4 redenen waarom Ni no Kuni II een must-have is, zelfs als je niet van RPG’s houdt

Ni no Kuni II: Revenant Kingdom
Het langverwachte Ni no Kuni II: Revenant Kingdom ligt eindelijk in de rekken en wordt geprezen als één van de beste RPG’s van het moment. Dat laat je wellicht koud als je geen fan bent van het genre, maar misschien is het de moeite om je mening voor één keer te herzien. Meer nog dan een ijzersterke RPG, is Ni no Kuni II een spel dat niet in je collectie mag ontbreken. En wel hierom.

Véél meer dan een RPG

In Ni no Kuni II kruip je in de huid van Evan Pettiwhisker Tildrum, de jonge prins die zijn eigen rijk moet ontvluchten wanneer een rivaliserende stam met geweld de troon verovert. Met de hulp van een steeds groeiende groep bondgenoten trekt Evan eropuit om een nieuw koninkrijk te stichten. Toegegeven, in die eerste fase heeft Ni no Kuni II veel weg van de klassieke RPG: samen met je kliek neem je het op tegen vijanden om je level gestaag op te drijven en items te verzamelen. Het spel draait echter om veel meer dan 'level-grinden'. 

Evan Pettiwhisker Tildrum.
Ni no Kuni II: Revenant Kingdom Evan Pettiwhisker Tildrum.

Gaandeweg breidt het spel uit tot iets dat nog het meest doet denken aan een combinatie van Sim City en Civilization. Eens je een plekje hebt gevonden om je nieuwe rijk te starten, kan je immers aan de slag met het uitbouwen van je natie. Verzamel bewoners, geef ze een job en ontwikkel nieuwe technologieën om je samenleving te doen floreren. Daarnaast verdedig je je territorium door het met je leger op te nemen tegen naburige stammen.

Ni no Kuni II: Revenant Kingdom

De combinatie van verschillende spelmodi maakt dat Ni no Kuni II nooit begint te vervelen. De afwisseling tussen het persoonlijk neersabelen van vijanden, het aansturen van een leger aan trouwe soldaten, en het uitbouwen van een koninkrijk zorgt voor een ontzettend rijke gameplay die ook veel niet-RPG-fans zal smaken.

Adembenemend design

Misschien wel de grootste opsteker van het spel is het prachtige design van de wereld waarin Evan en zijn team ronddwalen. De kleuren spatten van het scherm, en animatie van de scènes is simpelweg verbluffend. Fans van animatiefilms als Spirited Away en My Neighbour Totoro zullen ongetwijfeld Studio Ghibli-invloeden herkennen in het ontwerp van de personages. Hoewel de Japanse animatiestudio technisch gezien niet meewerkte aan Ni no Kuni II, zijn zijn invloeden wel heel duidelijk. Jongen met kattenoortjes? Check. Koddige, maar monsterlijke helpertjes? Check. Schilderachtige landschappen? Dubbel check.

Ni no Kuni II: Revenant Kingdom

De animatiestijl levert een unieke 'look and feel' op die sterk afsteekt tegen de overvloed aan donkere, hyperrealistische games. Alleen al daarom zou je Ni no Kuni 2 een kans moeten geven.

Geen turn-based vechtsysteem

Wie spontaan gruwelt van het klassieke turn-based gevechtsysteem van meeste RPG’s, zal blij zijn om te horen dat gevechten in Ni no Kuni alleen in realtime plaatsvinden. Het concept is simpel. Tijdens het vechten heb je de controle over één van de drie personages in je team. Daarnaast kan je kiezen uit een paar verschillende aanvallen, magie en enkele speciale vaardigheden. Als je je wilt verdiepen in gevechtstactieken, dan kan dat: het spel reikt je een uitgebreid scala aan mogelijkheden aan om je wapens te upgraden of je gevechtsstijl minitieus aan te passen. 

Ni no Kuni II: Revenant Kingdom

Het mooie is echter dat je niets hoeft aan te trekken van die extraatjes. Het spel is perfect speelbaar als je liever gewoon monsters in de pan hakt door hersenloos te button-bashen en alle andere bijkomstigheden links laat liggen.

Ook geweldig: je bent nooit bezig met het oplappen van de andere leden van je team. De personages die je niet bestuurt, kunnen verbazingwekkend goed hun mannetje staan in de strijd. 

Puur escapisme

We winden er geen doekjes rond: Ni no Kuni is bij momenten ronduit sentimenteel, tot het melige af. In een typische anime-stijl zeggen personages onverbloemd hoe ze zich voelen, wat vooral in het begin van het spel onwennig kan aanvoelen. Zet je erover, want eens je mee bent met de personages, biedt Ni no Kuni een pure vorm van escapisme aan waar je in kan verdwalen.

Ni no Kuni II: Revenant Kingdom

Zo lijkt  de wereld te léven. Stadsbewoners zijn druk bezig met hun dagelijkse bezigheden, insecten zoeven over het scherm als je door het hoge gras loopt, en je mantel wappert met elk briesje van de wind. Grappig, maar waar: de makers doen ook alles om de indruk te stimuleren dat het leven van de bewoners rondom je voortgaat, buiten je eigen verhaallijn om. Zo is er Leafbook – de plaatselijke variant op Facebook waarop je updates kunt lezen van de willekeurige personages. Sommige updates zijn compleet arbitrair, maar af en toe wijst een post je in de juiste richting van een schat of een zeldzaam monster.

Ni no Kuni II: Revenant Kingdom

Terwijl je de wereld verkent, en aan je koninkrijk werkt, ontvouwt zich bovendien een klassiek, maar diepgaand verhaal over loyaliteit, vriendschap en – hoe kan het ook anders – de strijd tegen het kwade. Een tikkeltje traditioneel, maar ook verfrissend oprecht. Dat, in combinatie met de afwisselende gameplay en prachtige animatie maakt dat je Ni no Kuni toch minstens een keer geprobeerd moet hebben, RPG-fan of niet.

Ni no Kuni II: Revenant Kingdom



3 reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • Tom Arnouts

    Ik zit momenteel ik chapter 6 (broadleaf) en vind het, net zoals de eerste Ni no kuni, een prachtig spel. Enkel had ik de gevechten graag iets meer challenging gevonden. Verder topgame!

  • Thysebaert Emiel

    Zeer terechte opmerking van mike. Was voor mij ni echt een probleem, het verhaal zoog me helemaal op.

  • mike dierickx

    Aan de technische kant is dit een meesterlijke RPG. Maar ik had het moeilijk om me in te leven in de kinderlijke graphics en typische Japanse anime verhaal lijn.