. Even later word je dan bijvoorbeeld verwacht bij de missieleider, zonder dat het echt duidelijk is waar al die dingen zich bevinden. Gelukkig kan je een paar vervoermiddelen oproepen, maar het is op zijn minst vreemd dat je een vliegende Dragon Ball-motorfiets nodig hebt om door een menu te navigeren.

rv

De game bevat heel wat originele Japanse stemmen, wat natuurlijk leuk is. Maar in sommige video’s spreken de personages, in andere moet je het doen met tekst. Raar. Ook jammer is dat totaal geen moeite wordt gedaan om het plot ietwat boeiend te houden of personages een beetje eigenheid te geven in het verhaal. Ken je iemand niet? Helaas pindakaas, buiten hun naam kom je er in deze game geen fluit over te weten. Echt een gemiste kans, wat een zeldzaam mopje van Trunks (uit Dragon Ball) over Sasuke (uit Naruto) maakt wel duidelijk wat een potentieel de game hiervoor had.

rv

Conclusie: 6/10

Samengevat kan Jump Force echt wel plezant zijn wanneer je fan bent van meerdere manga- of animereeksen in de game. De aanvallen van de personages knallen, maar de game mist ook diepte om lang te blijven boeien. Het verhaal is zo meeslepend dat het je al snel niet meer kan schelen hoe het afloopt, en naar de persoonlijkheden van personages moet je zoeken met een vergrootglas. De laadtijden en de ‘menuwereld’ zijn irritant, mààr het blijft wel ongelooflijk cool om Naruto een rasengan op Frieza te zien planten of Seiya een meteorenstorm te laten ontketenen op Cell. En daar draait Jump Force uiteindelijk om.

rv



Reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.