'Dragon Age: Inquisition' is het rpg-epos waarop we dit jaar nog zaten te wachten

Electronic Arts
Gamers die 'Dragon Age: Inquisition' in huis hebben gehaald, zijn klaar om het haardvuur aan te stampen: met deze epische fantasygame ben je al snel enkele tientallen uren in de weer, en dan heb je alleen nog maar de centrale verhaallijn doorgespeeld. Een kras, intrigerend, toegankelijk 'role playing'-epos dat wellicht nog lang na zijn release zal blijven nazinderen.

Terwijl je de singleplayercampagne van de nieuwste 'Call of Duty' allang vergeten bent, behouden de betere games uit het 'role playing'-genre, zoals 'Fallout 3', 'The Elder Scrolls V: Skyrim' en 'Mass Effect', nog maanden of jaren hun resonantie. Dat komt vooral omdat ze hun verhalende vertier op iets langere termijn zoeken, en het letterlijk honderden uren speeltijd kan duren voordat je ieder hoekje van de wereld het geëxploreerd en iedere denkbare zijmissie hebt afgerond. Het is geleden van 'Skyrim', inmiddels drie jaar geleden, dat we nog écht zo'n game hebben zien binnenrollen, eentje waar je maar niet 'uit' geraakt, maar dit jaar krijgen we er onverwacht twee gepresenteerd: het in ons land gefabriceerde 'Divinity: Original Sin' kwam vlak voor de zomer uit, en onlangs volgde 'Dragon Age: Inquisition', een derde aflevering uit de serie van de Canadese rpg-specialist Bioware.

Electronic Arts

Die laatste was de afgelopen jaren niet zo goed bezig. 'Mass Effect 3', het sluitstuk voor hun space opera-trilogie, werd (volgens ons nog steeds onterecht) onder fans verguisd voor zijn verhaalfinale. 'Dragon Age II', de voorganger van de game waarover we het hier hebben, was een gemakzuchtig in elkaar gedraaide sof. En 'Star Wars: The Old Republic', hun antwoord op 'World of Warcraft', slaagde er ondanks de grote investeringssommen die Bioware-eigenaar Electronic Arts erin pompte niet in om het hart van de onlinespeler voor zich te winnen. Ook Electronic Arts, de Amerikaanse gamegigant die ondertussen al enkele jaren eigenaar is van Bioware, heeft dit jaar weinig potten gebroken: 'Fifa 15' was een vanzelfsprekende hit en 'Titanfall' zette eerder dit jaar de klassieke 'first person shooter' weer op de rails, maar hun langverwachte 'The Sims 4' was een tegenvaller en entertainmentshooter 'Battlefield: Hardline' werd uitgesteld naar volgend jaar. Kortom: zowel de heer als de vazal hadden nog een krachtige najaarsgame nodig. En die kwam er uiteindelijk toch nog met deze 'Dragon Age: Inquisition'

Electronic Arts
Electronic Arts

Toegankelijke rpg

Al betrekkelijk snel word je in 'Dragon Age: Inquisition' geconfronteerd met het onwaarschijnlijk complexe systeem van regels en variabelen dat achter de game zit, maar het loopt op geen enkel moment in de weg: de wetmatigheden in de game zijn heel eenduidig, en je hoeft het systeem niet tot de kleinste details te kennen om te slagen in de gevechten. 'Dragon Age: Inquisition' is namelijk tegelijkertijd een heel toegankelijke rpg, die voor nieuwelingen in het genre een mooie instap kan zijn. Ook al omwille van de grote variatie in de tijd en de moeite die je in de game kunt steken: RPG-spelers zijn doorgaans geduldige lui met zeeën van tijd en een grote bereidheid om ieder hoekje van de spelwereld te onderzoeken, maar ook wie een broertje dood heeft aan exploreren kan zich een weg doorheen de hoofdverhaallijn 'rushen'. De teneur die online ontstond over deze game, dat het twintig uur duurt voordat het eigenlijk écht begint, klopt niet helemaal: de hoofdverhaallijn is relatief compact, en de gebeurtenissen verplichten je slechts heel sporadisch om wat zijmissies te spelen en zo je 'Power'-meter op te pompen.

Hoe lang of kort je er ook over doet: 'Dragon Age: Inquisition' bevat een gelaagde plot, vol botsende persoonlijkheden, politieke overpeinzingen en discussies over de rol van religie in een samenleving. Je spelerpersonage, dat je bij het begin van de game zelf bricoleert in het meest uitgebreide 'character creation'-systeem dat tot nu toe is gemaakt in een game, neemt de rol van grootinquisiteur op zich, wanneer er zich scheuren in de realiteit van 'Dragon Age: Inquisition's fantasiewereld voordoen, en jij blijkbaar behept bent met de gave om die weer te dichten. Het brengt je op het pad van de Inquisitie, een partij die zich nestelt tussen de in een lange oorlog verwikkelde oorlog tussen de Mage- en Tempeliersfacties, en door de gebeurtenissen die de wereld doen sidderen dat conflict zelfs versneld naar een conclusie moet brengen. De gameplay van 'Dragon Age: Inquisition' bestaat voor een stuk uit het nemen van vaak verstrekkende gevolgen hebbende beslissingen via een dialoogsysteem, maar er moet natuurlijk ook een hoop geknokt worden. De game is 'party-based', wat betekent dat je een groep van vier personages tegelijkertijd aanstuurt, en die tijdens de gevechten desgewenst vanuit vogelperspectief bestuurt door middel van de 'tactische camera'-modus. Ook het gepriegel aan de vaardigheden en de uitrusting van ieder van die medestrijders is vanzelfsprekend belangrijk, maar de game geeft je voldoende tijd om dat systeempje helemaal onder de knie te krijgen voordat het écht spannend wordt.

Electronic Arts
Electronic Arts
Electronic Arts

Seks!

Sommige van die hardhandige confrontaties zullen je nog wel eventjes bijblijven nadat je 'Dragon Age: Inquisition' in de kast hebt geschoven voor een andere game, maar hetgene wat écht in je achterhoofd blijft hangen zijn de verhoudingen tussen de verscheidene hoofdpersonages. Het volledige scenario van deze game bestaat uit 80.000 dialooglijnen voor honderden personages - meer dan alle Lord of the Rings-boeken samen, oppert Bioware fijntjes. En in heel weinig van die lijntjes wordt er een ander personage gelijk gegeven: er gapen oude vetes tussen heel wat van die karakters, en vaak stuiten je beslissingen ook op botsende belangen en allianties. Zoals in de betere Bioware-rpg's kun je die dynamiek voor een groot stuk sturen in de antwoorden die je geeft: het conversatiesysteem van 'Dragon Age: Inquisition' is het beste wat de studio tot nu toe heeft geproduceerd in zijn soort, met opties waarmee je je protagonist stilaan kunt veranderen in een lamme goedzak of een doortrapte smeerlap - of eender waar in het midden van dat spectrum. Via diezelfde weg kunnen er ook romances worden geïnitieerd met verscheidene personages uit je ploeg, met heel wat keuzes qua geslacht en ras, maar voordat die vrijages vleselijk worden geconsumeerd (want jazeker: er zit seks in 'Dragon Age: Inquisition'!) heb je een waarachtig emotioneel en verbaal mijnenveld doorkruist.

Electronic Arts
Electronic Arts

'Dragon Age: Inquisition' is in ieder geval een game die je, zeker wanneer je houdt van videogames met een sterk verhaal, niet mag missen. Wie het alleen voor de plot doet is evengoed een paar tientallen uren kwijt, wie graag alle hoeken van de wereld heeft gezien (tip: blijf niet te lang hangen in de Hinterlands, de eerste open regio in de game - er komen er nog betere) treft een weids decor aan dat zich uitstekend leent tot exploratie. Beide soorten spelers hebben aan 'Dragon Age: Inquisition' een visueel adembenemende game, die een puike mix levert tussen 'hoge' (met veel invloeden uit de bekende Tolkien-fantasycanon) en 'lage' fantasy (veel bloed en bloot). Kortom: een rijkgevuld banket, waarbij iedereen wel wat op tafel vindt dat erbinnen gaat.

'Dragon Age: Inquisition' is uit voor beide Playstation- en Xbox-consoles en de pc.